Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απρίλιος, 2016

25 λέξεις #7...και κάτι ακόμη!

Εικόνα
Μάνα μου γιατί μου δωκες
                                        τ'άσπλαχνα τούτα όπλα;
                                   Δεν απωθούνε μόνο τους οχτρούς
                                   μα και τους φίλους αποδιώχνουν!
                                  Δε σου 'φτανε μεγάλος να γεννώ
                                        να φτάσω τα ουράνια;

Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο Κείμενο της Μαρίας Νικολάου στις 25 λέξεις #7...
Νικήτρια η Έλλη μας από το Funky Monkey.
Συγχαρητήρια στην Έλλη μας αλλά και σε όλες τις συμμετοχές γιατί ήταν εξαίρετες. Η φωτογραφία είναι της Μαρίας που έδωσε τόσες όμορφες εμπνεύσεις.
Ευχαριστώ όλους σας .
................
Θα τα ξαναπούμε μετά τις γιορτές
Ευχές από καρδιάς να περάσετε όμορφα, ζεστά, αγαπημένα, με τους δικούς σας ανθρώπους τις Άγιες τούτες μέρες.
Καλή Ανάσταση ψυχής, ζωής αλλά και της χώρας μας!

Στο παιδί μου

Εικόνα
Διάπλατα ανοίγω την καρδιά
να ψηλαφίσεις αν μπορείς,
τον κάθε χτύπο  που για σε ηχεί,
παιδί μου.
Όταν  την  πρώτη μου φορά σε πήρα αγκαλιά,
σαν  το  Θεό,  που το σύμπαν  στα χέρια του κρατεί,
αισθάνθηκα,
παιδί μου.
Σου μίλησα χωρίς να ξέρω πώς να σου μιλώ,
σε δίδαξα με χάρτη την αγάπη
Τα βήματά σου έμαθες, το χέρι μου κρατώντας,
 με  ροδοπέταλα  έστρωνα χαλί να περπατήσεις,
τι κι αν ο άνεμος τα σάρωνε ευθύς,
παιδί μου.
Εμπόδια ψηλά να υπερπηδήσεις προσπαθούσα,
σαν αετός περήφανα ν'ανοίξεις τα φτερά,  
το στίγμα σου ν'αφήσεις στη ζωή,
παιδί μου.
Οι χτύποι της καρδιάς σου, ένα με της δικής μου έγιναν,
η θλίψη σου στο βλέμμα,  χειμώνας στη ψυχή μου
τα όνειρά σου, δικές μου προσευχές,
παιδί μου.
Μαζί με σε, σμιλεύτηκα  κι εγώ
πώς τη ζωή ν' αφουγκραστείς,
πώς να σταθείς ισάξιό της
με γνώσεις, με ιδανικά να οπλιστείς,
παιδί μου.
Μ' αντάμειψες. Το βλέμμα σου μου δώριζε  
της ροδαυγής το πρώτο χρώμα,
το γέλιο σου  στα ουράνια με ταξίδευε,
εκεί ψηλά, το Θεό ευγνωμονώντας!
 Ήξερα πάντα πως η αγάπη μου  
Τιτάνα…

Μη ξεχνάμε τα Μπαζάρ....ιερός ο σκοπός!!

Εικόνα
Πλησιάζει το Πάσχα!! Και έχασα το λογαριασμό... Πότε πέρασαν οι μέρες, ούτε που το κατάλαβα.Έφτιαξα όσα πρόλαβα για τα μπαζάρ, θα στα δείξω σήμερα. Τρέχοντας, μη νομίζεις ότι πήγα χαλαρά. Και να πεις ότι δεν είχα ξεκινήσει νωρίς; Αλλά κάτι γίνεται και ο χρόνος όλο μου ξεγλιστράει.Που λες, πασχαλινά δεν έφτιαξα. Σκέφτηκα ότι είναι καλύτερα να στείλω διακοσμητικά πραγματάκια που είναι χρήσιμα παντός καιρού.Μπελαλίδικα είναι βέβαια, στην πορεία το είδα ότι μου παίρνουν πολύ χρόνο, αλλά ευτυχώς πρόλαβα.
Παπιέ μασέ τα καθρεφτάκια μου, ντεκουπάζ   με διακοσμητικά στοιχεία ή βάψιμο εξαρτάται από την έμπνευση της στιγμής.Τα κουτιά μου ντεκουπάζ και το καδράκι μου είναι μικτής τεχνικήςΑ...έφτιαξα με γύψο σε  καλούπι και τα κηροπηγιάκια μου για ρεσώ, τα διακόσμησα και νατα στην πάνω και στην πιο κάτω εικόνα.

Το επόμενο καθρεφτάκι μου είναι πάνω σε ξύλο- ντεκουπαζ.

Καθρεφτάκι χειρός ντεκουπαζ και τα γύψινα γλαστράκια μου με τα διάφορα διακοσμητικά και τα βότσαλα ζωγραφισμένα κάκτους. Πρώτη φορά τα …

Μέρες Άνοιξης!!

Εικόνα
O Μύθος της Άνοιξης


Να σε υμνήσω θέλω Γη μου,
για όλα αυτά που μου χαρίζεις
Ήλιο και φως, φεγγάρι και αστέρια λαμπερά,
λουλούδια και καρπούς,
και γόνιμη βροχή για να ξεπλύνει τη ψυχή μου,
παρέα με τα πλάσματά σου, εγώ, να μοιραστώ.

Μα διαθέσεις αλλάζεις στη στιγμή!
Σαν άνθρωπος και συ, ή μήπως σαν και σένα, Γη και εγώ;
Την ιστορία σου γράφω εξαρχής...τα μυστικά σου όμως,δεν κατανοώ
Μύθους έπλασα γι αυτό

Για τότε λέω, πριν το τρελό σου στριφογυριστό αρχινίσεις
Για τότε που αδιάφορη θαρρώ, ξαπλωμένη ολημερίς
το ένα σου μισό δώρισες στο χειμώνα,
και ο ήλιος του καλοκαιριού έκαιγε το άλλο σου μισό

Τρελό χορό έστηνε ο χειμώνας στο κορμί σου, εκεί και 'γω!
Και οι χιονονιφάδες, στην κάθε ανάσα του βοριά
ακολουθούσαν το ρυθμό με πιρουέτες και Plié
Πώς να το νιώσω εγώ αυτό;

Όμως ο μύθος μου εξηγεί,
πως η απραξία δεν κράτησε πολύ!
Συμμάχησαν οι άλλες εποχές.
Δεν θ' άφηναν τη Γη στα βίτσια του χειμώνα
μα ούτε και στου καλοκαιριού την κάψα.

Όλες τους 'θελαν μερτικό,
όμως καμία εποχή δεν αρχινούσε
Μα …

9 μήνες με τον Ορφέα!

Εικόνα
Μπήκαμε και στον Απρίλη...κοντεύει το καλοκαίρι πια!
Σήμερα  με ανοιξιάτικη διάθεση θέλω να σου μιλήσω για τη κοινή μας ζωή με το κοκεράκι μας.
Σου έχω πει για το νέο μέλος της οικογένειάς μας, τον Ορφέα μας. Το θυμάσαι; 
Για το σκυλάκι μας λέω, που κοντεύει 11 μηνών.
9 μήνες τον έχουμε κοντά μας και μπορώ να σου πω ότι μετά από 9 ολόκληρους μήνες  άλλαξαν ΟΛΑ!! 
Τι, δε με πιστεύεις;
Σκέψου, τόσα χρόνια πίστευα, αν και αγαπώ τα ζώα και μάλιστα τους σκύλους που τους έχω αδυναμία, ότι μέσα σε διαμέρισμα σκύλος ή άλλο κατοικίδιο δεν μπορεί να ζήσει φυσιολογικά.
Σκέψου, εμένα που θέλω το σπίτι στην εντέλεια φτιαγμένο και καθαρό.
Κι όμως όλα άλλαξαν.
 Διάθεση,  πρόγραμμα και απόψεις αλλάξαμε, για χάρη του σκύλου μας.
Ο Ορφέας μας άλλαξε. Μας έβγαλε το μέσα έξω ή το έξω μέσα, μικρή σημασία έχει.
Εκείνο που δεν υπολόγισα είναι το μέγεθος της αγάπης. Θα μου πεις, υπολογίζεται η αγάπη;
Όλους αυτούς τους μήνες, ζούμε με ένα σκυλάκι που μας δείχνει τόση αγάπη που είναι αδύνατον να σου περιγράψω αν δεν το έχ…

Άυλες φιγούρες

Εικόνα
Έξω, βροχή καταρρακτώδης. Μέσα, σκοτεινιά και μοναξιά. Ο νέος άντρας περπατούσε αγριεμένος. 
Η αυλαία του έγγαμου βίου του έπεσε!
Μόλις τον εγκατέλειψε η γυναίκα   και τα παιδιά του. Οι φίλοι τους, μαζί της. Τα τελευταία λόγια της αντηχούσαν σαν ηχώ  ''Σου έχω πει το Γιατί  τόσες φορές. Δεν άκουγες.  Μίλα με τον εαυτό σου, αν τον αντέχεις λίγο...'' 
''Τι σας έλειψε;''
'' Γιατί όλοι μου γυρίσατε την πλάτη; Τι έχω κάνει;''  
''Μίλα μου εαυτέεεε'', ούρλιαζε!
Μια αστραπή φώτισε το σαλόνι   διαλύοντας  τη σκοτεινιά της συννεφιάς. Και τότε τις είδε. Φιγούρες σχεδόν άυλες, ευθυτενείς, λεπτές ή ευτραφείς. Φιγούρες που δεν διέκρινες χαρακτηριστικά, αλλά έβλεπες   την περηφάνια στη στάση τους!
Τρόμαξε, οπισθοχώρησε. 
''Τρελάθηκα;;''
-Όχι βέβαια . Δεχτήκαμε  την πρόσκληση της  Δυστυχίας  και ήλθαμε για να διαλύσουμε αυταπάτες.
-Ποια είσαι; ρώτησε  
-Είμαι η Εγωπάθειά σου. Ήλθα για να σου υπενθυμίσω ότι είσαι ο καλύτερος όλων κα…