Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Φεβρουάριος, 2016

Ενιαία κίνηση bloggers: Μια ευκαιρία για τον Παύλο!

Εικόνα
Καλημέρα σου!
Εύχομαι να είναι καλή η μέρα για σένα και  για όλα τα παιδιά του κόσμου. Εύχομαι να είναι καλή μέρα και για ένα παλικάρι στην άνοιξη της ζωής του, που  παλεύει κάθε μέρα εδώ και δυο χρόνια για να ζήσει. Τον λένε Παύλο και είναι 17 ετών!

Όχι, μην προσπερνάς, διάβασε εδώ στο μπλογκ http://www.kapaworld.gr/  την ιστορία του Παύλου 
και αν μπορείς να συνεχίσεις την ημέρα σου σαν να μη συμβαίνει τίποτε, εντάξει.
Εγώ δεν μπόρεσα να προσπεράσω.
Το ξέρω, θα πεις συμβαίνουν πολλά, δεν τα μπορούμε όλα. Αλλά όλοι μαζί, ένα χέρι, μια γροθιά για να βοηθήσουμε όσο μπορούμε να μαζευτούν τα χρήματα που θα δώσουν ελπίδα ζωής στον Παύλο. Θυμάσαι την κοπέλα που έφυγε για Βοστόνη με τη βοήθεια του  κόσμου; Σκέψου τις ελπίδες που κάθε ένας μας μπορεί να δώσει σ' αυτό το παιδί, από το λίγο, από το υστέρημά του.
Σκέψου ότι μπορεί να ήταν στη θέση του το δικό μου παιδί, το δικό σου. 
Ας βοηθήσουμε όσο μπορούμε. Η ανθρωπιά δεν πέθανε!
Εδώ είναι ο αριθμός μέσω του οποίου η οικογένεια προσπαθεί να συγ…

25 λέξεις, μια εικόνα!!

Εικόνα
Η Μαρία μας στο Κείμενοφιλοξενεί και διοργανώνει με επιτυχία το ολιγόλεκτο  ''25 λέξεις # 5''.
Δίνοντάς μας μια εικόνα και με περιορισμό λέξεων -25 έως 30 το πολύ- καλούμαστε να εμπνευστούμε  και να δώσουμε τις δικές μας ''εκδοχές'' για την εικόνα.
Φοβερά και τα 20 ολιγόλεκτα. Ένα κλικ στο μπλογκ της Μαρίας και θα σας πείσει.
Η δική μου προσπάθεια, η πρώτη μου προσπάθεια σ' αυτό το δρώμενο σας άρεσε και τη ψηφίσατε.
Σας ευχαριστώ θερμά.



 Η φθορά που ο χρόνος σμιλεύει      ψιθυρίζει ιστορίες σοφίας.     Θρόισμα φύλλων το χάδι      θύμισες κρατά ζωντανές.   Το όνειρό σου,   μια μικρή ηλιαχτίδα          να φωτίσει ξανά...    Γι αυτό ζεις!

Η εικόνα που η Μαρία μας έδωσε μου προκάλεσε ένα σωρό συναισθήματα, ιστορίες ολόκληρες, μόνο που προκαλούσαν συναισθήματα λύπης,
Έσβηνα και έγραφα αρκετές μέρες, όχι μόνο για να ''το ράψω'' στα μέτρα των 25  λέξεων, αλλά γιατί δεν ήθελα να βγαίνει μοναξιά, λίπη ή απαισιόδοξο συναίσθημα.
Έτσι ''είδα&…

Σύννεφα και ήλιος επηρεάζουν τη διάθεση!

Εικόνα
Σύννεφα και ήλιος παίζουν το κρυφτό, χειμωνιάτικο παιχνίδι αιώνιων αντιπάλων!

Ενώ ο άνεμος και η θάλασσα στήσανε καβγά!

και τα κύματα ξεσπούν το θυμό  τους ακόμη και στους περαστικούς που είχαν την απρονοησία να μην τα πάρουν στα σοβαρά!

Βλέποντας τη θάλασσα, νοστάλγησα το καλοκαίρι!Μετρώ τις μέρες σαν το φαντάρο που υπηρετεί τη θητεία του!



                      Ο άνεμος, αγαπημένος σύμμαχος των φίλων της ιστιοσανίδας.
Χαζεύοντας τον σέρφερ, χαζεύοντας τη θάλασσα σκέφτηκα με λαχτάρα το κολύμπι, την ηρεμία που μόνο η θάλασσα προσφέρει, την ανεμελιά, τη δικαιολογία για τα μπάνια του λαού το καλοκαίρι, αλλά και όσους θαλασσοπνίγονται στην αγκαλιά της!

Ξέρεις, επηρεάζομαι πολύ από ορισμένα γεγονότα.
Θυμάσαι, εσύ η μεγαλύτερη, το φιλμ ''τα σαγόνια του καρχαρία;'' Το είχα δει με την αδελφή μου και τον πατέρα μου, καλοκαίρι ήταν θυμάμαι. Σκέψου ότι στη θάλασσα έμπαινα για αρκετό καιρό μέχρι τη μέση. Γελάς το ξέρω, και εγώ μαζί σου, αλλά ο επηρεασμός  ήταν μεγάλος.

Ε...παρακολουθώντ…

Ο Αλέξανδρος και ο κοντορεβιθούλης

Εικόνα
Ο Αλέξανδρος είχε τελειώσει από ώρα τα μαθήματά του. Στο δωμάτιό του, ήταν ελεύθερος πια να παίξει  ως την ώρα του ύπνου. Εκείνος προτίμησε να διαβάσει από το καινούργιο του βιβλίο,  ένα παραμύθι, ''τον κοντορεβιθούλη''.
Έπεσε μπρούμυτα λοιπόν στο κρεβάτι και άρχισε...

Μια φορά και ένα καιρό ...και οι σελίδες γυρνούσαν η μία μετά την άλλη...και η αγωνία κορυφωνόταν  μια και το παραμύθι τον ταξίδευε στη χώρα που ζούσε ο γίγαντας ο ανθρωποφάγος και οι γονείς που εγκατέλειψαν τον κοντορεβιθούλη και τα αδέλφια του γιατί δεν είχαν να φάνε.

Κοιτούσε την εικονογράφηση και άφηνε τη φαντασία του να καλπάζει και έβλεπε με τα μάτια της  το δάσος με τα παιδάκια που έψαχναν να βρουν το δρόμο του γυρισμού για το σπίτι τους, ακολουθώντας τις πετρούλες ή ψάχνοντας τα ψιχουλάκια που τα είχαν φάει τα πουλιά.

Πω πω πόσο τον στενοχώρησε  αυτή η εγκατάλειψη από τους γονείς!  Κοιτούσε την εικόνα με το μικροσκοπικό παιδάκι, που έξυπνο καθώς ήταν, γλίτωνε και τον εαυτό του αλλά και τα μεγαλύτερα …

Δεν υπάρχουν νεράϊδες!

Εικόνα
Να, τώρα θα το πει πάλι, σκέφτηκε η Ρηνούλα, την ώρα που η μαμά έσπρωχνε το καροτσάκι της  στη ράμπα του σχολείου.''Ήταν ανάγκη να είναι τόσο ψηλά η είσοδος;'' μονολόγησε η μαμά ξεφυσώντας και σπρώχνοντας.
Μετά το ατύχημα όλα άλλαξαν. Ήταν νηπιαγωγείο  όταν   έγινε το τρακάρισμα. Σμπαράλια έγινε το αμάξι, ο μπαμπάς  και η Ρηνούλα   χτύπησαν  και  από τότε εκείνη δεν  περπατάει και δεν θα περπατήσει ποτέ, είπαν οι γιατροί.
Προσπαθεί όμως το κορίτσι μας. Δευτέρα δημοτικού, μπορεί να κάνει πολλά μόνη της. Αλλά να.. κάποια πράγματα την στενοχωρούν.
Το μπάνιο ,που την παίρνουν αγκαλιά, το μπαλέτο που δεν θα μάθει ποτέ, το τρέξιμο, αλλά και η απουσία φίλων!. 
Στο σχολείο έχει παρέες αλλά δεν μένουν πολλή  ώρα δίπλα της. Βλέπεις, τα παιδιά προτιμούν να παίζουν και να τρέχουν και όχι να κάθονται μαζί  της και να συζητούν! 
Είναι όμως καλή μαθήτρια! Σιγά μην δεν διαβάζει, να στενοχωρεί τους γονείς της!
Στο σπίτι της αισθάνεται καλύτερα. Μόλις κάνει όλα της τα μαθήματα, διαβάζει παραμ…

Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι !'' Το μαγικό περβάζι''

Εικόνα
Το ξέρεις εκείνο εκεί το περβάζι που πάνω του τα πάντα μιλάνε;
Εκείνο εκεί σου λέω, απέναντι, που έχει τις γλάστρες το βασιλικό και το γεράνι, αυτές που ποτίζει μόνος του ο Κοσμάς κάθε μέρα.

Αυτό το περβάζι λοιπόν έχει δει θάματα και πράματα. Ό,τι ακουμπήσει επάνω του αποκτά λαλιά. Να, γι αυτό τρέχουν τα πουλιά να καθίσουν εκεί, για να μπορούν έστω και για λίγο να μιλήσουν. Γι αυτό ο άνεμος κάνει το χατήρι ακόμη και στους κόκκους της σκόνης να τους μεταφέρει πάνω στο περβάζι. Γι αυτό και οι αχτίνες του ήλιου κάθονται εκεί πιο πολλή ώρα και το ζεσταίνουν. Για να μιλήσουν και αυτές.
Μη με ρωτάς πώς έγινε αυτό και τα πάντα αποκτούν λαλιά...δεν ξέρω την αρχή. Αλλά ξέρω ότι το παράθυρο ανοίγει πρωί πρωί και κλείνει το βράδυ. Η γιαγιά κάθεται στο παράθυρό της και πλέκει. Κοιτάζει τον Κοσμά που πάει στο σχολείο του και τον βλέπει πρώτη που γυρνάει.
Η γιαγιά λοιπόν κάθεται για να συζητά με όλα. Μπορεί να λένε ότι η γιαγιά γέρασε και μιλάει μόνη της, αλλά δεν …