Φθινοπωρινή βροχή!

πηγή

-Βρέχει! Ο Νοέμβρης μας έφερε το Φθινόπωρο.

             Φθινοπωριάτικη βροχήήήή
              σαν κλάμα παιδικόόό ...,
(σιγομουρμουρίζει το τραγούδι κοιτάζοντας από το παράθυρο το μουντό ουρανό και τη βροχή). 
Θυμάσαι αυτό το τραγούδι; 
-Μμμμ
-Ξέρεις τι επιθύμησα καλέ μου;
- Ωχ ...τι;
-Να περπατήσουμε στη βροχή οι δυο μας, έχουμε πολλά χρόνια να βγούμε  στη βροχή, έτσι άσκοπα
-Τώρα; Θες να βγούμε στους δρόμους τώρα;
-Ναι, είναι τόσο ρομαντικό. Με έπιασε το ρομαντικό μου!
-Εντάξει, πάρε την ομπρέλα σου και πάμε
-Α όχι ...
              στο δρόμο μοναχοίιιι
          μια ομπρέλα για τους δυοοοο 
(τραγουδάει ξανά)!
-Εντάξει παίρνω τη δική μου που είναι μεγάλη
Βγαίνοντας στο δρόμο ...αγκαλιά τα δυο τους, κάτω από την ομπρέλα  σιγοπερπατούν  και συνομιλούν.
-Τι ωραία που είναι! Ο καιρός είναι γλυκός. Φθινόπωρο βλέπεις και η βροχή ρυθμική. Αλλά κοίτα, ρυάκια σχηματίστηκαν
-Βρέχει από το πρωί γι αυτό
-Δεν μ' αρέσει να περπατώ στο πεζοδρόμιο όταν βολτάρω στη βροχή...Να μπορούσαμε   να περπατήσουμε στη μέση του δρόμου...
-Διάλεξε  ποια μάρκα αυτοκινήτου θέλεις να σε παρασύρει και πήγαινε
-Καλά, τι αστείο,  απλά το μισό του πεζοδρομίου καλύπτεται από τα στέγαστρα των μπαλκονιών...Κοίτα, στο πεζοδρόμιο μπροστά έχουν κορδέλα Κάτι φτιάχνουν πάλι
-Έλα να περάσουμε το δρόμο
(Πλάτσσσσ) 
-ΑΜΑΝ ΑΝΑΙΣΘΗΤΕ...ΤΡΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΣΚΟΡΠΑΣ ΝΕΡΑ, ΚΑΝΕΝΑ ΣΕΒΑΣΜΟ ΠΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΥΣ
-Σε έβρεξε καλέ μου;
-Λίγο, δεν είναι σπουδαίο, πάμε
-Αχ τι ωραία που ακούγεται η βροχή στην ομπρέλα μας!! Ρυθμικό τικ τακ σαν κλάμα παιδικό που λέει και το άσμα
-Πρόσεχε! Θα πέσειςςςςς. Ευτυχώς που σε κράταγα. 
-Ωχ μουσκεύτηκα και εγώ. Ευτυχώς που φοράω μπότες. Ένα πλακάκι του πεζοδρομίου είναι σπασμένο. 
-Βέβαια, ο Δήμος αφήνει παγίδες στους δρόμους για να κάνει χάζι ποιος θα σπάσει τα πόδια του
- Έλα μη χαλάς τη διάθεσή σου καλέ μου.  Κοίτα τι ωραία που ταξιδεύουν τα φύλλα των δέντρων στα ρυάκια του νερού. Βλέπεις;
-Ναι βλέπω ένα σωρό φύλλα μέσα στα λασπόνερα που θα βουλώσουν τον  υπόνομο  στην γωνία
-Α μη χαλάμε τη διάθεσή μας τώρα. Έλα πιο έξω από τα σκέπαστρα των μπαλκονιών να πέφτει η βροχή στην ομπρέλα μας. Μ' αρέσει ο ήχος της
-Αφού με τόση κίνηση και θόρυβο ακούς τον ήχο στην ομπρέλα, εντάξει από ακοή!
-Αν έχεις διάθεση ρομαντική ακους...ωωωω Ε ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΝ ΜΠΑΛΚΟΝΙΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑ...ΜΕΤΑ ΤΙΣ 11 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΝΕΡΟΟΟ!!
-Βράχηκες ε;
-Γιατί εσύ όχι; 
-Ναι το παντελόνι μου άρχισε να βαραίνει...χααχαα Βόλτα δεν ήθελες; Πάμε
-Μην κρατάς την ομπρέλα συνεχώς από τη μεριά σου. Με έχεις εκτεθειμένη στη βροχή. Ευτυχώς βέβαια που είναι αδιάβροχη η καμπαρντίνα μου, αλλά μην μου χαλάσει το μαλλί!
Κοίτα ο καημένος ο άστεγος. Στην εσοχή της πολυκατοικίας έχει χωθεί.
-Δεν θα νοιώθει ρομαντικά μέσα του γι αυτό δεν κάθεται να βραχεί
-Ω εξυπνάδες!! Αχ τίποτε δεν θα μας χαλάσει τη διάθεση  καλέ μου...Τι είναι αυτό;
(Κοιτάζει πίσω της).
- ΠΕΖΟ-ΔΡΟΜΙΟ ΛΕΓΕΤΑΙ ΦΙΛΕ, ΟΧΙ ΜΗΧΑΝΟ-ΔΡΟΜΙΟ!
-Τώρα σε άκουσε και θα συμμορφωθεί!  Θες να καθίσουμε στην καφετέρια εδώ;
-Ναι ωραία θα ήταν να πιούμε ένα ρόφημα βλέποντας τη βροχή..  Περίμενε να στρίψουν τα αυτοκίνητα
-Ωωω πρόσεχε. ΘΑ ΣΟΥ ΕΛΕΓΑ ΚΑΤΙ ΤΑΡΙΦΑ ΠΟΥ ΣΤΡΙΒΕΙΣ ΜΕ ΤΑΧΥΤΗΤΑ... Γίναμε μούσκεμα...  
-Πω πω μέχρι στο πρόσωπο ήλθαν τα νερά.
-Έλα  να μπούμε στην καφετέρια
-Α πάμε σπίτι καλύτερα. Νοιώθω τη λάσπη στο στόμα. Μ' έχει πιάσει σιχασιά... πάμε να πλυθώ δεν μπορώ!
-Καλά πού πήγε ο ρομαντισμός σου;
-Ταξιδεύει μαζί με τα φύλλα στα λασπόνερα!

πηγή
Ταξιδεύει κι αυτό για το όμορφο δρώμενο της Μαρίας Νικολάου και του blog ''το Κείμενο'',



Αυτή είναι η φωτογραφία μου, που πήρε μέρος στο  5ο Δρώμενο Φωτογραφίζειν της Μαρίας μας στο ''Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά!'', 
Μπορείτε να επισκεφθείτε τη σελίδα της για να θαυμάσετε καταπληκτικές  φωτογραφίες και μάλιστα την υπέροχη φωτογραφία της νικήτριας Μαρίας Παρασκευοπούλου   

Η δική μου με τίτλο ''Ξεπροβάλλοντας'' είναι από την Αρχαία Κόρινθο.

''Η Γνώση της Αλήθειας'' / 21ο Συμπόσιο Ποίησης




Νύμφες,  νεράιδες, ξωτικά,
αερικά πλασμένα, του μύθου δημιουργήματα,
τον κόσμο μας  προστάτευαν απ' το αδηφάγο Χάος.
Δέντρα  πανώρια, λυγερά, ζώα στεριάς και θάλασσας,
πετούμενα περήφανα,  μα και κρυστάλλινα νερά
στους νόμους τους υπάκουαν
Έτσι ήθελε η Φύση.
Τον άνθρωπο δεν όριζαν, αυτές οι εντολές τους.
Μάζευε ολημερίς καρπούς, στοιχεία της φύσης  βάπτισε θεούς,
 το ένστικτο    βοηθός του.
Τον πόνεσαν, τον νοιάστηκαν,
ήθελαν να εκδιώξουν το μαύρο έρεβος του νου.
Και ήλθε εκείνη η νυχτιά, 
στη σιγαλιά του δάσους που ξέρει να κρατάει μυστικά  
απόφαση να πάρουν ο άνθρωπος να  αφυπνιστεί 
Πρώτη η σελήνη έριξε την πιο λαμπρή ιδέα 
που από το θρόνο της θωρεί  ολάκερη τη  Γη,
η Γνώση απ' το παλάτι της το  ερμητικά κλεισμένο, 
πρέπει να ελευθερωθεί ! 

Πέρασαν χρόνοι και καιροί
 κι ο άνθρωπος  εβάδισε στη στράτα της αλήθειας
γνώσεις συσσώρευσε πολλές  στης μνήμης το σεντούκι
Δασκάλους είχε πρόθυμους , τον δίδαξαν, τον μύησαν στα μυστικά της πλάσης
 Μ' αρχές, αξίες, ιδανικά  μπόλιασαν  την ψυχή του.
Αλληλεγγύη, φιλότιμο, ισότης  τι σημαίνει,
δίψασε για το δίκαιο,  για την ελευθερία μάτωσε
μάρτυρας η Ιστορία!

Πέρασαν χρόνοι, αλλάξαν  οι καιροί
 και το σεντούκι σκέπασαν τεράστιοι ιστοί  αράχνης 
άλλες  ιδέες  νεότερες  τον άνθρωπο διδάξαν. 
Την πονηριά,   το όφελος, την απονιά, το χρήμα, 
όλα τα σφετερίστηκε,  τους άλλους να διαφεντεύει 
Τις κοινωνίες έφτιαξε κατά πώς τον συμφέρει
απάνθρωπες και άδικες, '' το κέρδος μου ο χαμός σου''



Έρχονται χρόνοι, νέοι  καιροί
που    νύμφες, νεράιδες , ξωτικά
μαθαίνω πως θα ρθούνε, τη μνήμη να φρεσκάρουνε 
με το φεγγάρι οδηγό στο άρμα του επάνω
για να φωτίσουν  το στρατί  του ανθρώπου που εχάθη
Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο 21ο Συμπόσιο Ποίησης που ομολογουμένως ήταν το πιο ενδιαφέρον από όλες τις απόψεις(αν και κάθε φορά το ίδιο λέω) από τα υπόλοιπα 20.
Το διοργανώνει με απίστευτη όρεξη και επιτυχία η Αριστέα του blog ''Η ζωή είναι ωραία'' αν και έχει αποσυρθεί από το blogging. Την ευχαριστούμε πάρα πολύ γι αυτό.
Πρώτευσε το ποίημα της Μαίρης ''Οι επιθυμίες μιας κουκκίδας''. Συγχαρητήρια Μαίρη . Στη ''Γήνινη ματιά ''της μπορείτε να το απολαύσετε.
Ευχαριστώ θερμά όλους όσους συνταξιδεύσαμε σ' αυτό το όμορφο δημιουργικό δρώμενο.


Και ένα και δυο και τρία ''γκελ''....


Κι έφυγε ο Οκτώβρης. Καλοκαιρινός θα έλεγα. Πες εσύ ανοιξιάτικος μέσα στο φθινόπωρο! Για τον ίδιο καιρό μιλάμε.
Με ζέστη και διάθεση να βρεθούμε στη θάλασσα. 
Και παρέλαβε τη σκυτάλη ο Νοέμβρης. Ας περιμένουμε να μετρήσουμε διαθέσεις του προτελευταίου μήνα του χρόνου!!


Κι ο ουρανός! Καταγάλανος, σαν ένας καμβάς που περιμένει το ζωγράφο του να τον σχεδιάσει.
Α κι εκείνη η πλανεύτρα η θάλασσα..ούτε το καλοκαίρι δεν ήταν τόσο ''λάδι''.


Και ξέρεις τι όμορφα που κάνει γκελ το βότσαλο στη θάλασσα την ακύμαντη; 

 πηγή

Πάντα παίζαμε το παιχνίδι με τα πλακουτσωτά βότσαλα όταν η θάλασσα ήταν ήρεμη, από  παιδιά.
Ένας μεγάλος μας έδινε οδηγίες. Πώς να σταθούμε, πού να στρέψουμε το κορμί, τι βότσαλα να μαζέψουμε και πώς θα είναι η ρίψη μας.


Προσπαθούσαμε με ζήλο όλη η παρέα η καλοκαιρινή. Βρίσκαμε πλακέ μεγαλούτσικα βότσαλα,ελαφριά για να μένουν στον αέρα, να κάνουν πιο πολλά γκελ και παίρναμε θέση. Τα μικρά κορμάκια μας δίπλωναν, προσπαθούσαν να ρίξουν το βότσαλο παράλληλα με το νερό και αν κατόρθωναν το διπλό γκελ πανηγύριζαν. 
Ακόμη και σήμερα που τα μικρά κορμάκια έγιναν μαμάς κορμιά, παίζουμε τα βότσαλα όταν η θάλασσα μας το επιτρέπει.


Λέγεται ότι και σ' αυτό το παιχνίδι υπάρχει ρεκόρ που έχει καταγραφεί στο Γκίνες. 51 αναπηδήσεις! Το πιστεύεις;
Μέχρι σήμερα δεν έχω κάνει πάνω από 4...και όμως είναι διασκεδαστικό.
Ένας μαθηματικός από την Αγγλία υποστήριξε ότι το παιχνίδι αυτό περιλαμβάνει πολύ επιστήμη. Εξισώσεις πρέπει να λύσεις, να λάβεις υπόψη παραμέτρους όπως τον αέρα, το νερό, το βάρος της πέτρας σου, τη θέση του σώματός σου για να πετύχεις 50 γκελ...Εκείνος τα υπολόγισε όλα αυτά και έχει το δικό του ρεκόρ, τις 10 αναπηδήσεις. Βλέπεις; Γι αυτό λέω...
Μην απελπίζεσαι.
Μην υπολογίζεις.
Μην μετράς αναπηδήσεις.
Βρες τις πέτρες σου και όταν η θάλασσα είναι έτσι λεία, παίξε. Είναι απόλαυση.

Επίσης  ...
οφείλω ένα ευχαριστώ στη Μαρία Έλενα για το δώρο που μου έστειλε για τη συμμετοχή μου  στο διαγωνισμό φωτογραφίας που είχε διοργανώσει στο blog της  ''Μαρία Έλενα δημιουργίες''
Ένα ζευγάρι σκουλαρίκια που το έφτιαξε με τα χεράκια της.

Μια όμορφη κάρτα το συνόδευε και τα χρώματα όπως βλέπετε είναι υπέροχα.
Σ' ευχαριστώ πολύ Μαρία Έλενα.
Καλό μήνα σε όλους σας