Αν,,,,μπορούσαμε, τι θα επιλέγαμε;

 

πηγή

Αν έχεις άπειρες εναλλακτικές, ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να ζήσεις; Είναι ένα από τα ερωτήματα που θέτει το βιβλίο ''Μεσάνυχτα στη Βιβλιοθήκη'' του  Ματ Χέιγκ, (εκδόσεις Ψυχογιός).

Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί. Αν και ποτέ δεν κάνω παρουσιάσεις βιβλίων, αυτό ειδικά το λάτρεψα για τον ευφάνταστο τρόπο που  παρουσιάζει αυτά τα ερωτήματα που μας απασχολούν και αυτά τα ''αν ...'' που γεννιούνται σχεδόν καθημερινά στη σκέψη μας και βγαίνουν από τα χείλη μας. 

Πόσες φορές δεν κατηγορούμε τις επιλογές που πήραμε, πόσες δεν διαμαρτυρόμαστε ότι η ζωή μας θα ήταν καλύτερη αν...αχ αυτά τα ερωτήματα που στριφογυρνούν στο μυαλό μας!

Πώς θα ήταν η ζωή μας αν ακολουθούσαμε μια δεδομένη στιγμή άλλη επιλογή; Το έχετε αναρωτηθεί κι εσείς, όχι μόνον εγώ, σωστά;

Και επιλογές έχουμε πολλές, αμέτρητες ίσως για την κάθε στιγμή μας.  Από το ποια διαδρομή να ακολουθήσουμε για να πάμε στη δουλειά το πρωί, ως τις σοβαρότερες αποφάσεις που παίρνουμε. Κάθε φορά, καλούμαστε να επιλέξουμε.

Και λέμε ότι κάθε αποτέλεσμα των πράξεών μας είναι δική μας επιλογή, αρα και ευθύνη μας. Αλλά όταν φτάνει ο άνθρωπος όπως η ηρωίδα του βιβλίου, σε σημείο καμπής που τίποτε δεν της αρέσει, αισθάνεται αποτυχημένη, φτάνει στα όρια της αυτοκτονίας,  είναι ένα σοβαρό και μεγάλο πρόβλημα. Στο βιβλίο όμως..... ο συγγραφέας έχει  την ευφάνταστη ιδέα της βιβλιοθήκης.

Μια βιβλιοθήκη που τα ράφια κινούνται αέναα. Την επισκέφτηκε η ηρωίδα μας τα μεσάνυκτα, όσο ήταν ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο. Εκεί  είδε τα βιβλία της ζωής της με τις αμέτρητες επιλογές για κάθε της απόφαση. Ανοίγοντας ένα βιβλίο μπορούσε να ξαναζήσει με άλλη επιλογή τη ζωή της να δει τι έχασε και πώς θα κατέληγε. ....

Ανάμεσα σ'αυτά τα βιβλία που βρίσκονται στα ράφια αυτής της παράξενης βιβλιοθήκης, ανάμεσα στις ζωές που επιλέγει η ηρωίδα να ξαναζήσει, ξεπηδούν πληροφορίες επιστημονικές, ρεύματα λογοτεχνικά, μουσικής αλλά και ονόματα μεγάλα που έπαιξαν ρόλο τις διάφορες εποχές και είχαν σχέση με τις ζωές που η ηρωίδα ξαναζεί.

Και όσα ο συγγραφέας θέλει να μας διδάξει δεν το κάνει με δασκαλίστικο τρόπο, ούτε κουνώντας το δάχτυλο, αλλά με χιούμορ, με αισιοδοξία και με τέτοιο τρόπο γραφής που σε απορροφά, σε συναρπάζει και δεν θέλεις να τελειώσει η απόλαυση.

Αλήθεια λοιπόν τι θα έκανε ο καθένας μας; Άλλες επιλογές αν μπορούσαμε να ξαναγυρίσουμε το χρόνο; Θα ζούσαμε διαφορετικά;

Ζητείται ονειροπόλος!!

πηγή

''Ο Τζο είχε κάνει την έναρξη της σημερινής συνεδρίασης καταθέτοντας το καινούργιο νομοσχέδιο περί εκπαίδευσης και ζητώντας από το κράτος να επεκτείνει τα ήδη υπάρχοντα σχολεία, να χτίσει εβδομήντα καινούργια....''

Ο αντίλογος  (   σερ Τσαρλς ιδιοκτήτης 5 εργοστασίων ενδυμάτων ) ήταν ότι το κράτος θα χρεοκοπήσει.

'' Τα μορφωμένα παιδιά'' συνεχίζει ο Τζο '' γίνονται έξυπνα παιδιά και τα έξυπνα παιδιά κάνουν ερωτήσεις. Δεν μας συμφέρει να έχουμε τη ράφτρα μας να μας ρωτάει ''Γιατί πληρώνομαι εφτά πένες για να φτιάξω μια μπλούζα, σερ Τσαρλς,όταν εσύ την πουλάς δυο λίρες;''

΄΄..............Δείτε τι έχουμε καταφέρει : καλύτερη προστασία ενάντια στην παιδική κακοποίηση και εκμετάλλευση, συντάξεις για τους ηλικιωμένους και κρατικό επίδομα ανεργίας....''

''Οι αρνητές λένε ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι εφικτά. Αποκαλούν ονειροπόλους εκείνους που εισηγούνται μέτρα για την προστασία της παιδικής ηλικίας.........Όπως με αποκαλείτε εμένα μερικοί από σας, οι πιο ευγενικοί. Αν οι ονειροπόλοι είναι αυτοί που κρατούν μακριά από τα υφαντουργία τα εξάχρονα παιδιά, που αγωνίζονται για να πάρουν  τέλος η αγραμματοσύνη και η άγνοια , τότε είμαι περήφανος που με αποκαλούν ονειροπόλο''!

Διαβάζοντας αυτό το απόσπασμα από το βιβλίο της Τζένιφερ Ντόνελι '' Το άγριο τριαντάφυλλο '',το τελευταίο της τριλογίας της, που διαδραματίζεται στο Λονδίνο το 1914, λίγο πριν ξεσπάσει ο Α' Παγκόσμιος πόλεμος, έκανα τη σύγκριση με το σήμερα

Επειδή  χθες ήταν η ημέρα του παιδιού και ακούστηκαν τόσο όμορφα λόγια για τα δικαιώματά του, ανέτρεξα στους αριθμούς των παιδιών που εργάζονται παγκοσμίως.

Ανέτρεξα στα νούμερα των κακοποιημένων παιδιών αλλά και στα ποσοστά της φτώχειας.

22 χιλιάδες παιδιά το χρόνο  πεθαίνουν από αιτίες που σχετίζονται με την εργασία  

 8,4 εκατομμύρια παιδιά είναι θύματα δουλείας και πορνείας.

Περισσότερα από 100 εκατομμύρια από αυτά τα παιδιά δεν πηγαίνουν στο σχολείο παγκοσμίως

Αλλά και στη χώρα μας που τα ποσοστά  της παιδικής εργασίας είναι μικρά, εν τούτοις υπάρχουν παιδιά που εργάζονται και δεν πάνε σχολείο. Τώρα μάλιστα με την οικονομική κρίση όλα τα ποσοστά αυξήθηκαν.

Ζητούνται επειγόντως ονειροπόλοι!

Και για την ενημέρωσή μας ας ξέρουμε ότι η ονειροπόληση οδηγεί ευκολότερα στη λύση δύσκολων προβλημάτων.
Μελέτη του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια έδειξε ότι μπορούμε να βελτιώσουμε την ικανότητα επίλυσης περίπλοκων προβλημάτων, επιτρέποντας απλά στον νου μας να ονειροπολεί.

πηγή

Το ''τσουκάλι'' της Αλληλεγγύης!

 πηγή

Έχω ξεφυλλίσει  αλλά και διαβάσει e-book κι άλλες φορές, αλλά πρώτη φορά ενθουσιάστηκα και συγκινήθηκα συγχρόνως, τόσο βλέποντας   μια θαυμάσια δουλειά, προσεγμένη  με σεβασμό και στον αναγνώστη και στους γράφοντες, όσο και όταν διάβασα υπέροχες ιστορίες  και ποιήματα, που στους δύσκολους καιρούς που ζούμε τόνωσαν την ελπίδα μου για τον άνθρωπο.  

Διάβασα και συνταγές. Συνταγές φαγητών και γλυκών.  ''Μύρισα'' την κανέλα και τα μπαχαρικά, ''Γεύτηκα'' τη νοστιμιά και τη γλύκα τους. 
Σίγουρα έχεις δει συνταγές μαγειρικής, αλλά ίσως ποτέ δεν έχεις διαβάσει συνταγές μαζί με ιστορίες που τις περιλαμβάνουν. Ενδιαφέρουσες ιστορίες, συγκινητικές, ευχάριστες, διηγήσεις αληθινές ή φανταστικές.
Έλα μαζί μου να σου δείξω...

Να, παίρνω  το  τσουκάλι  και ανακατεύω όλα τα υλικά και  μπαχαρικά που οι   bloggerς μας χάρισαν και θέλω να σου ανοίξω την όρεξη...όχι δεν θα σε  ταΐσω,  απλά να... δοκίμασε  λίγο, να μου πεις αν είναι όντως νόστιμο.
Πάμε λοιπόν...
Μέσα στο ''τσουκάλι'' της Αλληλεγγύης έβαλε τη νοστιμιά της η Αλεξάνδρα: ''Πάλεψα για μια όμορφη ζωή, έζησα μια όμορφη ζωή κι έχω κάνει σκοπό μου να ομορφύνω τις ζωές όλων των παιδιών! ....'' 
και πρόσθεσε και η Ελένη το μυστικό  της συστατικό: 
''Πεινάω  μαμά 
 Εσύ μου δίνεις τα χάδια σου Την αγκαλιά σου 
 Το παγωμένο φιλί σου Αλλά πεινάω ....''

Και τη δική μου εκδοχή θα βρεις στο ''τσουκάλι'' της αλληλεγγύης: ''Η μαμά, όταν δεν απαντούσε στις ερωτήσεις μου, σιγοτραγουδούσε. Είχε πάντα κέφια όταν μαγείρευε και ....''
... έτσι έχεις πάντα νόστιμο φαγητό για τους ανθρώπους σου!

Και φαντάσου την εικόνα που περιγράφει η   Μ. Κανελλάκη:  ''Ένα ανθρώπινο μελίσσι γύρω από ένα τεράστιο τσουκάλι, που ζεσταινόταν στη φωτιά μιας γκαζιέρας. Τραπεζάκια παραταγμένα στη σειρά και ....''
Η Αλεξάνδρα πρόσθεσε ξανά  λίγο συστατικό από τη μοναξιά τόσων ανθρώπων δίπλα μας:  ''Πληγωμένος και μόνος γυρνούσε κάθε βράδυ, μετά τη δουλειά, στο σπίτι. Σ’ ένα υπόγειο με τους τοίχους του ...''
 Κι εγώ συμπλήρωσα: '' Βλέπεις, με χορτάτο στομάχι όλα τα άσχημα ....'' 
Γι αυτό το φαγητό πρέπει να μοιράζεται μας λέει η Μ Νικολάου: ''Γιατί η ζωή, όπως και το φαΐ έχει άλλη γεύση όταν το μοιράζεσαι και η αγάπη ....''
 Η Μαίρη πρόσθεσε στο  ''τσουκάλι''  της αλληλεγγύης και τη μαγειρική της Αρετής. Ποια είναι η Αρετή; '' ''Η Αρετή απόκανε πια με το σφουγγαρόπανο.  Χρόνια τώρα του έδινε και καταλάβαινε, ....''   και  η Αλεξάνδρα  ακούραστα συνέχισε να  συμπληρώνει υλικά στο τσουκάλι μας : ''Υποψιαζόταν πως ο εφιάλτης που τη βασάνιζε είχε να κάνει με τη μάνα της. Χωρίς χρήματα και ρεύμα, με λιωμένη ....''  
Η Μαρία όμως πρόσθεσε ένα διαφορετικό μπαχαρικό: '' Ένα χρόνο μετά η Αλκμήνη, μην μπορώντας να βρει δουλειά πουθενά και μην έχοντας κρατήσει ουσιαστική σχέση με κανέναν......''  
Μα το γιατρικό είναι ένα λέει η Σταυρούλα: 
''Κι ήρθαν αγγέλοι  απ’ το Θεό
 τάχα να δούνε κάτι  Γλυκό, είπαν το βάζο μου, 
  του κουταλιού ΑΓΑΠΗ.''
 ''Όπου μοιράζεται κανείς, εκεί υπάρχει ευτυχής!'' μας διαβεβαιώνει η Μαριάννα.
 '' Περίεργη η μοίρα σκέφτηκε και στο μυαλό της ήρθε κάτι, που ο Σήφης  της είχε πει κάποτε, κάτι που έλεγε η μάνα του.....'' προσθέτει  η Κλαυδία  το υλικό της στο   τσουκάλι.
 Η Έλλη δεν ξέχασε τα παιδιά: ''Την ώρα του δεκατιανού όλα τα παιδάκια έστρωσαν στο τραπέζι τις πετσετούλες τους όπως είχαν μάθει και έβγαλαν από τις τσάντες τους τα τάπερ με το κολατσιό τους. Ο Μίσα τους είδε και ......''
''Τώρα, μες στην κρίση, ο Βασίλης, χαμογελούσε, συγχωρούσε, ονειρευόταν, σκάλιζε τα ζωάκια του, κι αν ....'' μας θυμίζει τους πραγματικούς ανθρώπους  η Αλεξάνδρα με άλλο ένα '' μπαχαρικό της ''. 
''Κάθε μέρα, έκανε το ίδιο δρομολόγιο... σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι. Εκτός από τα Σάββατα. Κάθε Σάββατο μαγείρευε ...'' προσθέτει και η Εύη   γι αυτούς τους σπουδαίους ανθρώπους που προσφέρουν .

πηγή

 . ''-Έιιι μαμά που χάθηκες;; Τελείωσαν τα μπισκότα.. Ξεκινάμε;; -Ναι, καρδιά μου. -Σε πειράζει να πάρω μερικά κομμάτια στο σχολείο αύριο να ....;'' είναι  η σειρά της Κατερίνας να προσθέσει το ''μπαχαρικό'' της  προσφοράς
''Έτσι έκανα και είδα στα πιάτα τους αντί για μαγειρίτσα να έχουν σαλιγκάρια με χόρτα. Μόλις τ’ άκουσε ο πατέρας .... ''μας ενθουσιάζει η Νίκη με τη δική της νοστιμιά.  
 ''Τρώμε μαζί το κέικ μελιού, μιλάμε και αισθάνομαι για πρώτη φορά πως βρίσκομαι σε οικογενειακό τραπέζι. Κι ας .....'' συνεχίζει η Αλεξάνδρα να νοστιμίζει το φαγητό μας
 '' Κάθε φορά που έβλεπε ανθρώπους ξεβρασμένους από τη θάλασσα, με τα μωρά τους στην αγκαλιά ... '' προσθέτει με τη σειρά της η Μαρίνα το δικό της υλικό στο τσουκάλι μας.
 '' Άνθρωποι που ανέχτηκαν να τους μειωθεί το μεροκάματο προκειμένου να συνεχίσουν να έχουν δουλειά, αλλά και .... ''  βροντοφωνάζει  η Ελένη μαγειρεύοντας!

Μα ένα  είναι το γιατρικό ''Αγάπη νικάς του χειμώνα τα χιόνια ''τραγουδά η  Σταυρούλα!
''«Τους νεκρούς τους ανακουφίζουμε με τις προσευχές και τις ελεημοσύνες που κάνουμε για την ψυχή τους» (Γέροντας Παΐσιος) '' μας υπενθυμίζει η Αριστέα,  για να μην ξεχνάμε και όσους έφυγαν...
''Άλλο ένα γεύμα είχε στεφτεί με απόλυτη επιτυχία! Μα, η αποστολή δεν είχε τελειώσει. Για κάποιους  … '' σειρά της Χριστίνας να νοστιμίσει το τσουκάλι με το φαγητό  και να μας ξεκουράσει.
18 bloggers μαζευτήκαμε για να ''μαγειρέψουμε'' για την Αλληλεγγύη!

 Πώς σου φάνηκε; Είναι νόστιμο το φαγητό   που σιγοψήθηκε στο τσουκάλι μας;
 Σου ομολογώ ότι ξεκίνησα   να  ξεφυλλίζω   το e-book, υποσχόμενη στον εαυτό μου, ότι θα το διαβάσω μόλις βρω το χρόνο και τελικά το διάβασα απνευστί όλο... και   αισθάνθηκα όμορφα, πάρα πολύ όμορφα.
Και εσύ μπορείς να διαβάσεις τις ιστορίες μας, να αντιγράψεις τις συνταγές μας και να βοηθήσεις να κάνουμε τον περίγυρό μας πιο όμορφο.
Δες εδώ!