Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάρτιος, 2017

Πρώτες πήλινες δημιουργίες...

Εικόνα
Είπα και εγώ να πάρω πηλό να φτιάξω ένα τριαντάφυλλο . Με ταλαιπώρησε αρκετά μπορώ να πω αλλά δεν το έβαλα κάτω... Είπα να το χρωματίσω αλλά δεν πρόλαβα. Φίλη το είδε και ....πάει. Λίγο γλίτερ απλά και μόνο για να πω ότι πρόσθεσα κάτι πριν το λούστρο. Όμως όταν φίλη σου ζητάει να της φτιάξεις κάτι ακόμη και πρωτάρα να είσαι στον πηλό δεν φέρνεις αντίρρηση Και μάλιστα μου ζήτησε ανοιξιάτικο στεφάνι όλο από πηλό .Υποσχέθηκα τουλάχιστον να προσπαθήσω. Της άρεσε!!! Γι αυτό και εγώ σας το δείχνω. Η Άνοιξη μπήκε έστω και αν είναι λίγο δύστροπη. Και τα λουλούδια έστω και πήλινα είναι το σήμα κατατεθέν της!
Η αλήθεια είναι ότι αυτή είναι η δεύτερη προσπάθειά μου. Η πρώτη είναι ένα μικρό στεφανάκι που και αυτό δεν έμεινε πολύ κοντά μου. Πρόλαβα να το φωτογραφίσω όμως..

Ενδιαφέρον  παρουσιάζει η δημιουργία με πηλό. Και υπάρχουν τόσα που --λέω--ότι μπορώ να φτιάξω. Προσπαθούμε λοιπόν και συνεχίζουμε...

Τι να πεις σε ένα μικρό για το 1821;

Εικόνα
Τα ''γιατί'' για κάθε τι που του κινούσε το ενδιαφέρον είχαν πια πολλαπλασιαστεί τόσο πολύ που έχασα το λογαριασμό.
Ο μικρός επισκέπτης μας μαζί με τη μαμά του, ρωτούσε κάθε φορά και κάτι που τον ενδιέφερε.
''Γιατί βάλατε Σημαία κυρία Άννα στο μπαλκόνι σας;;'' ήταν η ευκαιρία που μου δόθηκε να του πω τι γιορτάζουμε αύριο.
''Ξέρεις; Πρέπει να ξέρεις, ''του είπα και ξεκίνησα με απλά λόγια να του εξηγώ για την επανάσταση του 1821
Γρήγορα έχασε το ενδιαφέρον του και βαρέθηκε.  
Όμως λαλίστατος καθώς ήταν έμαθα για τα χελωνονιντζακια,   για τους ήρωες των κόμικς, για τα ρομπότ, για τα παιχνίδια που του αρέσουν, για τα παζλ που φτιάχνει.
Παζλ, να το.
Τον κάλεσα να δει στον υπολογιστή κάποια νέα παζλ και του έδειξα τους ήρωες του '21.
Βρήκαμε και άλλους ήρωες σε παζλ αλλά...χάσαμε το ενδιαφέρον όσο και αν μιλήσαμε για εκείνους που πολέμησαν με αυταπάρνηση.
Και μια και είπαμε για πολέμους τον ρώτησα αν ξέρει τι όπλα είχαν τότε οι Έλληνες που πολεμούσ…

Συνηθίσαμε;

Εικόνα
Γιατί δεν αντιδράμε βρε παιδιά; 
Ξέρεις πόσοι έχουν βαλθεί να αναλύσουν το αδιάφορο σφύριγμά μας σε κάθε τι που γίνεται ή που απειλεί να συμβεί;
Χάσαμε την ελπίδα μας,λέει εδώ, και ο αρθρογράφος μας χαρακτηρίζει πρόωρα ηλικιωμένους γιατί, λέει, ο Ζαν Πολ Ρίχτερ είπε ότι τα γηρατειά είναι δυσάρεστα όχι γιατί δεν έχουν απολαύσεις αλλά γιατί απουσιάζει η ελπίδα. 
Γι αυτό και εμείς πρόωρα γεράσαμε μια και  καταγράφεται παντού η έλλειψη ελπίδας για το μέλλον της χώρας.
Να μη διαφωνήσω τώρα;
Πρώτα από όλα οι απολαύσεις...
Ποιες απολαύσεις έχουν τα γηρατειά; Ούτε να φάνε μπορούν καλά καλά-βλέπε μασέλα- ούτε να πιουν μπορούν, ούτε να φλερτάρουν...εντάξει φλερτάρουν που και που αλλά όχι σαν νέοι,  έτσι δεν είναι;Και το σεξ μην το υπολογίζεις, σε μεγάλη ηλικία είναι επικίνδυνα τα 'βοηθήματα'...
Που λες, μπορούν οι ηλικιωμένοι, που πότε το ένα τους πονεί και πότε το άλλο δεν μπορεί, να πάνε ταξίδια, εκδρομές, να χορέψουν, να...;;;
'Αρα για ποιες απολαύσεις μιλάμε;
Όσο για την ελπίδα δεν νομίζ…

Μια βόλτα... τι το 'θελα;

Εικόνα
Ο ήλιος όλο και περισσότερο μας επισκέπτεται πια. Μπορεί να βρέχει κάποιες μέρες,μπορεί το κρύο να μας ''τσούζει'' λίγο,  αλλά όταν η ημέρα είναι καλή, ακόμη και αν ο ήλιος παίζει κρυφτό, ακόμη και τότε μια βόλτα αξίζει τον κόπο.


Έτσι σκέφτηκα  ότι είναι καιρός να βγει μια βόλτα και ο μπαμπάς, που ο βαρύς και ασήκωτος χειμώνας, όχι μόνο λόγω κρύου, τον κράτησε ανάμεσα σε 4 τοίχους που ευτυχώς διατηρούσαμε ζεστούς.

Μια βόλτα στην πόλη μας του πρότεινα, να πιούμε το καφεδάκι μας, για να ξεκουραστεί από το περπάτημα,  ε...τα χρόνια του μετράνε  στη μέση και στα πόδια και όχι μόνο και το βρήκε θαυμάσια ιδέα.
Πάμε λοιπόν.
Για όλα είπαμε.
Όλα τα είδαμε και τα κρίναμε.
Μετά τον καφέ μας, περάσαμε και από την πλατεία μας.
Εκεί, σαν πυροσβέστης  να σβήνω ''πυργαγιές'' που οι άσχημες εικόνες του χαλούσαν τη διάθεση. Ξέρεις, ένας άστεγος, ένα παιδί που ζητά ελεημοσύνη, κάποιος μεθυσμένος, ένας ναρκομανής που ζητά χρήματα για τη δόση του, είναι λόγοι για να γκρινιάξει αρκ…

Ανθρώπινο μεγαλείο!

Εικόνα
Δεν την ήξερε την Γιώτα. Μα τι σκέφτεται τώρα. Φυσικά την ήξερε μια και ήταν συνάδελφός της στο ίδιο τμήμα, στις καταχωρήσεις και ένα 8άωρο και βάλε συνεργάζονταν άψογα.
Αλλά δεν την ήξερε πραγματικά. Μιλούσε λίγο για τη ζωή της. Για το σπίτι της για τον εαυτό της. Και θα ήταν αδιακρισία της να ρωτήσει.
Εκείνη πάλι, η Τόνια, όλοι ήξεραν ότι ήταν παντρεμένη με δυο μικρά παιδιά, μια και τα τηλέφωνα χτυπούσαν συνεχώς για να λύσει διαφωνίες και διαφορές των μικρών της ''δαιμόνων''. Ευτυχώς μέχρι το μεσημέρι ήταν ήσυχη αφού ήταν και τα δυο στο σχολείο.
Πριν 12 χρόνια είχε αγοράσει σπίτι με δάνειο φυσικά και ευτυχώς η δουλειά της πληρωνόταν καλά για να βγάζει το δάνειο και να συμπληρώνει τον μικρό μισθό του άντρα της. Πόσες φορές δεν είχε πάει στη δουλειά μέσα στα νεύρα για τις μικρές αποδοχές του συζύγου της και την ατολμία του να ζητήσει περισσότερα!
Πόσες φορές δεν είχε εξομολογηθεί στους συναδέλφους της και κυρίως στη Γιώτα, πόσο ασήκωτο βάρος  της γινόταν πολλές φορές το δά…