Μια βόλτα στον ήλιο...


12 ημέρες περπατά ο νέος χρόνος. Και όλα γύρισαν στο φυσιολογικό τους.
Οι γιορτές πέρασαν, περπατήσαμε τη νύχτα και στην όμορφα φωτισμένη και στολισμένη Αθήνα και γυρίσαμε στη καθημερινότητα, όχι ότι την είχαμε αφήσει στην άκρη, απλά την είχαμε στολίσει να ομορφαίνει τις στιγμές μας.


Κρύο, χιόνια και στιγμές δύσκολες για πολλούς ανθρώπους.
Κι όμως, πόσα πράγματα έχουμε ως δεδομένα....
Καθημερινά ακούμε τόσα νέα που διαγράφουν πολλά από αυτά τα δεδομένα, μην το ξεχνάμε!

 Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε
Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!

Έφυγε και ο Ηφαιστίωνας, ο ήλιος μας χαϊδεύει στοργικά και μας φωνάζει πόσο τυχεροί είμαστε που ζούμε στη χώρα του.  Αυτό έχω επιθυμήσει.
Μια βόλτα στον ήλιο.Μια απλή βόλτα που δεν μας κάνει εντύπωση, αλλά αν την στερηθούμε φαίνεται η αξία της τόσο πολύ.
Ξέρεις τις ωφέλειες του ήλιου, σωστά; Δες εδώ αν θες περισσότερα.
Αλλά δεν μπορώ να φανταστώ ούτε μια στιγμούλα πώς θα μπορούσαμε να ζούμε χωρίς τον ήλιο...


Κι όμως, στη Νορβηγία η  βιομηχανική   πόλη που βρίσκεται «χωμένη» βαθιά μέσα στην κοιλάδα στην περιοχή Telemark δεν είχε ηλιακό φως καθ όλη τη διάρκεια του χειμώνα.
Έτσι, ελικόπτερα τοποθέτησαν τρεις τεράστιους καθρέφτες σε κατάλληλη θέση, περίπου 450 μέτρα πάνω από την πόλη, στη βουνοπλαγιά, προκειμένου να «οδηγήσουν» τις ακτίνες του ηλίου στην καρδιά της πόλης. Δες εδώ τις φωτο, κοίταξε τα πρόσωπα των κατοίκων που ανεβαίνουν με ειδικό όχημα, λένε, στην κορυφή του βουνού για να δουν τον ήλιο...κοίτα τη χαρά στα πρόσωπα μικρών και μεγάλων!!
Είναι φοβερό κάτι που για εμάς είναι δεδομένο, τι χαρά προκαλεί σε κάποιους όταν το στερούνται.
Τίποτε και κανείς δεν είναι δεδομένο σ' αυτήν τη ζωή. Ας μην το ξεχνάμε. Στα απλά πράγματα αλλά και στα σπουδαία που όμως τα θεωρούμε αυτονόητα και σίγουρα, είναι η ομορφιά.

Αυτή τη βόλτα θέλω κι εγώ γιατί τη στερήθηκα. Μια βόλτα στον ήλιο. Τον παρακολουθώ μέσα από το παράθυρο και χαμογελώ αφού τη διάθεση μου τη φτιάχνει και έτσι.
Ακόμη και ο πατέρας μου χαμογελά όταν κοιτά την ηλιόλουστη ημέρα από το παράθυρο και αμέσως με ρωτά '' θα πάμε μια βολτούλα τόσο ωραία ημέρα;'' Τι να πεις; Δεν σε σηκώνουν τα πόδια σου μπαμπα;  ΄'Ναι θα πάμε όταν το κρύο γίνει ανεκτό '' του απαντώ.
Και συνεχίζω να χαμογελώ σε κάθε ακτίνα του ήλιου που φτάνει το παραθύρι μας!

-2020....στο υπόσχομαι!

pixabay

                                    2020!!! 

Είναι ήδη εδώ!
Το υποδεχθήκαμε όπως αρμόζει σε κάθε τι νέο που φέρνει προσδοκίες...
Μοίρασα  άπειρες ευχές, ευχές καρδιάς, μα πολύ τον φόρτωσα το νέο χρόνο, το ξέρω.
1η μέρα από τις 365 του και ήδη περπατά σκυφτός από το βάρος των προσδοκιών μας.
Ανάμεσα κι οι δικές μου. 
Ποιος θέλει τόσο βάρος στους ώμους του;
Μη κατσουφιάζεις από τις απαιτήσεις μου νέε χρόνε.
Σε απαλλάσσω από κάθε ευθύνη για κάθε μέρα σου που δεν θα μου αρέσει.
Υπόσχομαι να κάνω ό,τι είναι δυνατόν για να ομορφαίνω κάθε στιγμή από τις 365 κόρες σου.
Θα σταθώ δυνατή σε κάθε άσχημο γεγονός που μπορεί να κρύβουν οι ώρες των ημερών σου.
Κι αν γονατίσω, θα παλέψω να σταθώ ορθή ξανά..
Υπόσχεση είναι αυτή και τις υποσχέσεις μου τις κρατώ, μάθε το
Μα πιο πολύ από όλες τις υποσχέσεις θέλω να σου πω ότι θα χαρίζω πιο συχνά αγκαλιές ζεστές γεμάτες αγάπη και θα μοιράζω φιλιά  καρδιάς.
Θα κρατήσω από το χέρι την αισιοδοξία και θα παλέψω κάθε αρνητική σκέψη.
Απολογισμούς στην τελευταία μέρα σου δεν θα κάνω, θα δεις.
Το ταξίδι ξεκίνησε. Το τιμόνι της δικής μου μέρας θα το κρατώ γερά και θα κουμαντάρω σωστά, έτσι πιστεύω, το καράβι της ζωής.
Μα αν δεν τα καταφέρω κάπου, δική μου η ευθύνη. 
Να είσαι σίγουρος ότι θα παλέψω για να μην αναρωτηθώ έστω και μια  στιγμή ''κι αν...;''



Μόνο να μπορώ να πω '' κι όμως προσπάθησα''!
Αν κάνω κάπου  λάθος θα το διορθώσω, αν δεν διορθώνεται θα το αποδεχθώ 
Μα δεν θα ξεχάσω να χαμογελώ, να ελπίζω, να αγωνίζομαι για να βγει αληθινή η κάθε ελπίδα μου.
Στο χέρι μου είναι να ζωντανέψουν  τα όνειρά μου

Κι αν μεσολαβήσουν ανώτερες από εμένα δυνάμεις και με εμποδίσουν...ε νέε χρόνε μου εσύ θα το ξέρεις. Κάνε κάτι αν μπορείς, αυτά τα εμπόδια να είναι μικρά για να μπορώ να τα υπερπηδήσω. 
Αυτό ζητώ, πολύ είναι;


Καλή νέα χρονιά όπως την επιθυμεί ο καθένας!



2019 γέλια !


Καλό υπόλοιπο  Κυριακής να περάσετε!
Και επειδή μισούμε  όλοι τη Δευτέρα...


Πάμε σε ότι μας άγγιξε!
















                   Είναι η μόνη γελοιογραφία που μ'εκανε και γέλασα, γιατί ναι οι Κεφαλονίτες μπορεί να  το έλεγαν αυτό...


Ίσως το 2020 μάθουμε τι πίνουν για να ...αποφύγουμε  το  ''εις υγείαν του κορόιδου''!

Εύχομαι καλή χρονιά
Το 2020 ας είναι μια όμορφη διαφορετική χρονιά γεμάτη ανθρωπιά και αξίες ζωής!

Όλες οι γελοιογραφίες είναι από τη google

Η μάχη της ζωής / 25ο Συμπόσιο Ποίησης



Καμβάς των αντιθέσεων
αυτή είναι η ζωή μας
Αλήθεια -ψέμα αντιμάχονται
φως και σκοτάδι επίσης
Η δικαιοσύνη, την αδικία πολεμά,
η εντιμότητα την ατιμία.
Η ανισότητα την ισότητα καταπατά
η σκλαβιά την ελευθερία
Η Υγεία η πολύτιμη την ασθένεια έχει αντίπαλό.
Το μίσος την αγάπη εχθρεύεται
η άγνοια τη γνώση


Λύκοι με τη θωριά ανθρώπων μάχονται
εκείνους που συμμάχους έχουν,
τ' αστέρια με το φεγγάρι οδηγό που τις σκιές αποδιώχνουν,
τον ήλιο με το ολόλαμπρο το φως
που λάμπει και στο συννεφοσκέπαστο ουρανό,
και την Αγάπη που την καρδιά σφυρηλατεί
ν' αντέχει, να υπομένει.


Η μάχη μαίνεται κάθε στιγμή
Νίκη και ήττες προσμετρώνται.
Οι λύκοι αλυχτούν όταν ηττώνται,
το φόβο ξέρουν να σκορπούν
Σαν η αγάπη νικητής θα βγει
οι ψευδαισθήσεις συθέμελα γκρεμίζονται,
το φως κυριαρχεί
και πάλλευκα τα περιστέρια
με κλάδο ελιάς στεφανωμένα
ψέλνουν ''Ωσσανά '' στον ουρανό


Μα ο πόλεμος τέλος δεν έχει,
αξίες και χάος αναμετρώνται ολημερίς.
Ποιος θα 'ναι τελικά ο νικητής;

Αυτή είναι η συμμετοχή μου στο 25ο Συμπόσιο Ποίησης που ακούραστα  η Αριστέα  μας, διοργανώνει εδώ και χρόνια
Νικήτρια η Μαίρη μας με το ποίημα ''Το παιχνίδι της σκιάς''. Συγχαρητήρια Μαίρη για το υπέροχο ποίημά σου!
Σας ευχαριστώ όλους γι αυτό το ταξίδι στο φως της ποίησης και να ευχηθώ σε όλους σας Καλή και ευλογημένη χρονιά!