Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Για τους Πρίγκιπες της Καρδιάς μας και όχι μόνο


Πέρασαν και οι γιορτές, πολύ διαφορετικές φέτος για μένα. Με απουσίες αισθητές, εν μέσω χειμώνα που ''έτσουζε''. Όχι πως έφυγε ο χειμώνας, αλλά όταν λιώνουν τα χιόνια νιώθω πως μετράω τις μέρες του. 

Όμορφη η κάτασπρη Αθήνα, την απόλαυσα έστω και για λίγο. Όμως, άσχημες οι συνθήκες για πολλούς ανθρώπους. Ξέρω ότι δημιουργεί το χιόνι πολλά προβλήματα και η χώρα μας δεν είναι μαθημένη για τέτοιο χιονιά. Για να είμαστε ειλικρινείς ούτε για ελαφρύ  χιονιά δεν είναι έτοιμη, αλλά ας μη το συζητήσουμε τώρα.

Όμως τους σκεφτόμουν όλους εκείνους που δεν είχαν μια ζεστή γωνιά να προφυλαχθούν.
Και το να ακούς για υπαλλήλους που μετράνε πάνω από τον άνθρωπο, τις ώρες εργασίας τους, σε ''βγάζει από τα ρούχα σου'', δεν γίνεται αλλιώς. Και  ο καιρός θέλει πολλά ρούχα!!!
Πρόσφατα πήγα και στο κέντρο αστέγων για να αφήσω κάποια πράγματα που μάζεψα. Ήταν ώρα σίτισης και  οι πόρτες ανοικτές για όσους είχαν ανάγκη φαγητού. Άφησα τα πράγματά μου στο χώρο υποδοχής και ενώ υπέγραφα στο βιβλίο προσφορών με πλησίασε μια κυρία ζητώντας μου ένα ρούχο. Οποιοδήποτε ρούχο σας παρακαλώ μου είπε. 
Αν σου πω ότι ένοιωσα άσχημα, θα το πιστέψεις; Τι θα πει οποιοδήποτε;
Τι χρειάζεστε; τη ρώτησα. Άνοιξα σακούλες, της έδειχνα κάποια και τα έπαιρνε χωρίς να τα κοιτάξει καν. Μέχρι που ήλθε η υπεύθυνη της Στέγης και μας είπε ότι δεν γίνεται έτσι η μοιρασιά των ρούχων. Έχουμε κανόνες είπε. Έφυγε η κυρία αλλά με περίμενε έξω. Ξέρετε, μου είπε, αν θέλετε ψάξτε το αλλά για να πάρουμε ένα ρούχο πρέπει να κάνουμε αίτηση και αν εγκριθεί να περάσουμε να το πάρουμε.
Το έψαξα για να είμαι ειλικρινής και όντως δίνονται όλες οι προσφορές των συμπολιτών μας στους άπορους και άστεγους με λίστα. Αν είναι κάποιος στη λίστα του Δήμου παίρνει τρόφιμα ή ρούχα ή κλινοσκεπάσματα, ό,τι έχει ανάγκη. 
Με έπιασε λίγο η δυσπιστία μου όπως όταν είδα τον καταυλισμό του Ελληνικού και είδα τον πρόσφυγα με το παιδάκι ντυμένο καλοκαιρινά και αναρωτήθηκα- δεν μπορώ βρε παιδί μου- πώς είναι δυνατό να μην υπάρχουν ρούχα γι αυτό το παιδί και να βγαίνει έτσι μέσα στο κρύο του χιονιά... ενώ ο πατέρας του- αν ήταν πατέρας του παιδιού ο κύριος- φορούσε και πουλόβερ και μπουφάν... Με πιάνει η δυσπιστία μου κάποια στιγμή όταν βλέπω τέτοια ακραία περιστατικά.  
Θα μου πεις με την κυρία γιατί σε έπιασε η δυσπιστία σου; Να ....όταν έχεις ανάγκη από ρούχα, έχεις ανάγκη να φορέσεις κάτι. Και αυτό πρέπει να σου κάνει, να είναι σχεδόν στα μέτρα σου. Το ''οποιοδήποτε'' ρούχο με κάνει να αναρωτιέμαι ...και δεν το κάνω επίτηδες. Βλέπεις, ξέρω μερικές περιπτώσεις που πωλούνται ρούχα σε σωρό που έχουν δώσει οι συμπολίτες μας. 
Όμως, δεν έχω άλλο τρόπο να δώσω εκεί που χρειάζονται όσα μπορώ να προσφέρω εκτός σε φορείς που ασχολούνται με το αντικείμενο αυτό.
Τέλος πάντων, οι εικόνες ανθρώπων που πασχίζουν να ζεσταθούν αυτές τις μέρες είναι ανατριχιαστικές. 
Και μόνο αυτό μας έλειπε για να μας δυσφημίσουν οι ξένοι. Ένας χιονιάς έντονος. Ήλθε και μας  '' ξεσκέπασε'' για τα καλά.
Μέσα σ' όλα αυτά να σας δείξω και δυο ακόμη κατασκευές που έχω φτιάξει -πριν συμβούν όσα συνέβησαν στο σπιτικό μου- και δεν πρόλαβα να τα αναρτήσω.
Καθρέφτης σε ξύλο με ντεκουπάζ και ζωγραφική 
Παπιέ  μασέ σε σχήμα λουλουδιού

 Πρέπει όμως να φύγουν γιατί ήδη ορίστηκε η ημερομηνία  για '' Τους πρίγκιπες της καρδιάς μας'', μια γιορτή Αγάπης για τα παιδιά που χρειάζονται  φροντίδα και την προσφέρει το Αντωνοπούλειο Ίδρυμα Πάτρας:

Η εκδήλωση θα γίνει το απόγευμα ώρα 6-9μ.μ. του ΣΑΒΒΑΤΟΥ 4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017
στον ημιώροφο του Ξενοδοχείου "ΑΜΑΛΙΑ"


Λεωφ. Βασ.Αμαλίας 10 - Πλατεία Συντάγματος - ΑΘΗΝΑ


Εύχομαι καλή επιτυχία. 


Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Τίμησε τη ζωή! -Συμμετοχή -



Εν αρχή ...είν' η ανάσα
η Πνοή του Θεού.
Έτσι  γεννιέται η ζωή
Με βόγγο  και δάκρυ.
Με χαρά και δέος.
Γιατί η ζωή είναι πόνος, 
Είναι όμως και γιορτή.
Απρόβλεπτη,  σαν τον έρωτα.
Ελκυστική σαν μυστήριο. 
Θάλασσα του Χειμώνα 
αλλά και καλοκαιρινή
Η πρώτη  μας αγαπημένη.

Την περπατησιά σου σχεδιάζεις 
στο πέρασμα του χρόνου,
το χνάρι σου ν' αφήσεις
στη στράτα  της ζήσης σου.
Με όνειρα το ποτίζεις 
με ελπίδα το λιπαίνεις
και πορεύεσαι  στο άγνωστο.
Χάνεις - κερδίζεις 
αγώνας είναι η ζωή,
το πάλεμα διδάσκει τον κάθε οδοιπόρο.

Μόνος μην  είσαι,
πάρε το χέρι μου 
Η ζωή ομορφαίνει  
όταν η καρδιά σου χτυπά 
στους χτύπους μιας άλλης,
όταν τα μάτια σου λάμπουν 
στη ματιά της αγάπης,
ακόμη κι όταν θλιμμένα 
ποτίζουν το χωρισμό,
ζεις επειδή πονάς,
όπως ζεις κι όταν αγαπάς.

Κάθε γέννηση μια αρχή
κάθε αρχή γεμίζει ελπίδα
κάθε ελπίδα γεννά νέα όνειρα
κάθε όνειρο γιγαντώνει τη θέληση
Μόνο με θέληση θα γευτείς τη ζωή!

Μην προσπαθείς να φανταστείς το τέρμα,
σου κλέβει τη γεύση απ΄ το ταξίδι
Απόλαυσέ το!
Αιώνιος εραστής να’ σαι  της  ζωής
Έτσι μόνο μπορείς να την τιμήσεις


Αυτή είναι η συμμετοχή μου στο  14ο  Συμπόσιο Ποίησης που ευμπνεύστηκε και διοργανώνει η Αριστέα μας  με τόση επιτυχία.
Ευχαριστώ όλους σας για την όμορφη συμπόρευση σ' αυτό το μπλογκοθεσμό που αγκαλιάστηκε με τόση αγάπη και οργανώνεται τόσο άψογα για τη δική μας ψυχαγωγία.
Οι νικήτριες λόγω επετειακού Συμποσίου είναι τρεις και τους αξίζουν θερμά συγχαρητήρια.

Εύχομαι σε όλους σας η νέα χρονιά να είναι  σαν μια ζεστή αγκαλιά γεμάτη αγάπη για τον καθένα σας!
Καλή χρονιά!!

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

Ευχές....


Εύχομαι σε όλους σας καλές γιορτές να περάσετε. 
Με υγεία πάνω από όλα και όλα τα αγαπημένα σας πρόσωπα, δίπλα  σας.
Χαμόγελα και ελπίδα ας φέρει ο νέος χρόνος. 
Εύχομαι  το 2017 να είναι μια όμορφη χρονιά και για τη χώρα μας.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...