Δεύτερη πράξη στο δρώμενό μας ''Χριστούγεννα σε τέσσερις πράξεις''
Δεύτερη βδομάδα με θέμα την ''Προσμονή''!
Είμαι ένα μικρό κλαδάκι μιας άλλοτε πανέμορφης ελιάς. Κρατιέμαι στη ζωή και προσπαθώ να σώσω το δέντρο που ανήκω.
Η πλαγιά μας ήταν πάντα καταπράσινη από ελιές που αγαπά τόσο ο κόσμος. Ελιές που ζούσαν πολλά χρόνια, σημάδι της ειρήνης που επικράτησε. Μα το καλοκαίρι είχαμε πόλεμο. Τη φωτιά. Μας έκαψαν όλους .
Ήταν τρομαχτικό να βλέπεις τις φλόγες να μας αγκαλιάζουν. Αδηφάγες φλόγες! Να ακούς το τρίξιμο των δέντρων που καίγονταν. Κραυγές πόνου ήταν, κραυγές απελπισίας. Κραυγές του τέλους που ερχόταν και μάλιστα βασανιστικού τέλους.
Τι ωραία που ήμασταν, θυμάμαι, τέτοια εποχή! Είχαμε λυγίσει όλα τα κλαδιά από τους καρπούς που μάζευαν οι άνθρωποι. Μας ξεκούραζαν και μπορούσαμε επιτέλους να ηρεμήσουμε και να περιμένουμε την άνοιξη να αρχίσει πάλι ο κύκλος της ζωής. Ένας καταπράσινος ελαιώνας, ολοζώντανος, παρέα το κάθε δέντρο στο άλλο, να διηγούμαστε ιστορίες που ζήσανε οι παλιότεροι και μαθαίναμε εμείς οι νεότεροι.
Μετά τη φωτιά τι; Μαυρίλα, θάνατος και σιωπή! Ερημιά και μοναξιά για όσους επιβίωσαν. Και είναι τόσο λίγοι! Δεν ακους πλέον τιτιβίσματα πουλιών που κάθονται στα κλαδιά μας. Δεν ακούς διηγήσεις της διπλανής ελιάς και μουρμουρίσματα των ζώων που έτρεχαν ανάμεσα στους κορμούς. Δεν βλέπεις πλέον τους ανθρώπους να ξαποσταίνουν κάτω από τον ίσκιο μας. Μοναξιά και μαυρίλα!
Ήλθαν και οι βροχές να ξεπλύνουν λίγο ό,τι καμένο άφησαν οι φλόγες. Μα παρέσυραν και χώματα που οι ρίζες μας συγκρατούσαν. Τι καταστροφή! Ποιος ξέρει αν παρέσυραν και σπόρους που θα φύτρωναν την άνοιξη. Ποιος ξέρει πόση ακόμη καταστροφή θα μετρήσουμε!
Με την έλευση του φθινοπώρου ήλθαν οι ειδικοί να δουν ποια δέντρα έχουν ζωή μέσα τους. Το δικό μου δέντρο είχε ζωή. Πολλά κλαδάκια ξεπρόβαλαν, δείχνοντας το πείσμα τους να ζήσουν.
Τα δέντρα που έχουν καεί ολοσχερώς θα κοπούν. Τι κρίμα! Το καθένα έχει τόση ιστορία να διηγηθεί!
Προσμένω όμως την άνοιξη. Τότε που τελικά θα αποφασίσουν αν ο ελαιώνας θα αναγεννηθεί. Με μεγάλη αγωνία προσμένω τη γη να βλαστήσει ξανά. Με ελπίδα ότι η ελιά θα ξαναγεννηθεί.
Πόσο κακό μπορεί να κάνει ο άνθρωπος σε μια στιγμή!
Είμαι ένα μικρό κλαδάκι...προσπαθώ να ζήσω και να μεγαλώσω.
Για χάρη σας, εξαιτίας σας, βλασταίνω.
Θα τα καταφέρω το υπόσχομαι.
Μα κι εσείς υποσχεθείτε να μας προσέχετε εμάς τα δέντρα. Τόση ζωή ας μην πηγαίνει χαμένη!
Προσμένω την άνοιξη αλλά και την φροντίδα σας
Με λένε κλαδάκι ελιάς και έχω έναν προορισμό...ο δικός σας;
Αυτή είναι η δική μου συμμετοχή στη βδομάδα της Προσμονής, στο δρώμενο του Γιάννη.
Αυτές τις γιορτινές ημέρες που οι αγρότες αγωνίζονται, κάποιοι μαζεύουν ελιές για το λάδι μας. Γι αυτό και η ανάρτηση, ανήκει σ'αυτούς τους αγωνιστές της γης.
Πολύ όμορφη η συμμετοχή σου, Άννα μου, και με ωραίο μήνυμα, όπως συνηθίζεις, εξάλλου. Μακάρι η Άνοιξη να κάνει να βλαστήσουν όλα τα δεντράκια, και να μεγαλώσουν και να δυναμώσουν, για το καλό όλων μας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλάκια πολλά και να έχεις μία όμορφη εβδομάδα
Ευχαριστώ Πίπη μου. Βλέπεις, αυτές τις Άγιες ημέρες γίνονται και άλλα πράγματα. Η ζωή τρέχει και προσμένουμε πολλά.
ΔιαγραφήΚαλή εβδομάδα και σε σένα
Φιλάκια
Άκρως ευαισθητοποιημένη η ανάρτησή, Αννούλα μου, αγαπημένη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤρυφερή η προσμονή σου, σαν εσένα.
Το ίδιο, καρτερώ και προσμένω κι εγώ!
Θα έρθει η Άνοιξη, που θα πάει... θα έρθει!
Σε φιλώ και σου στέλνω μια τεράστια αγκαλιά
Δεν γινόταν Κικίτσα μου χωρίς ευαισθησία να γράψω. Θα 'ρθει η Άνοιξη αλλά ας ζήσουμε πρώτα τον χειμώνα αυτόν όπως του πρέπει
ΔιαγραφήΦιλάκια πολλά
Άννα μου, αγαπημένη μου φίλη, εδώ η ανάρτησή σου κάνει τη διαφορά. Ζούμε μέρες που οι άνθρωποι της γης, οι αγρότες, βιώνουν πολύ άσχημα πράγματα. Βιος καμμένο, γη πλημμυρισμένη, ζωντανά άρρωστα που οδηγούνται στο θάνατο. Και εκείνοι, περήφανοι, οργισμένοι, πεισμωμένοι, βγαίνουν στο δρόμο να διεκδικήσουν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο σημερινό σου αφιέρωμα σε όλους αυτούς τους ανθρώπους του μόχθου, που μαζεύουν τις ελιές για το λάδι μας, είναι μια κατάθεση ψυχής, ένας ανεξίτηλος σεβασμός, που σε τιμά σαν άνθρωπο αλλά και εμάς σαν αναγνώστες.
Δίνεις φωνή σε μια πληγωμένη ελιά, (και βέβαια έχει!), μαρτυρά την αλήθεια της, τον πόνο της. Αλλά συνάμα φέρνεις την προσμονή μπροστά μας. Την ελπίδα, το μήνυμα.
Δεν ξέρεις αλήθεια πόσο διαφορετικό είναι το σημερινό σου αφήγημα και πόσο σημαντικό. Σε ευχαριστώ με την καρδιά μου. Καλή βδομάδα, κορίτσι μου.
Να! Κάτι ξέχασα και ήρθα να το προσθέσω. Ξέρεις πού με πάει επίσης η σημερινή σου ανάρτηση, Άννα μου; Μα στο μεγάλο έργο και τα πλάσματα του Τόλκιν. Στους περήφανους ΕΝΤΣ! Τα θυμάσαι τα μεγάλα αιωνόβια δέντρα του δάσους του Φάγκορν, που ο συγγραφέας τους είχε δώσει φωνή και κίνηση; Που και εκείνα μαρτυρούσαν από τις καταστροφές των Ορκ; Ναι πήγε και εκεί η σκέψη μου, αγαπημένη μου φίλη.
ΔιαγραφήΝα σου εξομολογηθώ Γιαννάκη ότι ανησύχησα λίγο μήπως θεωρηθεί εκτός θέματος η ανάρτηση. Δεν είναι αμιγώς χριστουγεννιάτικη. Αν και το μάζεμα της ελιάς γίνεται αυτές τις ημέρες. Και δεν γίνεται αλλιώς. Τιμούμε αυτούς τους αγωνιστές της γης γιατί είναι απαραίτητοι για όλους μας η δουλειά τους, αλλά και πολύ δύσκολη μέσα σε διάφορες καιρικές συνθήκες.
ΔιαγραφήΧαίρομαι που το είδες έτσι όπως το έγραψα και δεν το βρήκες εκτός θέματος
Να σαι καλά
Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα
Και ναι θυμάμαι τα δέντρα του δάσους του Φάγκορν που μιλούσαν και κινούνταν. Ο Τόλκιν μας έχει ''αναθρέψει'' με τα θαυμαστά πλάσματα της φύσης
ΔιαγραφήΔεν μας σκέφτηκα σαν Ορκ αλλά όντως ορισμένοι τους μοιάζουμε στις πράξεις
Χριστούγεννα και γιορτινό πνεύμα δεν είναι μόνο αυτό που κλείνεται αυστηρά σε ένα τελετουργικό γιορτής. Είναι το πραγματικό πνεύμα. Του ερχομού, της γένεσης Εκείνου που έρχεται να δώσει μια άλλη πνοή στη ζωή και να καταδείξει τα κρίματά μας ίσως για να τα διορθώσουμε και να προλάβουμε άλλα.
ΔιαγραφήΣτους καιρούς μας εξαιρετικά επίκαιρο, ειδικά στο θέμα του τι προσμένουμε από τον κόσμο μας.
Δυστυχώς πολλοί από εμάς είναι ...Ορκ! Άννα μου, σε ευχαριστούμε πολύ.
Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι είναι το πραγματικό πνεύμα και το μήνυμα των Χριστουγέννων. Έτσι το είδα κι εγώ. Δεν είναι μόνο τι προσμένουμε εμείς σήμερα ή παλαιότερα αλλά και τι προσμένουν κάποιοι άλλοι που αγωνίζονται ή που νοσούν ή που βιώνουν μια απώλεια. Και ναι Ορκ γίναμε πολλοί απο μας και ανησυχώ πολύ
ΔιαγραφήΜπράβο Άννα, εκπληκτικό το κοινωνικό σου μήνυμα! Καλή η χρυσόσκονη, μα ας μην ξεχνάμε πως χωρίς τη φύση, είμαστε ένα τίποτα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝαι Χριστίνα μου όπως το λες, καλή η χρυσόσκονη αλλά χωρίς τη φύση δεν ζούμε!
ΔιαγραφήΆννα μου έγραψες!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε αφορμή τη δεύτερη πράξη στο δρώμενο του Γιάννη, έδωσες φωνή σε ένα κλαδάκι που είχε να περάσει τόσα μηνύματα.
Πράγματι, ένας πόλεμος ήταν για τη φύση η φωτιά, τι ωραία παρομοίωση, ολόσωστη.
Και τώρα οι βροχές, άλλη καταστροφή.
Μακάρι να τη σώσουμε τη φύση και κάθε τι που εμπεριέχει. Αλλά φοβάμαι πως εκτός από τον κύκλο της ζωής, έρχεται κάθε χρόνο και ο κύκλος της καταστροφής.
Πραγματικά μπράβο και για την έμπνευση και για τα μηνύματα που πέρασες.
Πολλά φιλιά.
Καλή εβδομάδα
Μαρίνα μου το σκέφτηκα από δω το σκέφτηκα απο κει και φωνή έχει το κλαδάκι μετά όσα πέρασε. Σκέφτηκα ότι αυτές τις Άγιες μέρες κάποιοι αγωνίζονται στη φύση ειδικά οι αγρότες της ελιάς όπως κάθε χρόνο.
ΔιαγραφήΣ'ευχαριστώ πολύ κορίτσι μου
Φιλάκια
Πολύ σωστά Άννα μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχουμε καταστρέψει τα πάντα εμείς οι άνθρωποι!
Νομίζουμε οτι μας ανήκουν όλα, ξεχνάμε οτι είμαστε περαστικοί και η φύση είναι ο πραγματικός κάτοικος της γης!
Μακάρι να συμορφωθουμε πριν να είναι αργά!
Πολλά φιλιά!
Ναι Ρένα μου καταστρέψαμε και συνεχίζουμε να το κάνουμε κάθε τι όμορφο και χρήσιμο στη φύση. Δεν ξέρω αν θα συμμορφωθούμε αλλά ελπίζω...
ΔιαγραφήΦιλάκια πολλά
Άννα μου, πολύ μου άρεσε το κείμενό σου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα μπορούσε άριστα να αξιοποιηθεί σε σχολική τάξη!
Και τα δέντρα έχουν ψυχή και φωνή και οφείλει ο άνθρωπος να τα σέβεται και να τα ακούει! Μια βόλτα στη φύση χωρίς καμία παρεμβολή και δήθεν μοντερνισμούς μπορεί να τον πείσει!
Μια άνοιξη θα πρέπει να προσμένει και το μυαλό του ανθρώπου επίσης, μπας και στρώσει!
Να είσαι καλά!
Χαίρομαι Γλαύκη μου που σου άρεσε. Ο άνθρωπος οφείλει να σκύβει το κεφάλι μπροστά στη φύση όντως. Σωστά όσα γράφεις
ΔιαγραφήΣ'ευχαριστώ πολύ
Να σαι κι εσύ καλά
Εξαιρετικό Άννα μου! Συμβολικό αλλά και ρεαλιστικό για μας που όντως χάσαμε αυτά τα υπέροχα δέντρα στην φωτιά του 2021. Ας ευχηθούμε μιαν άνοιξη για τα δέντρα, αλλά και για τους ίδιους τους ανθρώπους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστούμε για το μοίρασμα!
Σ'ευχαριστώ Μαρία μου. Ναι εσύ κατανοείς καλύτερα αφού είσαι παθούσα. Μακάρι να βρουν την άνοιξη και οι άνθρωποι και να αναστηθούν.
ΔιαγραφήΦιλάκια πολλά
Το κείμενο αυτό δείχνει την ευαισθησία σου σε ένα σοβαρό θέμα που όλους μας ταλανίζει τα τελευταία χρόνια. Το περιβάλλον γύρω μας και τη σταδιακή καταστροφή του. Και είναι σημαντικό ότι τώρα στο τέλος της χρονιάς, κάνοντας την ανασκόπηση σου, στέκεσαι σε αυτό το γεγονός. Το μόνο δέντρο πάντως, που σίγουρα αναγεννιέται από τις στάχτες του είναι η ελιά. Οπότε είμαι σίγουρος ότι η άνοιξη, θα έχει χαρμόσυνα νέα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝάσαι καλά, Άννα!
Σ'ευχαριστώ Βασίλη μου. Πώς να μην έχουμε ευαισθησία για ένα τόσο σοβαρό θέμα; Σίγουρα η ελιά αναγεννιέται αλλά θέλει χρόνια να ξαναδώσει λάδι.
ΔιαγραφήΝα σαι καλά κι εσύ Βασίλη
Ω, πόσο διαφορετική η δική σου προσμονή, Αννούλα μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΌπως έγραψε και ο Βασίλης, η ελιά όντως αναγεννιέται και είναι αιωνόβια! Ευλογημένο δέντρο!
Ολόψυχα να πρασινίσουν και πάλι όλα τα καμένα εδάφη της χώρας μας!
Φιλάκια πολλά!
♥
Είναι ευλογημένο όντως και γι αυτό οταν καίγεται πονάμε πιο πολύ. Μακάρι να πρασινίσουν ως την επόμενη φωτιά
ΔιαγραφήΦιλάκια
Αχ! Αννούλα του χιονιά.......να ευχηθώ Χρόνια Πολλά. Να χαίρεσαι τους αγαπημένους σου και να σε χαίρονται διπλά όσοι σε αγαπάνε! Να περάσεις όμορφες γιορτινές μέρες, με υγεία και ευλογία!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤρυφερότητα και μηνύματα έχει το κείμενό σου, δίνοντας χώρο στη σκέψη να αναλογιστεί τα οφέλη και τις καταστροφές. Τα δέντρα ζητάνε μόνο φως, νερό, καλοσύνη και αγάπη! Πολύ όμορφη η σκέψη σου για το αφιέρωμα στο λιομάζωμα! Μπράβο!
Φιλιά εορταστικά!
Χρόνια πολλά και σε σένα και από εδώ. Εύχομαι κάθε καλό στη ζωή σου
ΔιαγραφήΠάντα νιώθω τρυφερότητα για τα δέντρα ειδικά για τα ελαιόδενδρα. Σ'ευχαριστώ Αννούλα μου
Φιλάκια πολλά
Κόντρα στα υπερφωταγωγημένα δέντρα, ψεύτικα ή αληθινά, έρχεται η δική σου "προσμονή" που δίνει φωνή στα κλαράκια που απόμειναν ζωντανά. Υπέροχη η σκέψη και η αφιέρωσή σου, Αννούλα μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτέλνω εγκάρδιες ευχές για τη γιορτή σου 🧡
Και ενώνω τη φωνή και τις προσωπικές μου προσμονές, με τις δικές σου.
Σ'ευχαριστώ Μαρία μου για τις ευχές και για την θετική ψήφο στην ανάρτησή μου. Να σαι καλά και να περνάς πολύ όμορφα τις γιορτινές ημέρες
ΔιαγραφήΩωωω χάθηκαν οι ευχές που έγραψα εχθές ανήμερα της γιορτής σου Αννιώ μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν πειράζει όμως να στις ξαναστείλω και να σου ευχηθώ ολόψυχα χρόνια σου πολλά με υγεία. Να σε χαίρονται οι αγαπημένοι σου και εμείς μαζί τους. Πολύχρονη να είσαι Αννούλα μας!
Όσο για την συμμετοχή σου στην προσμονή , τι να πω; που έβαλες ψυχούλα σε ένα κλαδάκι ελιάς, μετά το ΄κάψιμο και μέσα από εκείνο για όλα τα δάση και τα δέντρα που κάηκαν. Αν είχαν φωνή θα έλεγαν αυτά ακριβώς Αννιώ μου. Πολύ ουσιαστική και αυτή η προσμονή . Μπράβο για την ιδέα!
Να περνάς όμορφα με ότι κάνεις . Καλές γιορτινές μέρες εύχομαι! φιλιαααα!🎄🤗🎁
Ωωωω καλώς την και μη στενοχωριέσαι ξέρω ότι οι ευχές σου με περιμένουν και είναι ευχές καρδιάς. Σ'ευχαριστώ πολύ και που δεν με ξεχνάς
ΔιαγραφήΝα σαι καλά Ρούλα μου και χαίρομαι που σου άρεσε η ψυχούλα στο κλαδάκι ελιάς. Καλές γιορτάδες κορίτσι μου
Φιλάκια
Πολλές πολλές ευχ'ες για την ονομαστική σου γιορτή Άννα ;) Να ζήσεις γερή ,δυατή, ευτυχισμένη με τος αγαπημένους σου ανθρ'ωπους . Πολύχρονη !!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ'ευχαριστώ πολύ Κυριακή μου να σαι καλά
ΔιαγραφήΈνα κλαδί ελιάς, ως συμβολισμό ειρήνης και αλληλεγγύης! Αυτά περιμένουμε με τον Νέο Χρόνο αλλά και κάθε χρόνο Άννα μου. Ακόμα δεν μας έκαναν τη χάρη. Πρωτότυπη η ανάρτησή σου για την προσμονή. Ξέφυγες από τα στενά προσωπικά και μπήκες στα ευρύτερα κοινωνικά θέματα. Εύχομαι να γίνουν όλα καλύτερα ή έστω ας γίνει μια αρχή πια, και να μην λέμε κάθε πέρσι και καλύτερα. Να είσαι καλά Άννα μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολλά φιλιά!
Σ'ευχαριστώ Μαρία μου. Και τα ευρύτερα κοινωνικά μας αφορούν και μάλιστα περισσότερο. Μακάρι να γίνουν καλύτερα τα πράγματα. Να σαι καλά
ΔιαγραφήΦιλάκια
Πραγματικά αυτή η εικόνα με στοιχιώνει. Δεν αντέχω να βλέπω τη φωτιά να καταστρέφει τα πάντα στο διάβα της. Τα άμοιρα δέντρα τα γεμάτα καρπούς όπως λες κι εσύ, τα ζώα το δόλια και τα κακόμοιρα τα σπίτια του κόσμου που μένει στον δρόμο. Πόνο προκαλεί η ανάρτηση σου! Φιλιά πολλά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμφωνώ μαζ΄΄ι σου Μαίρη μου και όμως ειναι ένα γεγονός Συμβαίνει κάθε καλοκαίρι. Συγνώμη που άργησα να δω το σχόλιό σου
ΔιαγραφήΦιλιά