''Καθρέφτη καθρεφτάκι μου....''

πηγή

Πριν αρκετό καιρό συνάντησα μια γνωστή μου που διατηρούσε κατάστημα στην περιοχή μου –εξ’ ου και η γνωριμία. Κάπως αλλαγμένη την είδα αλλά δεν μπορούσα να προσδιορίσω την αλλαγή.
Μετά από μια σύντομη συζήτηση, έμαθα ότι είχε κάνει επέμβαση στη μύτη της, την είχε μικρύνει. Η αυθόρμητη αντίδρασή μου ήταν '' μα γιατί; Τι είχε η μύτη σου;'' Και φυσικά το διόρθωσα αμέσως , γιατί, πρώτον δεν μου πέφτει λόγος και δεύτερον , δεν μπορούσα να της πω ότι μου άρεσε με τη μεγαλούτσικη μύτη της , της έδινε τύπο γοητευτικό, ενώ τώρα ήταν άχρωμη. Αλλά γούστα είναι αυτά... Ποια η εξήγησή της; Δεν αισθανόταν καλά ψυχικά και η γνωμάτευση του ψυχολόγου της ήταν ότι δεν της αρέσει η εμφάνισή της . ''Και όντως δεν μ' αρέσω καθόλου '' μου είπε. Την κοιτούσα περίεργα. Μια κανονικού ύψους κυρία, με λεπτότατο σώμα, μοντέρνο ντύσιμο που της πήγαινε, συμπαθητικό πρόσωπο και ....δεν της άρεσε! 
Τι ήθελε; Να αδυνατίσει κι άλλο γιατί το XS μέγεθος δεν της έκανε, μόνο S φορούσε.
Γιατί δεν ήταν ωραία όπως ήθελε , γιατί δεν είχε το ύψος που επιθυμούσε, γιατί.... η μύτη της ήταν μεγάλη και αυτήν την αλλαγή μαζί με εξαντλητική δίαιτα και γυμναστική ήταν όσα μπορούσε να κάνει.
Πόσο επηρεάζει τον ψυχικό μας κόσμο η εξωτερική εμφάνιση είναι γνωστότατο. Και δεν είναι γυναικείο προνόμιο.
Και πόσο συγκρίνουμε εαυτούς με τα πρότυπα που πλασάρει η βιομηχανία μόδας είναι επίσης γνωστό. Πρότυπά μας είναι αυτά τα ανορεκτικά πλάσματα, που, εγώ προσωπικά, ψάχνω να βρω πρώτα το φύλο γιατί δεν ξεχωρίζω πολλές φορές αν είναι άντρες ή γυναίκες, αν το ντύσιμο είναι unisex . (Και τότε το μυαλό πάει σε ένα άρθρο που είχα διαβάσει ότι προσπαθεί αυτή η βιομηχανία μόδας, να φτάσει τις γυναίκες να μην ξεχωρίζουν από τους άντρες για ευνόητους λόγους σεξουαλικών προτιμήσεων. Τραβηγμένο θα πεις; Πες το...)

πηγή

Που λες, σκεφτόμουν τι κάνει ο άνθρωπος για την εξωτερική του εμφάνιση. Ρατσιστής έχει γίνει, χρήματα σκορπά ένα σωρό για να γίνει πιο όμορφος αλλά και για την διατήρησή της ομορφιάς, μια και ο χρόνος δουλεύει εναντίον της. 
Ας μη ξεχνάμε ότι δεν φταίει μόνον η βιομηχανία μόδας, από μικρά μαζί με το '' τι καλό παιδί'' ακούμε και ''τι όμορφο που είναι''
Επίσης αυτή η ομορφιά γνωρίζουμε πόσες πόρτες ανοίγει όχι μόνον ως ανταμοιβή για εξυπηρετήσεις με ....τους ωραίους, αλλά και επειδή ο άνθρωπος διάκειται ευμενώς απέναντι σε έναν όμορφο άνθρωπο.
''Τι όμορφο που είναι!!! Να σας ζήσει!!!'' λέμε για το νεογέννητο
''Κούκλα είσαι ‘’ είναι το πρώτο-αλήθεια ή ψέμα- που θα γράψουμε στο φέις στη Φώτο φίλης
Παντρεύεται η φίλη μας; Λέμε '' να δεις έναν κούκλο που παίρνει !!!''
Ένας ωραίος ταίριαξε με μια άσχημη; '' Μα πόσο αταίριαστοι είναι. Τι της βρήκε'' λέμε κρίνοντας
Πέθανε; Αποχαιρετούμε το νεκρό και ακούς '' Είναι ωραίος και νεκρός'' (εννοώντας , πιστεύω, ότι είναι γλυκό το πρόσωπό του, ήρεμο)!
Μεγάλο μέρος της ζωής μας αφιερώνεται σ' αυτήν την ομορφιά που είναι και εφήμερη, και αλλάζει ανάλογα με τα πρότυπα εποχής. 
Γιατί ο ωραίος του περασμένου αιώνα είναι άσχημος σήμερα
Και ο ωραίος σήμερα θα φαινόταν αρρωστημένος στο μακρινό χθες.
Και πόσο έχει υμνηθεί αυτή η εφήμερη ομορφιά!
Και πόσους ανθρώπους έχει παρασύρει...
Ξέρω τι θα πεις, ότι σημασία έχει να είναι ωραίος ο άνθρωπος εσωτερικά. Να έχει ωραία ψυχή, καρδιά, πνεύμα... Μόνο που, αν και θα συμφωνήσω, αυτά τα χαρίσματα, γίνονται φανερά αν δώσουμε την ευκαιρία γνωριμίας στον άλλον. Αλλά αν είναι άσχημος τη δίνουμε;
Ξέρω ότι ο άνθρωπος γεννήθηκε για να επιδιώκει το ωραίο σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του
Έτσι είναι από την ύπαρξη του ανθρώπου.


Η εξωτερική μας εμφάνιση μας δίνει αυτοπεποίθηση. Είναι γεγονός.
Μια μη ικανοποιητική εμφάνιση δημιουργεί πληγές στον εσωτερικό μας κόσμο.
Χρειάζεται αληθινός αγώνας, μεγάλη πάλη για να ισορροπήσει ο άνθρωπος ψυχικά και πνευματικά και να δώσει στην εφήμερη ομορφιά την αξία που της αναλογεί.
Φυσικά δικαίωμα του καθένα είναι να επιδιώκει να έχει την εμφάνιση που θέλει. Αλλά ως σημείο υπερβολής; Ως τον πλαστικό χειρουργό; Ως τους αισθητικούς που δοκιμάζουν ένα σωρό προϊόντα που υπόσχονται ομορφιά και νιάτα;

''Δεν υπάρχει άνθρωπος άσχημος σήμερα '' λένε εκείνοι που εμπορεύονται συμβουλές και προϊόντα ομορφιάς. Για ρώτησε όσους πιστεύουν ότι είναι άσχημοι! Όσους λένε ότι τους κλείσανε πόρτες γιατί δεν είχαν την ομορφιά που έπρεπε. Όσους πασχίζουν να πιστέψουν ότι έχουν γοητεία και με κάθε τους πράξη ψαρεύουν ένα κομπλιμέντο!!!
Υπάρχουν και οι όμορφοι πραγματικά που παραπονιούνται πόσα έχουν υποφέρει από τους συνανθρώπους τους εξαιτίας της ομορφιάς τους. 
Δεν ξέρω όμως κανέναν να κάνει πλαστική να ''στραβώσει'' λίγο τα χείλη του ή να χαλάσει τη μύτη του για να ασχημύνει! Εσύ ξέρεις;
Η ομορφιά πάντα ήταν προσόν για τον άνθρωπο...
Κι όμως...
''Να νοιώθεις καλά με τον εαυτό σου ''σε συμβουλεύουν. ''Να μη σε νοιάζει η γνώμη των άλλων'', ''να έχεις ισορροπία και να δίνεις την αξία που αναλογεί στον εξωτερικό και εσωτερικό κόσμο όσων γνωρίζεις''. Σωστά;
Πόσο εύκολο να επιτευχθεί κάτι τέτοιο;
Και πρόσεξε, δεν είναι χαρακτηριστικό παιδείας. Όλοι οι άνθρωποι νοιάζονται να κλέψουν χρόνο, να ακούσουν κομπλιμέντα ακόμη και αν δηλώνουν πως δεν τους ενδιαφέρει.
Και βέβαια ο χρόνος περνά και πού φτάνει ο άνθρωπος αυτός που το κυνήγι της ομορφιάς είναι αυτοσκοπός; Να παλιμπαιδίζει πολλές φορές , να υιοθετεί συμπεριφορές νέων μπας και ξεγελάσει το πιστοποιητικό γεννήσεώς του, να σκορπά χρήματα να εξαφανίσει τη ρυτίδα, μαρκάρισμα του χρόνου που περνά.
Και το χειρότερο όλων;
Να υπάρχουν γονείς που δείχνουν αδυναμία στο ένα τους παιδί λέγοντας στο άλλο ''μα είναι πιο ωραίος/α από εσένα''!! 
Να υπάρχουν σύντροφοι που λένε ''δεν σε βγάζω περίπατο γιατί ντρέπομαι που είσαι άσχημη''
Να υπάρχουν αφεντικά που ακόμη προσλαμβάνουν τους ωραίους και ας μην είναι ικανοί.
Όμορφος και εξωτερικά και εσωτερικά είναι το ιδανικό.
Αλλά στη φύση δεν υπάρχει τίποτε ιδανικό. 
Άρα;

Όταν το Σύμπαν συνωμοτεί.../18ο Παίζοντας με τις λέξεις

Από τη Google Εικόνες

Βράδιασε! Ο αστυνόμος Ράζμαν, καθισμένος μπροστά στο γραφείο του, με έναν καφέ μπροστά του, ξένος στο ίδιο του το σώμα, προσπαθούσε να επεξεργαστεί όλες τις πληροφορίες. Ο νους του αρνιόταν πεισματικά. Το σοκ μεγάλο. Από το πρωί που έμαθε την αλήθεια, ξεχύθηκε στους δρόμους να σκεφθεί, να αποδεχθεί, να μην είναι παρών. Βλοσυρός κοιτούσε το κενό σαν να έβλεπε το ημερολόγιο των τελευταίων ημερών που λες και ξεφυλλιζόταν μπροστά στα μάτια του χαιρέκακα. 

7 ημέρες πριν:
Ήχος τηλεφώνου
-Τομ;  Έλα.... γρήγορα... σπίτι μου. Η γυναίκα μου ...μέσα στα αίματα.... Χριστέ μου είναι νεκρή... γρήγορα!!
Και ο χρόνος από εκείνη τη στιγμή έτρεξε με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Σαν το αίμα της νύφης του που έβαφε το σεντόνι που την σκέπαζε, σαν το περιπολικό που συνέλαβε τον αδελφό του, σαν τις αναμνήσεις των παιδικών χρόνων. 
Εξαιρέθηκε από τις έρευνες λόγω ασυμβίβαστου με την οικογένεια. Συνάδελφοι αποτελούσαν την κρυφή πηγή ενημέρωσης του.
Μαχαίρι κουζίνας ήταν το όπλο του φόνου χωρίς δακτυλικά αποτυπώματα
Άλλοθι ο κατηγορούμενος δεν είχε
Οι γείτονες άκουσαν το ζευγάρι να καβγαδίζει.
Και απαγορευόταν η επίσκεψη στο κρατητήριο! Με ποιον έβαλε στοίχημα το Σύμπαν εναντίον τους;

4 μέρες πριν:
Επιτέλους πήρε άδεια επίσκεψης στη φυλακή
-Είμαι αθώος είπε ο αδελφός του μόλις τον είδε
- Γιατί δεν έχεις άλλοθι;
-Γιατί περπατούσα στους δρόμους ως ότου ηρεμήσω. Όταν γύρισα...
-Μήπως υπήρχε άλλη γυναίκα;
-Ξέρεις πόσο την αγαπούσα... μια φορά μόνο... από απερισκεψία μου... αλλά δεν το έμαθε ποτέ. Δεν τη σκότωσα στο ορκίζομαι, θέλω να με πιστέψεις 
-Σε πιστεύω αδελφέ μου, δεν είσαι ικανός ούτε κατσίκι να δεις να σφάζεται, νομίζεις ξέχασα;

2 μέρες πριν:
Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου προσπαθούσε να κλείσει συμφωνία με την εισαγγελέα για την σωτηρία του από την κρεμάλα. Η εισαγγελέας πρότεινε ισόβια με ομολογία
Εκείνος αρνήθηκε ''Είμαι αθώος. Καλύτερα στην κρεμάλα παρά στην φυλακή όλη μου τη ζωή'' 

Το πρωί:
Ο αστυνόμος Τομ  Ράζμαν χτύπησε την πόρτα του αρχηγού του
- Με ζήτησες αρχηγέ;
-Ναι Ράζμαν έλα μέσα. Κάθισε
Ήταν οι δυο τους. Ο αρχηγός τον κοιτούσε έντονα!
-Τομ ,πρέπει να σου πω ότι η έρευνα για το φόνο της νύφης σου δεν σταμάτησε
-Σε ευχαριστώ γι αυτό, θέλω να σου πω και εγώ ότι πιστεύω τον αδελφό μου, είναι αθώος
-Και εγώ το πιστεύω Τομ, αλλά χρειάζονται στοιχεία. Και πιστεύω ότι τα βρήκαμε.
-Τι θες να πεις; αναθάρρησε ο αστυνόμος
-Στο ατελιέ του αδελφού σου, βρήκαμε γράμματα κρυμμένα στο ξύλινο πάτωμα. Ερωτικά γράμματα μιας γυναίκας. Από αυτά φαίνεται πως μόνο μια φορά βρέθηκε μαζί της. Μετά θα της ζήτησε να μη συνεχίσουν γιατί εκείνη τον εκλιπαρούσε να τον ξαναδεί και μετά άρχισε τις απειλές. 
-Ναι μου μίλησε για μια γυναίκα, αλλά δεν μου 'πε ποια
-Τα γράμματα σταμάτησαν πριν 20 ημέρες. Ξέρουμε τα στοιχεία της. Και θα την καλέσουμε για ανάκριση.... Ήθελα πρώτα να στο πω. 
-Σε ευχαριστώ αρχηγέ αλλά ποια είναι;
- Τομ ...Η γυναίκα αυτή είναι... 
μα κάθισε... 
είναι η γυναίκα σου!


Ήταν η συμμετοχή μου στο 18ο Παίζοντας με τις λέξεις που διοργανώνει άψογα η Μαρία με το χάρτινο καραβάκι της. Εδώ όλοι οι συμμετέχοντες που παρουσίασαν υπέροχα διηγήματα και ποιήματα.
Ήταν η ''πρώτη φορά αστυνομικό'' συμμετοχή μου. Φταίνε οι κακές παρέες σίγουρα.(Γιάννη για σένα λέω!)
Συγχαρητήρια στη Μαριάνα μας με τη ''Μαμά'' που κέρδισε επάξια την πρωτιά.
Σ' ευχαριστώ Μαρία μου που με το αγαπημένο μας δρώμενο μας προτρέπεις να δημιουργούμε
Ευχαριστώ όλους τους συμμετέχοντες  για το συνταξίδεμα αλλά και όσους διάβασαν ακούραστα τις ρεκόρ-συμμετοχές

Με κόκκινο οι 5 υποχρεωτικές λέξεις!

Πριγκιπικά όνειρα...

 πηγή

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια όμορφη πριγκίπισσα που ζούσε σε ένα μεγάλο παλάτι ψηλά στο λόφο που αγκάλιαζε όλη τη χώρα...

Κάπως έτσι ξεκινούν τα περισσότερα παραμύθια που μας διηγόταν η μαμά το βράδυ πριν κοιμηθούμε. Τα περισσότερα είχαν πριγκίπισσες, ιππότες και βασιλιάδες. 
Μέσα από τα παραμύθια με τα εξωπραγματικά όντα και τις καταστάσεις που μόνο η φαντασία δημιουργεί, μαθαίναμε για σημαντικά θέματα  της ζωής όπως αξίες και αρχές, το καλό και το κακό, για την τιμωρία  αλλά και τη συγχώρεση, για το δίκαιο και το άδικο, για τον ισχυρό και τον έξυπνο, τον καλό και κακό.

Η πριγκίπισσα Ελισάβετ της Έσσης-Ντάρμστατ, μετέπειτα μεγάλη δούκισσα Ελισάβετ Φεοντόροβνα της Ρωσίας,

Οι πριγκίπισσες, οι ιππότες, βασιλείς και βασίλισσες  ήταν στις επιλογές της παιδικής μας ηλικίας την περίοδο των αποκριών. Προσωπικά δεν ντύθηκα με στολή πριγκίπισσας ποτέ γιατί πάντα οι στολές ήταν ενοικιασμένες (τότε δεν αγοράζαμε στολή απλά νοικιάζαμε...)...και μετά μεγάλωσα!

Πέρασαν τα χρόνια...η μοναρχία εξακολουθούσε να υπάρχει σε πάρα πολλές χώρες και οι πριγκίπισσες μαζί με τους πρίγκιπες  ομόρφαιναν τα όνειρά πολλών νέων κοριτσιών, στην πραγματική ζωή πια, όπως λένε.

Σήμερα που η μοναρχία είναι σε λιγότερα κράτη,που οι άνθρωποι άλλαξαν πεποιθήσεις, οι πρίγκιπες και οι πριγκίπισσες , έχασαν την αχλή  του παραμυθιού που τους περιέβαλε. Αλλά εξακολουθούν να μονοπωλούν το  ενδιαφέρον πολλών εκατομμυρίων θεατών μια και η τηλεόραση εκμεταλλεύεται αυτήν την επιθυμία του κόσμου.
Γιατί άραγε τόση αίγλη σκορπά μια πριγκίπισσα;
Γιατί εκατομμύρια άνθρωποι  παρακολουθούν την παρουσία της  στη δημόσια ζωή, το ντύσιμό της, τι κοσμήματα φορά, τι δώρα πήρε στα γενέθλιά της...και γενικά ό,τι την αφορά;
Κατανοώ μέχρι ενός σημείου τους κατοίκους των χωρών που ακόμη η βασιλεία είναι θεσμός της χώρας τους
Υπάρχει συμπάθεια, υπάρχει θαυμασμός, υπάρχει πίστη στην παράδοση...
Αλλά τι είναι εκείνο που προκαλεί στον κόσμο την επιθυμία να μαθαίνει   κάθε τι που αφορά την παραμυθένια ζωή, όπως αφήνεται έξω από τα τείχη των ανακτόρων να αχνοφανεί;
Μήπως  γιατί ξυπνούν το παιδί μέσα μας που αγαπά ακόμη τα παραμύθια;
 Πρόσφατα παρακολουθώ μια σειρά-   The  Crown- που μιλά για την βασιλική οικογένεια της Αγγλίας. Μ' αρέσει πολύ. Καλογυρισμένη  και από όσα γνωρίζω, ακριβής στα ιστορικά στοιχεία που παραθέτει. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα πολιτικοοικονομικά στοιχεία διαφορετικών εποχών, η εξωτερική πολιτική, συμφέροντα και ό,τι αφορά ένα κράτος και την διακυβέρνησή του.
Σε μια σκηνή λοιπόν της σειράς αυτής, η πριγκίπισσα καλείται να βγάλει την ετήσια φωτογραφία της των γενεθλίων. Παράδοση. Δεν είναι πρόθυμη για κάτι τέτοιο και ο φωτογράφος του παλατιού της λέει, περίπου, αυτά   ....Σκεφτείτε υψηλοτάτη μια κοπέλα φτωχή που θα σας δει σε περιοδικό, μια κοπέλα που μαγειρεύει σε ένα ανήλιαγο μικρό σπίτι πώς θα την κάνετε να αισθανθεί, τι αισιοδοξία θα νοιώσει. Μπορεί να αγοράσει με τις οικονομίες της ένα φουλάρι και να βγει πιστεύοντας ότι ζει το παραμύθι!!

Ρόμι Σνάιντερ ως πριγκίπισσα Σίσσυ

Δεν ξέρω για σας αλλά εμένα μου έκανε εντύπωση πολύ αυτή η φράση που ο σκηνοθέτης, υποθέτω, έβαλε στο στόμα του ηθοποιού- φωτογράφου. 
Ζει λοιπόν μια φτωχή νέα το παραμύθι ξεφυλλίζοντας  το περιοδικό και βλέποντας την ακριβή τουαλέτα της πριγκίπισσας;
Ονειρεύεται ο κάθε φτωχός και χωρίς πόρους πολίτης  παραμύθια με δόξα και πλούτη και αυτό του κάνει πιο υποφερτή τη ζωή του; 
Γι αυτό και τόση ακροαματικότητα σε κάθε παρουσίαση της παραμυθένιας ζωής των διάσημων γενικά;
Αδυνατώ να το κατανοήσω....
Αδυνατώ να φανταστώ ότι κάποιος βλέπει μια ζωή στη χλιδή που ζει ένας διάσημος  και ονειρεύεται -αλήθεια τι;- αλλά το σπουδαιότερο, αυτό από μόνο του του δίνει αισιοδοξία να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ζωής του... Πώς; Γιατί;
Αδυνατώ πραγματικά...

Αγκάλιασέ με!!!


Η γρίπη σε έξαρση και εγώ θέλω μια αγκαλιά...
Αγαπώ τις αγκαλιές!
Μισώ όμως τις ιώσεις!
''Προφύλαξε τον εαυτό σου μην κολλήσεις'' λένε οι επιστήμονες, ''για να προφυλάξεις και τις ευαίσθητες ομάδες που ζουν υπό την επίβλεψή σου, μικρά παιδάκια και ηλικιωμένους''!
Μα εγώ θέλω μια αγκαλιά...(και έχουμε γριπιασμένους σπίτι)! 
Μια αγκαλιά μειώνει την πίεση, το ξερες;
Μια αγκαλιά 10 '' μόνο, ενισχύει το ανοσοποιητικό, μειώνει το στρες!
Αλλά μην κάνετε ούτε  χειραψίες λένε οι επιστήμονες αν θέλετε να μην κολλήσετε ποτέ ίωση. Άρα ούτε αγκαλιές!!
Μην κάθεστε κοντά σε κάποιον που έχει ίωση αλλά...
αν τον αγκαλιάσετε ο οργανισμός του ,λένε πάλι οι επιστήμονες, ενισχύεται και αντιμετωπίζει καλύτερα την ίωση! 
Και η γρίπη μια ίωση είναι...γερή μεν, ίωση δε.
Θα τρελαθούμε λες με όλα αυτά τα μη και τα πρέπει;

Η αγκαλιά προκαλεί την παραγωγή ωκυτοκίνης, της ορμόνης της ευεξίας.«Η θετική συναισθηματική εμπειρία της αγκαλιάς ενεργοποιεί διάφορες βιοχημικές και ψυχολογικές αντιδράσεις», λέει ο επικεφαλής ερευνητής δρ Γιαν Άστρεμ, ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής στο Λίνκεπινγκ της Σουηδίας.

Και πόσα δεν μπορείς να πεις με μια αγκαλιά...Πόσα σ' αγαπώ, πόσα ''είμαι εδώ για σένα'', πόση λαχτάρα να φανερώσεις, πόσο νιάξιμο, πόσο πόνο από έναν αποχωρισμό...μια αγκαλιά είναι θεραπευτική και για σένα που τη χαρίζεις και για εκείνον που κλείνεις με  τα δυο σου χέρια.
Αλλά.... και  μια αγκαλιά βοηθά να μεταφερθεί ο κάθε ιός στον οργανισμό σου.
Επέλεξε ! (να αποφεύγουμε τις αγκαλιές σε περιόδους έξαρσης, λες; Δηλ όλο τον χειμώνα; Και το καλοκαίρι ελεύθερες οι αγκαλιές...αλλά χμ χμ κάνει ζέστη το καλοκαίρι, πολύ ζέστη για αγκαλιές. Τι μας έμεινε; Μια άνοιξη και ένα φθινόπωρο που λόγω κλίματος τις χάσαμε και αυτές τις εποχές. Μπορώ να ισχυριστώ λοιπόν ότι μας ''κλέψανε'' τις αγκαλιές μας , ναι;)

Σοβαρά σοβαρά θυμήθηκα κάτι που με ξένισε τόσο πολύ ως σήμερα που δεν το ξεχνώ. Σε μια σύναξη φίλων, γνώρισα  μια φίλη φίλης που με είδε να αγκαλιάζω την κόρη μου, μικρούλα τότε, επειδή έκανε μι μι στο χεράκι της. Μια αγκαλιά και ένα φιλί στο χτυπημένο χέρι και όλα πέρασαν!
Η μαμά εκείνη λοιπόν, γιατί μαμά ήταν μιας πανέμορφης μικρής, με συμβούλεψε να μην αγκαλιάζω τα παιδιά μου γιατί έτσι τα κάνω αδύναμα να αντιμετωπίσουν, ως υπερευαίσθητα, την σκληρή κοινωνία.
Η συζήτηση τότε άναψε. Με εκείνην, ευτυχώς κατά την άποψή μου, να έχει μόνο μια- δυο μητέρες υποστηρικτές της. Δεν καταλήξαμε να πείσουμε τις κυρίες που αντιστέκονταν στην αγκαλιά και γενικά στην τρυφερότητα προς τα παιδιά. Όσα επιχειρήματα και αν προβάλαμε!
 Για σκέψου όμως τα παιδιά αυτών των μητέρων... μπορεί να ήταν δυο τρεις αλλά από δυο παιδιά   η κάθε μια μιλάμε για 6 ενήλικες...για σκέψου με πόση ψυχρότητα μεγάλωσαν. Πολύ θα ήθελα να είχα κρατήσει επαφές για να δω τι ενήλικες έγιναν. Τι προβλήματα κρατούσαν μέσα τους από την αντίληψη των μητέρων τους ''όχι τρυφερότητα στα παιδιά''!
Αργότερα που οι ψυχαναλυτές και παιδαγωγοί ασχολήθηκαν με το θέμα ''μεγάλωμα των παιδιών''  μίλησαν και για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ενήλικες και δη  γυναίκες από την έλλειψη τρυφερότητας στη μικρή τους ηλικία
Έλλειψη αυτοπεποίθησης, υπερευαισθησία, επιλέγουν δεσμούς με συμπεριφορά σαν της μητέρας τους, έλλειψη εμπιστοσύνης, ανικανότητα να θέσουν όρια....
Κι αυτές οι μητέρες που μεγαλώνουν με ψυχρή συμπεριφορά τα παιδιά τους χαρακτηρίζονται   κακές μητέρες. Και η αγκαλιά είναι ό,τι πιο αντιπροσωπευτικό της τρυφερότητας. Πάνω κι απ' το φιλί!
Μια αγκαλιά, πρωτίστως στα παιδιά, ας μην ξεχνάμε να δίνουμε. Και στα δικά μας και στων φίλων...μια αγκαλιά ζεστή, γεμάτη αγάπη, παρηγοριά, νιάξιμο, έστω και με μικρόβια γεμάτη.
Κι εγώ που είμαι της αγκαλιάς σας εγγυώμαι ότι τα παιδιά μεγαλώνουν απόλυτα φυσιολογικά αν τους δώσεις όλη την τρυφερότητα που σου γεννούν.
και...
''.....Η αγκαλιά μας συντροφεύει από τη στιγμή που γεννιόμαστε και υπάρχει εκεί, δίπλα μας για να μοιραστεί μαζί μας και καλές αλλά και κακές στιγμές! Είναι εκεί και στις επιτυχίες μας αλλά και στις αποτυχίες μας! Είναι εκεί και στο κλάμα αλλά και στο γέλιο μας! Είναι εκεί και για τη χαρά αλλά και για τον πόνο μας! Είναι εκεί και θα συνεχίσει να είναι μέχρι να καταλάβουμε την αξία της αλλά και την αξία των ανθρώπων που επιλέγουμε να έχουμε δίπλα μας! Γιατί κακά τα ψέματα...χωρίς τους ανθρώπους δεν θα υπήρχε και η αγκαλιά στον κόσμο μας!.... '' Απόσμασμα από το βιβλίο της Κικής Κωνσταντίνου ''Η ΑΓΑΠΗ ΔΗΛΩΝΕΙ ΑΠώΝ''( Δεν το έχω τελειώσει ακόμη αλλά μέχρι στιγμής είναι θαυμάσιο)

Σημ: Σήμερα είναι η ημέρα της αγκαλιάς!! Ευκαρία είναι....