Οι δυο Συμμετοχές μου στο '' Σε 200 λέξεις''!

                                

                                    Ζητείται αγκαλιά

Σκέφτεσαι κι εσύ ότι χάθηκε το συναίσθημα, η ανθρωπιά, η τρυφερότητα, το νοιάξιμο;
Ψάχνω κι εγώ έναν άνθρωπο που η ματιά του θα αναβλύζει φως.
Η καρδιά του θα προσφέρει ζεστασιά και αγάπη
Πού να τον βρεις θα με ρωτήσεις... Κι εγώ τον ψάχνω ακόμη και αν ήξερα θα τον είχα βρει.
Υπάρχουν άνθρωποι που το άνοιγμα της ψυχής τους σε συγκινεί.
Πού σ' αγκαλιάζουν και νιώθεις ασφάλεια, εκτίμηση, τρυφερότητα. Μην τον ψάχνεις ανάμεσα στους πολλούς, μπορεί να υπάρχουν λίγοι και να σκέφτονται την ειρωνική αντιμετώπιση της μάζας και να κρύβονται.
Κυρίως υπάρχουν αυτοί που αν αργήσεις να παρκάρεις μπορεί να σου σπάσουν το πόδι.
Υπάρχουν αυτοί που αν τους νευριάσεις, μπορεί να σε σπάσουν στο ξύλο, να τραβήξουν μαχαίρι να σε ''νουθετήσουν''!
Ακόμη και τα νέα παιδιά, έφηβοι μαθητές, τους μιμούνται.
Και δεν κρύβονται...καμαρώνουν!
Υπάρχουν τόσοι που το δώρο της ζωής έχουν πάψει να το τιμούν.
Μην πτοείσαι!
Μην αφήνεις κανένα να αλλοτριώνει τις αξίες σου.
Η αντίσταση είναι το πρώτο βήμα της νίκης.
Και μετά να μην φοβηθούμε να αγκαλιαστούμε , να σκύψουμε σε κάποιον που η ζωή τον γονάτισε. Να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας, μπας και τα νέα παιδιά αποφασίσουν να μιμηθούν μια τέτοια συμπεριφορά.
Έλα να κάνουμε μια αγκαλιά, γεμάτη αγάπη και ανθρωπιά. Έλα να γίνουμε πολλοί΄!


                                

                         

                                         Μια βόλτα στην εξοχή

Άνοιξη! Ευκαιρία για βόλτα στην εξοχή. Πόσο μ' αρέσει να περπατώ ανάμεσα στα δέντρα! Να βλέπω τα αγριολούλουδα να στολίζουν τη φορεσιά της Γης!
Τα πουλιά πετούσαν από κλαδί σε κλαδί, τιτιβίζοντας ξέγνοιαστα.
Το αεράκι, παιχνιδιάρικο, έπαιζε με τις μπούκλες των μαλλιών μου! Αρώματα στη φύση, όλα να τιμούν το Μάη της Άνοιξης.
Κοίταξα ψηλά και ευχαρίστησα το Θεό για τα δώρα του!
Ησυχία απόλυτη.
Και τότε σαν κάτι να έσπασε. Ένας δυνατός θόρυβος με τρόμαξε.
Κοίταξα τριγύρω. Τα πουλιά πέταξαν όλα μαζί σίγουρα τρομαγμένα κι εκείνα. Κι εγώ κρύφτηκα πίσω από κορμούς δέντρων . Ένα φως έπεφτε στη Γη και φώτιζε...μα τι; Σκοτείνιασε τόσο γρήγορα; Και ναι ήταν σκοτάδι και το φως φώτισε την πλάση γύρω.
Τρόμαξα πολύ. Τα πόδια μου παρέλυσαν. Έκατσα κρυμμένη και αφουγκραζόμουν.
Έναν ντρόουν κατέβαινε από ψηλά. Θεέ μου ποιοι είναι αυτοί; Εχθροί;
Ένα άνοιγμα από το ντρόουν αποκάλυψε έναν περίεργο μηχάνημα που άρχισε να ψεκάζει. Εκείνη την ώρα την προσοχή μου τράβηξε ένα όχημα. Αθόρυβα πλησίαζε. Κι εγώ ζαλιζόμουν περίεργα.
Το ντρόουν σταμάτησε πάνω από το όχημα. Και μετά τίποτε!
Όταν ξύπνησα ήμουν πίσω από τον κορμό του δέντρου, ήταν όντως βράδυ αν και δεν ήξερα την ώρα και τα πάντα ήταν ήσυχα.
Με υπνώτισαν σίγουρα
Ποιοι ήταν;
Μυστική υπηρεσία;

Εχθροί;
UFO;   

Αυτές είναι οι συμμετοχές μου στο δρώμενο '' Σε 200 λέξεις '' της Μαρίας Νικολάου στο blog της '' Το Κείμενο''

Συγχαρητήρια στον Γιάννη για την πρωτιά του.

Στο λινκ που σας έδωσα με  τη σελίδα της Μαρίας μπορείτε να διαβάσετε όλες τις συμμετοχές. Αξιόλογες μια προς μία