Οι συμμετοχές μου...


                                

Κάτω απ' τα ανταριασμένα σύννεφα
που έλεος δεν δείχνουν,
ψυχή, καρδιά συνωμοτούν
τη ζήση να κερδίσουν
ρουφώντας λαίμαργα το φως
που η ελπίδα τους δωρίζει.

Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στις 25 λέξεις # 8 της Μαρίας μας   στο Κείμενο.
Ευχαριστώ την οικοδέσποινα για το κίνητρο να δημιουργήσουμε και για την φιλοξενία
Πρώτευσε στο ολιγόλεκτο η Ελένη μας.Πατήστε στο σύνδεσμο να το απολαύσετε!




                                                        Οι Ερινύες


Ήταν μια συνηθισμένη βραδιά. Περπατούσα στην πόλη χωρίς σκοπό, παρέα με τις σκέψεις μου που συναγωνίζονταν ποια θα με συντροφέψει.
Ο ουρανός υποκλινόταν στις ορέξεις της νύχτας και το φεγγάρι προσπαθούσε να ρίξει το φως του στη γη.
Φτάνοντας στην άκρη της πλατείας στάθηκα να ανασάνω το άρωμα από τα άνθη των θάμνων της Αγγελικής. Μοσχοβολιά παντού! Ήταν το αγαπημένο της λουλούδι!
Λίγοι μοναχικοί διαβάτες περνούσαν απαθείς από το σεργιάνι της άνοιξης , μα και αδιάφοροι. Ο κόσμος είχε κορέσει ήδη την περιέργειά του και είχε αφήσει έρημη τη εικόνα της νεκρής. Πόσο πεινά η περιέργεια όταν πρόκειται για γεγονότα ανατριχιαστικά!

Κάτω στις πλάκες ξεχώριζε αχνά το περίγραμμα του σώματος που με κιμωλία είχε χαράξει η αστυνομία πριν λίγες μέρες. Ακόμη και η ασπροκόκκινη κορδέλα πεισματικά κρατιόταν στη θέση της. Κοιτούσα το σημείο που έπεσε αφύσικα ένας δικός μου άνθρωπος. Ήταν κάτι που περίμενα να συμβεί αλλά που δεν πίστευα ότι είχε ήδη συμβεί. Προσπαθούσα να φανταστώ εκείνες τις ώρες της. Δεν υπέφερε τις τελευταίες της στιγμές, σκέφτηκα ανακουφισμένος. Μήπως όμως επειδή βασανίστηκε όσο ζούσε;
Δεν ξέρω γιατί ήλθα απόψε εδώ. Τα βήματά μου με οδήγησαν στο σημείο που η αδελφή μου πέθανε ανήμπορη και μονάχη μια νύχτα πριν λίγες μέρες. Στην αρχή μίλησαν για δολοφονία. Ο ιατροδικαστής απεφάνθη ότι τα ναρκωτικά και το αλκοόλ προκάλεσαν καρδιακή ανακοπή.
Πόνεσα; Ναι πόνεσα αν και η ανακούφιση που ήλθε- ακάλεστη άραγε;- έφερε παρέα και τις τύψεις. Γιατί δεν έκανα περισσότερα να την αποσπάσω από τη ζωή που επέλεξε. Αν και προσπάθησα να την πείσω ότι θα είχε άσχημο τέλος δεν κατάφερα τίποτε. Και δεν επέμεινα. Καβγάδες ήλθαν στη θύμηση μου, ξενύχτια που την περίμενα να γυρίσει...και η αποξένωση!
Μια νέα κοπέλα που βάλθηκε να αποκτήσει πλούτη και παλάτια με τον εύκολο τρόπο. Αγαπητικός-νταβατζής που την οδήγησε στην πορνεία και της έμαθε τα ναρκωτικά και η κατηφόρα απέκτησε μεγαλύτερη κλίση!

Θυμάμαι τους ψιθύρους συγγενών και φίλων στην κηδεία. Πόσο οξύνθηκε η ακοή μου την ημέρα εκείνη! Ερωτήσεις και απαντήσεις συγκεχυμένες. Μουρμουρητά αναμεμιγμένα με φόβο για τα δικά τους κορίτσια, αλλά και αποστροφή! Υποθέσεις, ευχολόγια αλλά και κατηγορίες. ''Κρίμα, συλλυπητήρια'' έλεγαν φανερά σε μένα τον ίδιο. Αλλά σε κανέναν δεν κάκιωσα. Και εγώ σκέφτηκα τα ίδια πάνω κάτω με το που έμαθα το θάνατό της.
Τώρα, γυρνώντας στην καθημερινότητά μου ζω με τις τύψεις μου.
Επειδή είχα υποσχεθεί στους γονείς μου ότι θα είμαι φύλακας άγγελος της.
Επειδή προσπάθησα τόσο λίγο.
Επειδή σήκωσα το δείκτη και έδειξα την έξοδο όταν πήρε τον λανθασμένο δρόμο.
Επειδή δεν ήμουν αρκετός αδελφός!


                                     
  
Και αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο ''Παίζοντας με τις λέξεις''#8 που διοργανώνει άψογα η Μαρία στο mytripsonblog
Ευχαριστώ την οικοδέσποινα   για τη φιλοξενία και το έναυσμα για δημιουργία. 
Πρώτευσε στο δρώμενο της Μαρίας μας, η άλλη Μαρία μας. Στο Απάγγιο της μπορείτε να απολαύσετε τη συμμετοχή της
Όλοι ήταν υπέροχοι. Θαυμάσια κείμενα και ποιήματα που μπορείτε να τα απολαύσετε εδώ
Με κόκκινο είναι οι 5 υποχρεωτικές λέξεις του παιχνιδιού μας.
Σας ευχαριστώ όλους και γιατί διαβάσατε τις συμμετοχές μου και για τις ψήφους σας.