Η Άνοιξη είναι ακριβή'' Κεφ. 19 -Κεφ.20

Κεφάλαιο 19



 Ώρα για τσάι σήμερα, στο αρχοντικό του Αγά! Ήταν η ημέρα της επίσκεψης. Η αλήθεια είναι ότι η Αντιγόνη αν και κακοδιάθετη γιατί κατανοούσε τι της συνέβαινε, ήθελε να ξεδώσει λίγο συζητώντας με τον καλό της φίλο. Γιατί για εκείνη,  ο Γιουσούφ ήταν ένας πολύ καλός της φίλος. Δεν άφηνε το μυαλό της να επεξεργαστεί περισσότερο τα συναισθήματά της και τα δικά του.

Μα ο Γιουσούφ που είχε ανεπτυγμένη ευαισθησία σε ό,τι αφορούσε την Αντιγόνη, πρόσεξε τη διάθεσή της και τη σεβάστηκε.

Προσπάθησε να της αποσπάσει το νου από όσα σίγουρα την απασχολούσαν, αλλά όταν δεν το κατόρθωσε της μίλησε στα ίσα

'' Τι συμβαίνει Αντιγόνη; Κάτι έχεις, κάτι σε απασχολεί. Και αν κρίνω από όσα μου είπε ο άντρας σου τις προάλλες που ήρθε για να με χαιρετήσει, όπως είπε, κατανοώ ότι κάτι σου έχει χαλάσει τη διάθεση''

Ήλθε ο άντρας της; Και του είπε του Γιουσούφ...αλήθεια τι του είπε; Πρέπει να μάθει.

''Θα σου πω Γιουσούφ. Μα πες μου τι σου είπε ο Απόστολος;''

'' Ο ανόητος μου ζήτησε να μην σου πω τίποτε, λες και είναι δυνατόν να κάνω εκείνον φίλο καλύτερο από σένα. Ήρθε για να ζητήσει άδεια να πηγαίνει και στην Αγιά. Μου είπε ότι ήταν και δική σου επιθυμία. Του την έδωσα φυσικά. Κατάλαβα Αντιγόνη ότι θέλεις να φεύγει μακριά από εσένα κάποιες ημέρες. Σου φέρεται άσχημα; Πες μου Αντιγόνη, την αλήθεια όμως''

''Όχι Γιουσούφ, δεν μου φέρεται άσχημα, αλλά ναι θέλω να απασχολείται εκτός νησιού κάποιες μέρες να είμαι ήρεμη''

''Κοίτα, μου ζήτησε να μη δίνω συχνά άδεια σε σένα να πηγαίνεις στο Πυργί και να μιλήσω του πατέρα μου να μη δίνει στα μέλη της οικογένειάς σου άδεια για να έρχονται εδώ, τουλάχιστον όχι συχνά''

Η Αντιγόνη τα έχασε. Δεν το περίμενε ότι θα ήταν τέτοιο φίδι ο άνθρωπος που παντρεύτηκε!

''Δεν το πιστεύω όλο αυτό που μου λες Γιουσούφ...Είναι δυνατόν να μη θέλει να βλέπω την οικογένειά μου; Σου είπε τον λόγο;''

''Ναι  Αντιγόνη μου, μου τον είπε...όμως μην στενοχωρηθείς,  δεν τον πιστεύω και του απάντησα καταλλήλως, αλλά μου είπε ότι σου βάζουν ιδέες για ανεξαρτησία της Ελλάδας από εμάς τους Οθωμανούς''

''...............................Τι έκανε λέει;'' Η ερώτηση ακούστηκε ξεψυχισμένα από μια έντρομη Αντιγόνη , που πετάχτηκε ορθή, ανοίγοντας διάπλατα τα μάτια της! Τι ήταν αυτό που είπε ο άντρας της;

''Μη σκοτίζεσαι, ξέρω ότι όλοι οι Χριστιανοί ή τουλάχιστον αν σκεφθώ τον γιατρό, σχεδόν όλοι, ονειρεύονται ελεύθερη πατρίδα. Είναι λογικό και σωστό εδώ που τα λέμε για κάθε κατακτημένο. Δεν στέκομαι εκεί. Κινήσεις ενάντια στο οθωμανικό κράτος δεν έχω δει, οπότε δεν νοιάζομαι  για συζητήσεις που γίνονται ανάμεσα στην οικογένεια''

''Αχ Γιουσούφ σ'ευχαριστώ για την κατανόηση αλλά θα σου εξηγήσω τι είναι αυτό που είπε ο Απόστολος''.  Γρήγορα να σκεφθεί τι να πει, πω πω τι είπε του Αγά...

'' Του είπα ότι θα ήταν υπέροχο να είναι ελεύθερο το νησί, να μην υπάρχουν στρατιώτες εδώ κι εκεί και να φοβάσαι σε μια βόλτα που βγαίνεις''

'' Φοβάσαι Αντιγόνη; Όποιος σε πειράξει θα του πάρω το κεφάλι, να το ξέρεις''

''Κοίτα Γιουσούφ, του μιλούσα για τον πατέρα μου συγκεκριμένα, γιατί τα έχουν τσουγκρίσει λίγο, επειδή εκείνος πέρασε τόσα με τη μητέρα μου, τα ξέρεις από τον Μπέη, έτσι δεν είναι;''

''Ναι τα ξέρω και τον κατανοώ τον πατέρα σου. Λογικό να φοβάται και για την κόρη του, αυτό είπα του Απόστολου όταν μου είπε ότι ο καπετάν Νικολός με κατηγόρησε σ΄εκείνον ότι μπορεί να σου κάνω κακό. Είσαι τόσο όμορφη Αντιγόνη και κακοί άνθρωποι που δεν σέβονται και είναι ανήθικοι υπάρχουν σε κάθε έθνος, σωστά;''

Τώρα ήθελε η Αντιγόνη τη γη να ανοίξει κάτω από τα πόδια της. Δεν ήταν απλά ανόητος ο άντρας της. Ένας κάκιστος προδότης είναι, ένα ανθρωπάκι που το σιχαίνεται κάθε μέρα και περισσότερο. Πιέστηκε όμως να κρατήσει τη ψυχραιμία της.

'' Χαίρομαι που κατανοείς. Αυτό του εξήγησα κι εγώ. Βλέπεις ο πατέρας μου δεν ξέρει τους υπόλοιπους αξιωματούχους Οθωμανούς. Αλλά ο Απόστολος δεν θέλει να καταλάβει. Σ' ευχαριστώ Γιουσούφ για την κατανόηση''.

'' Δεν χρειάζεται να με ευχαριστείς. Εξήγησα στον άντρα σου ότι απορώ με τις σκέψεις του για τον πεθερό του, γιατί ξέρω τι άνθρωπος είναι και παρότι αντέδρασε στο σμίξιμο το δικό μας  και είσαι σ'αυτόν το γάμο σήμερα εξαιτίας του,- αυτά δεν τα είπα του γιατρού βέβαια-, τον ξέρω τον καπετάν Νικολό από παιδάκι. Του είπα πόσο φίλοι είναι με τον Μπέη και μάλιστα πριν αναλάβει τη διοίκηση ο πατέρας μου, όταν έμαθε για την αυτοκτονία της μητέρας σου, με επιστολή του υπογεγραμμένη ως συστατική, έστειλε τον καπετάνιο στο Σουλτάνο να καταγγείλει όλα αυτά που συνέβησαν. Ακόμα ο πατέρας μου μου είπε, ότι τον μάλωσε τον καπετάνιο γιατί δεν του τα εμπιστεύτηκε πιο πριν. Είχε τα μέσα για να τον βοηθήσει, τουλάχιστον θα προσπαθούσε...''

Η Αντιγόνη άκουγε έκπληκτη. Αυτό δεν το ήξερε. Να που εξηγούσαν όλα αυτά  τώρα, την συμπεριφορά του πατέρα της. Τύψεις, αυτό θα πρέπει να ένοιωθε ο Νικολός γιατί δεν χρησιμοποίησε όλα τα μέσα για να βοηθήσει τη γυναίκα του. Θεέ και Κύριε, ο Μπέης τους βοήθησε όντως. Γιατί δεν της τα είχε πει ο πατέρας της; Γιατί;

''Γιουσούφ αυτό δεν το ήξερα. Ότι ο πατέρας σου βοήθησε ώστε να φύγουν αυτά τα καθάρματα από το νησί... δεν το ήξερα και τον ευχαριστώ θερμά για ό,τι έκανε.... '' 

Οι αντοχές της δοκιμάστηκαν πολύ σήμερα ''Θεέ μου νοιώθω άρρωστη!"'

''Αντιγόνη; Είσαι καλά; Έχεις χλομιάσει.''

''Δεν ξέρω Γιουσούφ, αλλά νομίζω ότι είμαι... έγκυος και δεν το  θέλω καθόλου αυτό. Όσο και αν προσπάθησα να πείσω τον γιατρό να αναβάλλουμε το θέμα του παιδιού, δεν το δέχτηκε και αυτός είναι κυρίως ο λόγος που νομίζει ότι προσκαλώ τους δικούς μου...δεν ξέρω τι να πω, δεν ξέρω...'' μονολογούσε κυρίως γιατί όλα αυτά που ο Αγάς της έλεγε, όχι ο φίλος της, αλλά ο Αγάς ο Οθωμανός του νησιού, ήταν προδοσία του άντρα της. Είχε πέσει από τα σύννεφα. Τον σιχαμένο! Και έχει το παιδί του στα σπλάχνα της; Ο Θεός την τιμωρεί; Ή οι επιλογές του πατέρα της την φέρνουν σε τόσο δύσκολη θέση;

 ''Πρέπει να πάω στο Πυργί Γιουσούφ. Θέλω να βρω τη γιαγιά μου, εκείνη ξέρει πολλά για εγκυμοσύνες. Σε παρακαλώ θέλω να πάω για λίγες ημέρες εκεί''

''Μην με παρακαλάς Αντιγόνη μου. Θα μου λείψεις είναι η αλήθεια αλλά να πας, άδεια έχεις και ο Απόστολος ...χμ...το βρήκα, έχει αποστολή. Θα τον στείλω στην Πόλη για να φέρει ιατρικά εφόδια για να κάνει το ιατρείο του εξελιγμένο με τόση πελατεία. Τι λες; Θα φύγει από το σπίτι για 20 ημέρες. Συμφωνείς;''

''Ω σ' ευχαριστώ τόσο Γιουσούφ. Θα περιμένω να φύγει ο Απόστολος και θα φύγω και εγώ. Δεν θα λείψω πολύ

''Κάτσε με τους δικούς σου Αντιγόνη όσο έχεις ανάγκη. Μην ανησυχείς. Μόνο πρόσεχε τον εαυτό σου, εντάξει;''

Έτσι και έγινε. Ο Απόστολος ετοιμάστηκε, περιχαρής με  την εμπιστοσύνη του Αγά του να τον στείλει στην Πόλη με χρήματα της διοίκησης και πρότεινε της Αντιγόνης να πάει μαζί. Εκείνη του είπε ότι δεν μπορούσε να πάει γιατί ήταν...έγκυος.

Πόσο χάρηκε ο Απόστολος! Επιτέλους ο γιος του ήταν στο δρόμο για να ολοκληρωθεί το σπιτικό του όπως άρμοζε για άνθρωπο της θέσης του.Αφού αποχαιρέτησε τη γυναίκα του, αφού της έδωσε οδηγίες τι να αποφεύγει και πώς να προσέχει, έφυγε με το εμπορικό πλοίο που πήγαινε στην Πόλη.

Η Αντιγόνη την επομένη ημέρα έφυγε με το καΐκι για το νησί της!

.....................


 Κεφάλαιο  20.  



Όλη της η οικογένεια χάρηκε πολύ που την είδε έτσι ξαφνικά στο σπίτι. Την γέμισαν φιλιά και αγκαλιές ζεστές, γεμάτες αγάπη.

Μα όλοι, κυρίως η γιαγιά με τη Μαριγώ, ανησύχησαν που την είδαν χλωμή και μαραμένη.

Τι στο καλό βασάνιζε το κορίτσι τους;  Μόνο λίγους μήνες έλειπε από το σπιτικό τους και όμως τους φαίνονταν χρόνια. Πότε την είδαν την τελευταία φορά; Πριν δύο μήνες.  Μήπως ήταν πριν δυο χρόνια; Ή  πριν δυο αιώνες; Πόσο άλλαξε το κοριτσάκι τους!

Ο παππούς καθισμένος στην πολυθρόνα του στη σάλα, ζεσταινόταν από τα τζάκι και λαγοκοιμόταν τις περισσότερες ώρες. Χάρηκε που είδε την εγγονή του και ''μην ανησυχείς παιδί μου, καλά είμαι, αντέχω ως εκείνη την θεία ώρα''!

Ο αδελφός της και ο πατέρας της ταξίδευαν στις θάλασσες. Αγωνιούσε και γι αυτούς, όπως κάθε φορά. 

Η Ειρήνη είχε ωριμάσει αυτό το διάστημα που έμεινε μόνη να στηρίζει το σπιτικό τους. Και ο Αλέξανδρος... λίγες ώρες τον έβλεπε με τόσα τρεχάματα που ήταν επιφορτισμένος.

Οι περιποιήσεις, τα κανακέματα, το καλό φαγητό, η αγάπη και η τρυφερότητα,  γέμισαν αισιοδοξία και δύναμη την Αντιγόνη. Και ήρθε η μέρα που ήθελε να μιλήσει στη γιαγιά της αλλά και στην Μαριγώ.

Ενώ ο παππούς είχε ξαπλώσει στο κρεβάτι του, στο γραφείο του Νικολού, που είχε μετατραπεί σε δωμάτιο του παππού για να μην ανεβαίνει σκάλες, εκείνες καθισμένες κοντά στη φωτιά, μαζί με τα δυο αδέρφια της Αντιγόνης, έμαθαν όλα τα ζητήματα που την απασχολούσαν. Όλα όσα της είπε ο Γιουσούφ για τον Απόστολο, όλα όσα της είπε ο Νότης και στο τέλος τους είπε'' είμαι έγκυος''! Έτσι ξαφνικά και απότομα.

Χάρηκαν; Δεν το έδειξαν.

Ξαφνιάστηκαν; Απόλυτα.

Όλα τα έμαθαν μαζεμένα και ήθελαν κάποιο χρόνο να τα επεξεργαστούν

''Κόρη  μου, τώρα να ρίξεις το βάρος σου στον εαυτό σου και στο παιδί σου'' της είπε η γιαγιά.

 Ανήσυχη ήταν όμως με όλα αυτά που άκουσε. Ίσως κινδυνέψει η εγγονή της την ώρα της επανάστασης. Ίσως ο άντρας της την τιμωρήσει, αν καταλάβει ότι εμπλέκεται. Και θα είναι μόνη...

''Δεν το θέλω γιαγιά. Δεν θέλω να γεννήσω το παιδί του Απόστολου. Μην μου λες τι πρέπει να προσέχω και τι όχι. Πώς μπορώ να απαλλαγώ από την εγκυμοσύνη μου, σε παρακαλώ, ξέρεις εσύ''

''Παιδί μου τι λόγια είναι αυτά που τσαμπουνάς; Ξέρω ότι υπάρχουν βοτάνια και για ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, αλλά δεν έχουν πάντα επιτυχία και είναι επικίνδυνα για τη μητέρα. Τι είναι όλα τούτα που μου λες τώρα; Ένα μωρό, το μωρό σου, μεγαλώνει μέσα σου ψυχή μου, σου πάει  η καρδιά  να του κάμεις κακό;  Δικό σου είναι το μωρό Αντιγόνη, έτσι να το δεις.  Δικό σου, σάρκα της σάρκας σου, αίμα από το αίμα σου μάτια μου.  Πώς θα το πεθάνεις ε; πες μου.  Το μωρό σου κυρά μου...''

Τα δάκρυα κύλησαν αβίαστα στο πρόσωπο της Αντιγόνης. Βουβό κλάμα που σιγά σιγά έγινε γοερό παρασέρνοντας  όλα τα βάρη που πλάκωσαν την καρδιά της.  Ναι, το μωρό ήταν δικό της. Μεγάλωνε μέσα της. Ζούσε με κάθε χτύπο της καρδιάς της. Θα γινόταν μητέρα, ναι, θα το μεγάλωνε σωστά με αξίες και συναισθήματα για όλους. Μακάρι να ήταν κορίτσι! Πόσο το ήθελε! Περιτριγυρισμένη από τις αγκαλιές των δικών της, κατάφερε να βρει το ρυθμό της ανάσας της. Κατάφερε να καλμάρει τους χτύπους της ψυχής της και η αγάπη που την κάλυψε προστατευτικά,  έδιωξε μακριά το φόβο που απειλούσε να τη ρουφήξει στο διάβα του. Το μωρό είναι δικό της και θα παραμείνει δικό της, έτσι έλεγε μέσα της συνεχώς.

Όταν χόρτασε αγκαλιές και λόγια παρηγοριάς, ηρέμησε και αποδέχτηκε την κατάστασή της. Τα αδέλφια της βουβά για τη θέση της, αλλά κυρίως για τα αισθήματά της που καταπίεζε, στάθηκαν πλάι της. Ακόμη και η Ειρήνη που ήταν στα δέκα τέσσερά  της χρόνια, κατανοούσε τη στάση της Αντιγόνης και πόσο δράμα ήταν η ζωή της δίπλα σε κάποιον που δεν αγαπούσε, αλλά που ούτε εμπιστευόταν, ούτε μπορούσε να στηριχτεί πάνω του.

 ''Γιαγιά, είναι αλήθεια ότι ο Μπέης βοήθησε  με επιστολή εγγυητική που έδωσε στον πατέρα τότε με την ...μητέρα...''

''Ξέρω Αντιγόνη, τα έμαθα κι εγώ '' είπε η Ειρήνη '' Μην δυσκολεύεσαι να μιλήσεις. Για ποια επιστολή λες;''

Η Αντιγόνη  κοίταξε την Ειρήνη. Της τα είπε ο πατέρας λοιπόν, τι ψύχραιμη που είναι!

''Ο Γιουσούφ μου είπε ότι ο Μπέης, πριν γίνει διοικητής των νησιών, έδωσε επιστολή του πατέρα να πάει στην Υψηλή Πύλη, να καταγγείλει ό,τι έγινε με τη μητέρα  μας. Είναι αλήθεια γιαγιά;''

Η γιαγιά έσκυψε το κεφάλι και δεν μίλησε για λίγη ώρα. Τα εγγόνια της και τα τρία την κοιτούσαν αμίλητα.

''Αλήθεια είναι παιδιά μου, μάλιστα του παραπονέθηκε ο Μπέης, γιατί δεν του μίλησε όσο ζούσε η μητέρα σας για όσα περνούσε. Κάτι θα προσπαθούσα να κάνω Νικολό, να προκάμω το κακό, του είπε. Αλλά ο πατέρας σας δεν του μίλησε, πιότερο γιατί η μητέρα σας δεν ήθελε υποχρεώσεις στους Οθωμανούς.  Από κανέναν από δαύτους δεν ήθελε χάρες''

Τι ειρωνεία κι αυτή! Θα μπορούσε να ζει η μητέρα τους. Θα μπορούσε να είναι δίπλα τους τώρα... γιατί να μη δεχθεί βοήθεια έστω και από τους κατακτητές;

Η πίκρα δεν τους άφησε να μιλήσουν. Και τα τρία παιδιά το ίδιο σκέφτονταν.

''Να ξέρετε όμως  ότι, αν φερθεί άσχημα ο Απόστολος, ή οποιοσδήποτε άλλος, εγώ θα ζητήσω βοήθεια από τον Γιουσούφ. Σ' αυτές τις κουταμάρες δεν πιστεύω''

''Αλήθεια κόρη μου, αφού είναι κουταμάρες, τι θα γίνει όταν οι επαναστάτες μπουν στο αρχοντικό για να σφάξουν όλους τους Οθωμανούς και τον Γιουσούφ πρώτα από  όλα;'' ρώτησε η γιαγιά

''Δεν ξέρω γιαγιά... αλλά δεν θα επέμβω στην πορεία της εξέγερσης. Εξάλλου μπορεί να έρθουν αντίποινα και να σκοτώσουν και εμένα οι Τούρκοι. Είναι οι απώλειες μέσα στο πρόγραμμα. Το ξέρω, δεν θέλω να το σκέφτομαι, μα ο σκοπός είναι ιερός και τίποτε ανίερο δεν μπορεί να συμβεί''!

''Μη λες τέτοια λόγια κόρη μου. Και έχεις και μια ζωή μέσα σου. Μη με σκιάζεις με όλα τούτα. Είσαι και μόνη σου εκεί. Πρέπει να έρθει κάποιος μαζί σου συνεχώς. Μαριγώ τι λες; Θα πας μαζί;''

''Όχι γιαγιά- σε προλαβαίνω Μαριγώ. Δεν χωρίζω την Μαριγώ από τον άντρα της. Και επί πλέον, δεν ξέρω αν θα θέλει ο Απόστολος  κάποιον  στο σπίτι συνεχώς.  Όχι, όχι, θα τα καταφέρω μια χαρά''

Μα μέσα της σκεφτόταν μόνο ένα πράγμα:   τι τρόπο θα μπορούσε να βρει, τι δικαιολογία πειστική, για να διώξει τον Γιουσούφ να πάει  στην Πόλη, πριν αρχίσουν όλα.  Πώς θα τον έπειθε να φύγει;  Το μυαλό της προσπαθούσε να βρει τρόπους, αλλά καμιά ιδέα δεν της φαινόταν λογική... Μόνο προσευχόταν για όλους!

Πλησίαζαν 20 μέρες πλέον που ήταν στο Πυργί. Ετοιμαζόταν να επιστρέψει. Τι θα έλεγε στον Απόστολο αν κάποιος του μαρτυρούσε ότι έφυγε από το Μαράθι;

''Σκέφτομαι να πάρεις την Ειρήνη μαζί σου Αντιγόνη. Τι λες; Θα σε βοηθάει στην κατάσταση που είσαι και θα έχεις παρέα για κάθε τι, έστω για λίγο καιρό''!

Η Ειρήνη γέμισε χαρά με τα νέα.

Έτσι ένα πρωινό του Νοέμβρη που ο καιρός ήταν γλυκός και η θάλασσα ήρεμη, έφυγαν οι δυο αδελφές για το Μαράθι. 

 Συνεχίζεται...



Σημ: Οι εικόνες των κεφαλαίων είναι από το διαδίκτυο και τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στους δημιουργούς τους
*********************************
Σήμερα σας έβαλα δυο κεφάλαια μαζί γιατί και τα δυο είναι ελαφρώς μεγαλύτερα  από τα μονά των προηγούμενων ημερών.



''Η 'Ανοιξη είναι ακριβή '' Κεφ.18

 Κεφάλαιο 18






Τετάρτη ήλθε ο καπετάν Νικολός στο σπίτι της κόρης του στο Μαράθι. Ήταν ελαφρώς συνοφρυωμένος, γιατί δεν ήξερε τι υποδοχή του επιφύλασσαν, αλλά ευτυχώς ο Απόστολος ήταν στο Περιστέρι και η Αντιγόνη ήταν πιο θερμή με τον πατέρα της.

Τα δυο παιδιά του αμέσως τον πήραν στη σάλα για να του διηγηθούν όλα όσα έμαθαν από το Νότη, αλλά και να τον ενημερώσουν για τις πεποιθήσεις του γαμπρού του. ''Πρόσεχε πατέρα μη σου ξεφύγει καμιά κουβέντα για τις ετοιμασίες για την εξέγερση'' είπε ο Αλέξανδρος.

Δεν μπορεί να πει κανείς ότι δεν τρόμαξε με όσα έμαθε για το γιατρό που ''φόρτωσε'' στην κόρη του και είχε δίκιο να του κακοκαρδίζει. Μα είναι δυνατόν μέσα στο σπίτι της να προσέχει τον άντρα της; Πώς θα μπορέσει να βοηθήσει τον αγώνα;

Ήδη η Αντιγόνη επανέλαβε όσα είχε πει του Απόστολου εκείνο το βράδυ, για να μπορέσει να πάρει τα χρήματα της προίκας της.

''Κόρη μου σε τιμά που θέλεις να βοηθήσεις με αυτόν τον τρόπο. Όμως είναι δικά σου τα χρήματα. Βέβαια δεν έχω την οικονομική δυνατότητα αυτήν την περίοδο με την χρηματοδότηση του αγώνα αλλά και με τους φόρους, για να σε βοηθήσω κι εγώ κόρη μου ''

''Το ξέρω πατέρα, αλλά και η προίκα μου δεν είναι δικά μου χρήματα αφού δεν τα διαχειρίζομαι. Και τώρα πήρα την άδεια για να χρησιμοποιήσω όσα θέλω, μόνο και μόνο επειδή είναι για το καλό του Απόστολου, ό,τι κάνω, μου είπε, εξ ονόματός του''

Σώπασε ο Νικολός.Τι άνθρωπος αυτός ο Απόστολος. Και του τον σύστησαν για καλό. Μα τώρα υπήρχαν πολλά που έπρεπε να σκεφθεί, άλλα που προείχαν, λύσεις στα τόσα προβλήματα που αντιμετώπιζαν

''Κοίτα Αντιγόνη, τι σκέφτηκα'' είπε μετά από λίγο ο Νικολός.

''Πρέπει κατ' αρχάς να προσκαλέσεις εδώ για φαγητό, όσους είναι ευκατάστατοι, έμποροι και κτηματίες. Θα το δικαιολογήσεις στον άντρα σου, ότι έτσι τους παίρνεις με το μέρος σου, με το μέρος του, για τα σχέδιά σου για την ανέλιξή του στην τοπική κοινωνία. Και να γίνει η πρόσκληση τώρα που είμαι εδώ. Θα μάθω από το Νότη και τον καπετάνιο, ποιοι είναι εμπιστοσύνης και θα βρω ευκαιρία να τους μιλήσω και για χρηματική βοήθεια, αλλά και μήπως κάποιος έμπορος δεχθεί να παρουσιάσει το πλοίο για δικό του. Ο Γιουσούφ πριν λίγο ήλθε στο νησί. Ο προηγούμενος εκπρόσωπος του Μπέη, πέθανε πριν λίγες ημέρες. Άρα δεν μπορεί να διαψεύσει ότι έδωσε άδεια να επισκευάσει το πλοίο ο Νότης. Έτσι θα το φέρουμε στο λιμάνι και θα βγει στις αγορές να πάρει τα κανόνια που θέλει. Εγώ πρέπει να μιλήσω με το Νότη. Εσύ τι λες για τις ετοιμασίες;''

''Συμφωνώ πατέρα μου, θα γίνει σε λίγες ημέρες, δεν μπορούμε να τους προσκαλέσουμε νωρίτερα, αλλά πρώτα θα το πω στον Απόστολο για να τον πείσω. Να ξέρεις, θα το παρουσιάσω ως δική μου ιδέα. Μην τυχόν και πεις ότι είναι δική σου. Μπορείς και να αρνηθείς να παρευρίσκεσαι και να πεισθείς, τάχα μου, με τη δική μου παρέμβαση. Τι λες;''

''Εντάξει κόρη μου ας γίνει όπως το θες. Τώρα θα βγω μια και λείπει ο άντρας σου, θα πάω στον Νότη και μετά στον καπετάνιο του νησιού σας. Έλα γιε μου μαζί αν θες. Και Αντιγόνη...σου οφείλω μια συγνώμη, μια μεγάλη συγνώμη για το γάμο σου. Ξέρω είναι αργά αλλά συγχώρα με για την επιλογή μου.''

Η Αντιγόνη χαμογέλασε πικρά με την παραδοχή του Νικολού. Μα όντως ήταν αργά!

Ο Νικολός έκανε τις δουλειές του χωρίς ο γαμπρός του να τον παρακολουθεί και να έχει αντιρρήσεις ποιους συναντά και με ποιους συζητά.

Η Αντιγόνη έπεισε τον Απόστολο το βράδυ, ότι είναι απαραίτητο το τραπέζι στους επιφανείς του νησιού. Και εκείνος το δέχτηκε με χαρά. Μάλιστα όταν ο καπετάν Νικολός πρότεινε να γίνει η σύναξη όταν θα φύγει, ο γαμπρός του αρνήθηκε λέγοντας ότι τον θέλει εκεί για να βοηθήσει με τις γνωριμίες του.

Οι προσκλήσεις έγιναν, αλλά ο Αγάς δεν προσκαλέστηκε παρ ' ότι ο Απόστολος ήθελε να παρευρίσκεται. Η Αντιγόνη πάλι χρησιμοποίησε την πονηριά της και του είπε ότι είναι καλύτερα έτσι, γιατί μπορεί να ζηλέψουν τις καλές και φιλικές του σχέσεις με τον Αγά. Πόσο εύκολα ''κατάπινε'' κάθε δικαιολογία που του ξεσκόνιζε το Εγώ του! Μα δεν ήθελε να υπάρχει στο σαλόνι της ο κατακτητής, ενώ θα προετοίμαζαν τους καλεσμένους για τον αγώνα! Έφτανε που έπρεπε να ΄''αποκοιμίζουν'' την προσοχή του γιατρού.

Οι προσκεκλημένοι ήλθαν στην ώρα τους. Αν και δεν φάνηκαν εξαρχής πρόθυμοι να συμμετάσχουν στη βραδιά της Αντιγόνης, εν τούτοις ο καπετάνιος του νησιού τους, ο σεβάσμιος αυτός ηλικιωμένος που ήταν και πατριώτης, τους έπεισε έναν έναν μετά από παρότρυνση του Νικολού, αφού πείστηκε και ο ίδιος, μετά από τις προσπάθειές του Νικολού να αμβλύνει και τις δικές του αμφιβολίες. Αμφιβολίες για την ίδια την Αντιγόνη!

Η αλήθεια είναι ότι ο Απόστολος ήταν ένας τυπικός και ψυχρός συμπολίτης τους και παρότι δεν είχαν παράπονα από την συμπεριφορά του, δεν του είχαν ιδιαίτερη συμπάθεια. Ούτε ενδιαφέρονταν να συνάψουν πιο φιλικές σχέσεις με το γιατρό του νησιού. Κυρίως όμως, δεν άρεσε σε αρκετούς και στον καπετάνιο του νησιού, η σχέση της Αντιγόνης με το αρχοντικό του διοικητή. Τι φιλικές σχέσεις έχει μια Ελληνίδα με τον Οθωμανό; Η δυσπιστία τους ήταν έντονη και οι αντιρρήσεις τους μεγάλες. Γι αυτό τις λίγες ημέρες που πέρασαν ως τη βραδιά αυτή, ο καπετάνιος είχε συζητήσεις με καθένα ξεχωριστά εξηγώντας , όπως του είχε πει ο Νικολός, ότι ναι μεν ο γιατρός είναι ένας ψυχρός υπολογιστής, όπως τον χαρακτήριζαν, αλλά η σύζυγός του είναι κόρη του Νικολού του καπετάνιου του Πυργιού που και εξέχων μέλος είναι στο Πυργί και φοβερός πατριώτης. Η κόρη του, η Αντιγόνη, δεν μπορεί να αρνηθεί τις προσκλήσεις του Αγά τους, αλλά και τον χρησιμοποιεί για να γνωρίζει, όπως τους εξήγησε, τα σχέδια των κατακτητών και να ενημερώνει τα παλικάρια που ετοιμάζονταν για τον αγώνα. Πείστηκαν; Υποθέτουμε πως ναι μια και όλοι αποδέχθηκαν την πρόσκληση.

Είναι αλήθεια ότι η Αντιγόνη στενοχωρήθηκε που είχαν σχηματίσει τόσο άσχημη γνώμη γι αυτήν, οι νέοι συντοπίτες της. Έκανε παρέα με τον Αγά βέβαια και δεν έδινε σημασία στα βλέμματα των γειτόνων της. Ούτε είχε σκεφθεί, τους μήνες που ζούσε στο Μαράθι, γιατί δεν την προσκαλούσαν σπίτια τους οι Μαραθιώτες. Τώρα που έμαθε το λόγο, δεν τους αδικούσε, μέχρι ταξίδι πήγε στον νησί της μαζί με τον Γιουσούφ, με το δικό του μέσον και με φανερές τις περιποιήσεις του. Τι να σκεφθούν κι εκείνοι; Λογικό δεν ήταν; Την ενδιέφερε η γνώμη τους; Αν δεν ήταν ο αγώνας ούτε που θα την ένοιαζε, αλλά τώρα….ναι, γιατί χρειάζονταν την υποστήριξη των κατοίκων. Είχε και να αντιμετωπίσει τα βλέμματα του πατέρα της, αυτά τα βλέμματα όλο νόημα, σαν να της βροντοφώναζε ''στα'λεγα εγώ!''


Η βραδιά κύλησε ομαλά και ο Νικολός βρήκε ευκαιρία να συνομιλήσει ψιθυριστά με όσους είχε εγγυήσεις ότι ήταν εμπιστοσύνης. Συμφώνησαν μάλιστα να δώσουν και χρήματα στην Αντιγόνη να τα δώσει στον Νότη για τον αγώνα, συμφώνησαν φυσικά να μείνουν όλα κρυφά από το γιατρό και ο Νικολός για πρώτη φορά ανησυχούσε για την κόρη του που την έμπλεξε σ'αυτό το γάμο. Κι αν καταλάβαινε κάτι ο γιατρός; Αν... ούτε που ήθελε να σκέφτεται αυτήν την εκδοχή.

Το επόμενο διάστημα δρομολογήθηκαν όλες οι εξελίξεις που είχαν σχεδιάσει. Τα χρήματα μαζεύονταν συνεχώς μια και οι καλεσμένοι της την προσκαλούσαν για τσάι πλέον, ενώ ο άντρας της έλειπε και της έδιναν ό,τι είχαν υποσχεθεί. Ο πατέρας της Αντιγόνης έστειλε με καΐκι δέματα με προϊόντα από τα ταξίδια των πλοίων του, υφάσματα, σκεπάσματα, αλλά και τρόφιμα για να μην ξοδεύει η Αντιγόνη από τα χρήματά της. ''Βλέπεις πατέρα θα πρέπει να ξεκινήσω ό,τι έκανε η μητέρα, αλλά αν τα αγοράζω θα ξοδεύω χρήματα που θα έπρεπε να δώσω στο Νότη. Αλλιώς πώς θα δικαιολογηθώ στον Απόστολο;'' του είχε πει, γι αυτό τα παρέλαβε και έκρυψε όσα ήταν δυνατόν από την προσοχή του γιατρού.

Έφτιαξε δέματα, έβαλε και κάποια χρήματα μέσα στα δέματα και ξεκίνησε τις αποστολές στους νησιώτες που είχαν ανάγκη.

Όμως συναντήθηκε και με το Νότη ένα απόγευμα που ήταν μόνη. Φοβόταν κιόλας μην τη δουν να πηγαίνει στην άκρη του νησιού, στα απόκρημνα βράχια και στο πυκνό δάσος. Ποιος ξέρει τι θα έβαζαν με το νου τους και τι θα μάθαινε ο Απόστολος. Γι αυτό η προσοχή της ήταν μεγαλύτερη από άλλες φορές. Τι καλά που ήταν, όταν είχε εδώ τον Αλέξανδρο. Τι ατυχία να κρύβεται από τον άντρα της ενώ θα έπρεπε να τον έχει πλάι της!

Ο Νότης εκείνο το απόγευμα παρέλαβε ένα σεβαστό ποσόν και ενημερώθηκε για τα χρήματα ποιος έδωσε πόσα. Του έδωσε και ένα μέρος από τα δικά της χρήματα, τόσα όσα μπορούσε να δικαιολογήσει στον άντρα της. Ευχαρίστησε συγκινημένος την κυρά, αλλά αρνήθηκε να την αφήσει να προχωρήσει στο μοναστήρι, όταν του το ζήτησε. ''Γιατί Νότη;'' τον ρώτησε εκείνη.

'' Κυρά να με συμπαθάς, θα σου μιλήσω στα ίσα, να, τα παλικάρια μου δεν καλοβλέπουν την παρέα σου με τον Αγά'' της είπε και εκείνη χαμογέλασε πικρά, κουνώντας το κεφάλι.

''Πες στα παλικάρια σου Νότη, ότι με τον Αγά μεγάλωσα από τα μικρά μου χρόνια. Ήταν γείτονάς μας εύπορος κτηματίας ο πατέρας του, πριν γίνει διοικητής των νησιών. Παρ' όλα αυτά, δεν παύει να είναι κατακτητής και δεν το ξεχνώ ποτέ. Επίσης πες τους ότι δεν μπορώ να αρνηθώ προσκλήσεις του για τσάι και συζήτηση. Αν μπορούν εκείνοι, να μου πουν τον τρόπο. Μην φοβούνται εμένα Νότη. Δεν διατρέχουν κανένα κίνδυνο. Κανείς δεν με υποχρέωσε να βοηθήσω κινδυνεύοντας και από τον ίδιο τον άντρα μου. Είμαι σαφής;''

Ο Νότης σεβόταν την Αντιγόνη που βοηθούσε τόσο και κατανοούσε τη θέση της. Εκείνος την εμπιστευόταν πολύ. Αλλά αυτό με τον άντρα της τον ανησύχησε

''Θες να πεις κυρά ότι πρέπει να προσέχουμε το γιατρό, έτσι;''

''Κοίτα Νότη, δεν ξέρω πώς θα αντιδράσει αν μάθει τις ετοιμασίες. Αλλά πιστεύει ότι περνάμε καλά με τους Οθωμανούς και δεν έχουμε τα μέσα να ξεσηκωθούμε. Δεν χρειάζεται αιματοκύλισμα των νησιών, λέει''

''Κατάλαβα. Να σκύψουμε το κεφάλι λέει, έτσι; Καλύτερα νεκροί κυρά παρά ζωντανοί υπόδουλοι κι άλλο''

Το πλοίο όντως το ανέλαβε ένας έμπορος και το ενέταξε στα δικά του. Ο Γιουσούφ το δέχτηκε και δεν απόρησε που ξεκίνησε για τις αγορές της Ευρώπης την ίδια μέρα που έκανε την εμφάνισή του στο λιμάνι.

Έδωσε την άδεια και όλα πήγαιναν καλά

Ο Νότης ξεφύσησε ανακουφισμένος και χρωστούσε τόσα στην οικογένεια της Αντιγόνης. Την εμπιστευόταν και προσπάθησε να ενσταλάξει την ίδια εμπιστοσύνη και στα παλικάρια του. Ίσως χρειάζονταν τη βοήθειά της ακόμη. Ο γιατρός όμως μπήκε στη μαύρη λίστα τους. Τον πρόσεχαν και τον φοβούνταν για το κακό που μπορεί να δημιουργούσε.

Μπήκε ο χειμώνας ορεξάτος στο Μαράθι. Αλλά και στο Πυργί, τα πράγματα προχωρούσαν κανονικά.

Ο Νικολός ήδη ταξίδευε με ένα του πλοίο. Άντρας του σπιτιού μετά τον πατέρα του, έμεινε ο Αλέξανδρος.

Αλλά τελευταία ο παππούς δεν ήταν και πολύ καλά. Μεγάλωσε αρκετά, μα κρατιόταν, όπως έλεγε, για να δει την πρώτη σπίθα του αγώνα για την ελευθερία. Το κρύο μπήκε τσουχτερό και οι υποχρεώσεις του παππού που πλέον καθόταν στο σπίτι, ανήμπορος για πολλές δουλειές, πέρασαν στον Αλέξανδρο. Εκείνος είχε επαφή με τους άντρες του αγώνα, εκείνος φρόντιζε τα κοπάδια και ερχόταν σε επαφή με κάθε έναν που είχε προβλήματα.

Η Ειρήνη προσκαλέστηκε στην Αντιγόνη. Την ειδοποίησε με έναν βαρκάρη, αν θέλει να πάει να την πάρει, αλλά εκείνη πλέον βοηθούσε στο σπίτι και τη γιαγιά αλλά και την Μαριγώ που μεγάλωσαν και οι δυο. Έτσι ανέβαλαν για λίγο το ταξίδι της Ειρήνης στην αδερφή της.

Ο γιατρός ήδη, προσπαθούσε να αφήσει έγκυο την Αντιγόνη σχεδόν κάθε βράδυ αυτό το μήνα. Πόσο είχε κουραστεί εκείνη να ψάχνει δικαιολογίες. Πόσες φορές του έλεγε ότι ήταν κουρασμένη, ότι ένοιωθε άρρωστη. Μα δεν ήταν και τελείως ψέμα αυτήν την περίοδο. Τι είχε πάθει και ένοιωθε υπνηλία; Τι συνέβαινε και δεν είχε ούτε όρεξη να φάει;

 

 


Συνεχίζεται....


Σημ. Η εικόνα που συνοδεύει το κάθε κεφάλαιο, είναι από το διαδίκτυο και τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στους δημιουργούς τους.

''Η Άνοιξη είναι ακριβή'' / Κεφ 17

 Κεφάλαιο 17

πηγή



Παρασκευή απόγευμα θα συναντούσαν τον Γιουσούφ. Ήταν ήδη καλεσμένοι του και δεν μπορούσαν να αρνηθούν.

Για τον γιατρό ήταν η ημέρα της επίσκεψης στο Περιστέρι. Από το πρωί έλειπε και τα δυο αδέρφια πέρασαν την ημέρα τους συζητώντας ανάλαφρα στο σπίτι μια και ο βροχερός καιρός δεν επέτρεπε βόλτες.

Η βροχή σιγανή  μεν, αλλά συνεχής, είχε μουλιάσει ως το απόγευμα τον τόπο.

Η Αντιγόνη έδειξε του Αλέξανδρου πού κρύβει τα χρήματά της ο άντρας της. Προσπαθούσαν να σκεφτούν τον τρόπο που θα έπειθαν τον γιατρό να δώσει χρήματα

''Δικά μου είναι να πάρει η ευχή γιατί να μην μπορώ να τα διαχειριστώ;'' αγανακτούσε η Αντιγόνη

''Παραδόσεις είπε ο παππούς, να τις διαφυλάξουμε αδερφούλα, έτσι έχουν τα πράγματα και δεν είναι καιρός τώρα να αλλάξουν. Αν του ζήταγες τα μισά χρήματα όπως θες, θα σε ρωτούσε τι τα θες. Αν έλεγες για να βοηθήσεις τους κατοίκους;''

''Τόσα χρήματα για βοήθεια Αλέξανδρε;  Άσε που δεν νομίζω να δεχόταν. Όμως αυτό σκέφτομαι  να του πω τελικά, αλλά προσπαθώ  μήπως μου έρθει  μια ιδέα   πειστική. Εξάλλου, πώς θα είμαι σίγουρη ότι δεν θα το αναφέρει σε κάποιον ασθενή του που ανήκει στους φτωχούς  και θα έπρεπε να πάρει χρήματα λογικά και εκείνος θα με διαψεύσει; Δεν ξέρω τι να κάνω...''

''Αν πεις ότι σας κλέψανε;''

''Και αφήσανε να μισά χρήματα;  Και όλα να τα πάρω , ο Απόστολος να είσαι σίγουρος Αλέξανδρε, θα τρέξει στον Αγά και θα το καταγγείλει. Και ο Γιουσούφ θα κάνει τα αδύνατα δυνατά να βρει τους ληστές. Γιατί θα το πιστέψει κι εγώ δεν θα μπορώ να του πω την αλήθεια. Όχι, δεν μπορώ να πάρω στο λαιμό μου κάποιον αθώο, γιατί δεν ξέρω αν θα την πληρώσει κάποιος και ποιος θα είναι αυτός''

Όταν ήρθε η ώρα της επίσκεψης στο αρχοντικό ακόμη ψιλόβρεχε. Ευτυχώς,  το σπίτι του Γιουσούφ  ήταν κοντά στο δικό τους.

Εκείνος τους περίμενε έχοντας δώσει εντολή να ετοιμάσουν πολλές λιχουδιές και ροφήματα για τους καλεσμένους του.

Μιλήσανε και γελάσανε σαν παλιοί φίλοι, ανταλλάξανε απόψεις για πολλά θέματα, εκτός  από αυτά που φέρνουν σύγκρουση.

Ευχάριστα πέρασαν την ώρα τους άλλες δύο φορές  που επισκέφθηκε ο Αλέξανδρος τον Αγά.

Πώς πέρασε η εβδομάδα ούτε που το κατάλαβαν

Την επομένη θα ερχόταν ο πατέρας τους.  Έπρεπε να μιλήσει με τον Απόστολο. Βρήκε την ευκαιρία απόψε το  βράδυ που ζήτησε να αποσυρθούν νωρίς .

Η Αντιγόνη κατάλαβε την επιθυμία του άντρα της, είχαν ένα σεβαστό διάστημα να βρεθούν ως ζευγάρι,  μα είχε και στο νου της τον ερχομό του πατέρα της και το κλίμα δεν ήταν ευχάριστο. Ήδη ο Απόστολος ήταν κατηφής από την ημέρα που μίλησαν για ανεξαρτησία.

Όταν μπήκαν στο δωμάτιό τους η Αντιγόνη του είπε

''Ξέρεις Απόστολε ότι αύριο θα έρθει ο πατέρας μου εδώ, το θυμάσαι; ''

''Ναι, αλλά δεν κατάλαβα γιατί θα έρθει''

''Απόστολε προσκάλεσα όλους από την οικογένειά μου να έρθουν όποτε θέλουν, χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος,  αλλά θα έρθει μόνο ο πατέρας μου αυτήν τη φορά και θα μείνει όσο θέλει, έχεις πρόβλημα;''

''Έχω Αντιγόνη αλλά ως φαίνεται δεν έχει σημασία τι θέλω εγώ''!

''Πρώτα από όλα έχεις παρεξηγήσει τον πατέρα μου. Σου έχω πει πώς χάθηκε η μητέρα μου και όλο αυτό τον βαραίνει. Σου μίλησε έτσι όχι για να σε κατευθύνει, απλά γιατί νοιάστηκε να μην πονέσεις κι εσύ όπως εκείνος''

''Πώς θα πονέσω Αντιγόνη, τι εννοείς;''

''Αν υπήρχε ένας κακός και άτιμος άνθρωπος από τους κατακτητές και μου φερόταν όπως στη μητέρα μου, δεν θα πονούσες με το χαμό μου;''

Ο Απόστολος σταμάτησε να ξεντύνεται και την κοίταξε.

''Αυτό εννοείς; Θα έφτανες σε τέτοιο σημείο όπως η μητέρα σου;''

''Αν ήταν για να σε προστατέψω, φυσικά!''

Να τον καλμάρει ήθελε αλλά και να κανακέψει το εγώ του!

''Αχ κυρά μου, δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείς.  Μην φοβάσαι.  Ο Αγάς δεν θα έκανε ποτέ κάτι κακό.''

''Το ξέρω Απόστολε, το ξέρω.''

''Απορώ πώς δεν το κατανοεί ο πατέρας σου που τον ξέρει από μικρό παιδί. Αλλά για τον πατέρα σου Αντιγόνη, κάθε Τούρκος είναι κακός. Εγώ δεν θέλω τέτοιες ανακατωσούρες στο σπιτικό μου. Να το ξέρεις''

'' Φυσικά Απόστολε, ποιος θέλει; Θέλω μόνο να είσαι ευγενικός μαζί του''

''Θα είμαι για χάρη σου, αλλά νομίζω ότι νιώθεις πολύ μοναξιά που δουλεύω όλη μέρα και γι αυτό προσκαλείς την οικογένειά σου. Μου είχες πει ότι θα έρθει και η Ειρήνη εδώ''

''Όχι ακόμη, αλλά της το έχω υποσχεθεί και θα πάω να την πάρω''

''Νομίζω  ότι θες παρέα, γι αυτό. Είναι ώρα να κάνουμε ένα παιδί κυρά μου''

Η Αντιγόνη κόντεψε να βάλει τις φωνές. Δεν ήθελε παιδί και μάλιστα του Απόστολου. Δεν ήθελε καθόλου να φέρει ένα παιδί  στον κόσμο αυτήν την εποχή.

''Κοίτα Απόστολε. Δεν είναι ώρα ακόμη για παιδί...΄΄

Το μυαλό της δούλευε πυρετωδώς για να βρει εύλογη εξήγηση που να δικαιολογεί την άρνησή της να γίνει μητέρα. Δεν μπορούσε πλέον να του μιλήσει για τις ετοιμασίες της επανάστασης που ζύγωνε...

'' Έχουμε σχέδια μπροστά μας για να βελτιώσουμε τη θέση μας στην κοινωνία του νησιού. Πρέπει να γίνουμε  οι επικεφαλής της κοινωνίας, ώστε να   μπορεί να σε πάρει ως σύμβουλό του και ο Αγάς, ή να σε προτείνει να σε ψηφίσει το νησί για καπετάνιο του.''

Ούτε ήξερε με τι του τάιζε την φιλοδοξία του. Πάτησε πάνω στην επιθυμία του για υψηλή θέση δίπλα στον διοικητή του νησιού. Για υψηλή θέση στην κοινωνία του τόπου του. Πάτησε πάνω στην ματαιοδοξία του, θα το χάψει άραγε;

''Και πώς φαντάζεσαι ότι θα συμβεί αυτό;''

Τη ρώτησε όλο ενδιαφέρον. Χμ η ματιά του ήταν σαν του πεινασμένου που του παρουσιάζεις ένα τραπέζι στρωμένο με εδέσματα και δεν ξέρει από ποιο να πρωτοφάει.

Ευτυχώς η Αντιγόνη είναι έξυπνη και βρήκε τρόπο  να τα συνδυάσει όλα.

''Κοίτα Απόστολε. Πρέπει να δραστηριοποιηθούμε. Πρώτα πρώτα πρέπει να δείξουμε ότι νοιαζόμαστε για τους κατοίκους του νησιού, αλλά και των άλλων δυο των μικρότερων που δεν έχουν εκπρόσωπο-διοικητή. Πού ξέρεις; Μπορεί να σε ορίσουν εσένα  διοικητή στο Περιστέρι και στην Αγιά!΄''

Άλλο που δεν ήθελε ο Απόστολος. Διοικητής ακόμη και σε μικρά νησιά δεν έπαυε να είναι διοικητής. Πω πω τιμές!

''Για λέγε το σχέδιό σου, πώς το σκέφτεσαι;''

Τον ανόητο, σκεφτόταν η Αντιγόνη. Κοίτα να δεις τι θέλει να γίνει. Κοίτα ματαιοδοξία, ενώ δεν νοιάζεται για κανένα.

''Πρώτα πρώτα δεν θα αφήσεις τη δουλειά σου και θα περιθάλπεις τους πάντες στα νησιά. Θα νοιάζεσαι Απόστολε και θα ζητήσεις από τον Αγά να σου επιτρέψει να πηγαίνεις και στην Αγιά.''

''Ναι ναι να δείξουμε ότι νοιάζομαι για την υγεία των νησιωτών. ''

''Έπειτα λέω να αρχίσουμε να νοιαζόμαστε για τις φτωχές οικογένειες Απόστολε. Όπως έκανε η μητέρα μου. Ακόμη και εμπορεύματα μπορεί να μου φέρνει ο πατέρας μου να τα μοιράζω,  όπου έχουν ανάγκη. Στο όνομά σου πάντα.''

''Μα κυρά μου θέλουν χρήματα όλα αυτά.''

''Θα χρησιμοποιήσουμε τα χρήματα της προίκας μου Απόστολε. Τι...''

''Α όλα κι όλα. Αυτά δεν τα πειράζουμε. Μπορεί να χρειαστούν. Κάτσε κυρά μου μια στιγμή να το σκεφτούμε...''

''Απόστολε όπως θέλεις. Έλεγα ότι πρέπει να γίνεις μεγαλύτερος φιλάνθρωπος από τους προύχοντες στο νησί, που είναι 5-6 οικογένειες είναι η αλήθεια. Κι απ' ότι μαθαίνω δεν είναι πολύ ανοιχτοχέρηδες. Επίσης, ο καπετάνιος του νησιού είναι ηλικιωμένος. Θα σταματήσει κάποια στιγμή, δεν θες να σε προτείνουν; Αν το πούμε του Αγά θα το προωθήσει Απόστολε. Αλλά αφού δεν θέλεις, ας αφήσουμε τη συζήτηση κι ας  ξαπλώσουμε''

Οι σκέψεις που περνούσαν από το νου του γιατρού ήταν ολοφάνερες στο πρόσωπό του. Κοίτα τώρα τι μπορεί να γίνει. Θα δώσει χρήματα βέβαια, αλλά δεν είναι και από τον ιδρώτα του. Η προίκα του είναι. Θα βάλει και την Αντιγόνη να μιλήσει στον Αγά. Φίλοι είναι... θα αλλάξει η ζωή του. Ε... βρε μεγαλεία που θα δούμε. Θα σκάσουν όσοι τον θεωρούν άχρηστο. Μμμμ δίκιο έχει η Αντιγόνη και το συμφέρον μου κοιτάζει.

''Εντάξει κυρά μου κάνε όπως νομίζεις. Στο όνομά μου διέθεσε όσα χρήματα θες και βάλε το σχέδιό σου σε εφαρμογή. Όμως δεν μας εμποδίζει το παιδί Αντιγόνη. Πρέπει να βάλουμε μπρος, γιατί πάω στα τριάντα πέντε.  Δεν θέλω να είμαι μεγάλος για παιδιά. Ας κοιμηθούμε απόψε και τα ξανασυζητάμε''

Τη γλίτωσε; Όχι δεν τη γλίτωσε γιατί η όρεξή του μάλλον δυνάμωσε με όλα αυτά τα όνειρα που στρογγυλοκάθισαν στο μυαλό του. Λες να μείνω έγκυος απόψε; Ο Θεός ας με λυπηθεί, σκεφτόταν η Αντιγόνη μέσα στην απελπισία για τη θέση της. Αλλά τι μπορούσε να κάνει;

 



Συνεχίζεται...