Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2016

Ευχές....

Εικόνα
Εύχομαι σε όλους σας καλές γιορτές να περάσετε.  Με υγεία πάνω από όλα και όλα τα αγαπημένα σας πρόσωπα, δίπλα  σας. Χαμόγελα και ελπίδα ας φέρει ο νέος χρόνος.  Εύχομαι  το 2017 να είναι μια όμορφη χρονιά και για τη χώρα μας.

Καλό του ταξίδι.......

Εικόνα
Δύσκολη εποχή αυτό το τρίμηνο. 
Πολλά δάκρυα πόνου μου χάρισε.
Τώρα έφυγε και το σκυλάκι μας. Κάνει παρέα στη μαμά μου, ελπίζω. Και η απουσία του ηχηρή. 
Ξέρεις, πάντα πίστευα ότι ήμουν τυχερό άτομο μια και γεύτηκα όλα τα είδη  της Αγάπης από τα δικά μου πρόσωπα. Αλλά αγάπη σκύλου δεν είχα νοιώσει, ούτε είχα γνωρίσει. Και ακόμη και σήμερα εντυπωσιάζομαι από τη δύναμή της.
Αγαπάς τα ζώα αλλά είναι άλλο θέμα να τα ζεις, να είναι μέλος της οικογένειας. Και αυτό πρώτη φορά το γεύτηκα.
16 μήνες μαζί μας. 16 μήνες μαζί του. Το σπίτι βουβό από την απουσία του. Τα λόγια φτωχά, μόνο τα δάκρυα πλούσια δεν μπορούν να συγκρατηθούν.
Ναι το έχω συνειδητοποιήσει. Δεν γίνεται αλλιώς. Τα πάντα άλλαξαν με το χαμό του. Μουντές οι μέρες, η σιωπή   σε πληγώνει, η κάθε στιγμή σου θυμίζει το μικρό πανέξυπνο σκυλάκι που μας είχε αγαπήσει τόσο, μα και που πήρε τόση μα τόση αγάπη.
Κρίμα....
Ο κόμπος στο λαιμό δεν λέει να φύγει ακόμη.
Και εμείς προσπαθούμε να βηματίσουμε ξανά, ψάχνοντας διάθεση να  ακολουθήσουμε τους ρυ…

Black November ...για μένα

Εικόνα
Black Friday  σήμερα μια και είμαστε μιμητικά όντα και αμερικανίζουμε....και καθόλου δεν μ' ενδιαφέρει  να στηθώ στις ουρές των πολυκαταστημάτων, αν και λυπούμαι αφάνταστα βλέποντας τόσο κόσμο να περιμένει έξω από τα καταστήματα, στις φωτογραφίες των ειδήσεων!
Για μένα  υπάρχει ο black November  και κάθε μέρα βιώνω και ένα χαστούκι της ζωής γιατί....έτσι είναι η ζωή.
Γι αυτό και χάθηκα...και αγωνίζομαι να βρω τους ρυθμούς μου.
Βλέπεις, μετά το τριήμερο που ήταν ανέλπιστο δώρο και υπέροχο διάλειμμα και στο περιέγραψα στην προηγούμενη ανάρτησή μου, ήλθαν τα πάνω κάτω. Σαν να πήρε η ζωή την τρίαινα και να ανακάτεψε τη θάλασσα της καθημερινότητάς μου δημιουργώντας κύματα που μόνο παλεύοντας τα νικάς.
Τι να σου πρωτοπώ; 
Για το πρόβλημα με αρρυθμίες του πατέρα μου που μας οδήγησε στο νοσοκομείο για βηματοδότη; 
Ως εκεί καλά πήγαν τα πράγματα. Αν και σοκαρισμένος ο υπερήλικας μπαμπάς που ποτέ δεν είχε προβλήματα υγείας, γύρισε στο σπίτι του να αναρρώσει. Έφερε όμως και ίωση  από το νοσοκομείο…

Επίσκεψη στο Ρούπελ

Εικόνα
Μια ξαφνική απόδραση, ήταν η αιτία να επισκεφθώ αρχές του μήνα και το οχυρό Ρούπελ και ήταν η πρώτη φορά που πατούσα εκεί που ο ηρωισμός ξεπερνούσε την απελπισία της πολιορκίας και την ανισότητα δυνάμεων.
Ένας ηρωισμός που άφησε βέβαια   νεκρούς από τους άντρες  του οχυρού, αλλά προκάλεσε πολλούς περισσότερους στους αντιπάλους.
Και όπως μας είπε ο στρατιώτης που μας ξενάγησε θαυμάσια στις εγκαταστάσεις, ακόμη και σήμερα οι Γερμανοί επισκέπτες του οχυρού δεν πιστεύουν τον αριθμό νεκρών των στρατιωτών τους, τότε το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο! Ούτε τα νεκροταφεία των στρατιωτών  των Ναζί δεν τους πείθουν...
Είναι οι μέρες τέτοιες που ίσως θέλεις να φωνάξεις μαζί μου ''Όχι στον πόλεμο'' που αφανίζει  τη ζωή και εξαφανίζει την αξιοπρέπεια.
Αλλά πρέπει να φωνάξουμε και στην ανάγκη να πολεμάς όταν πρέπει, για ιδανικά πάνω από τον άνθρωπο, για ιδέες που εξανθρωπίζουν και να θυμηθούμε μαζί όλους αυτούς που χάθηκαν δίνοντας μαθήματα ηρωισμού σε μας τους απογόνους τους. 
Μάταια θα πεις μ…

Έφυγες...Συμπόσιο ποίησης!

Εικόνα
 Έφυγες...

Σε σκέφτομαι πάλι απόψε.
Μου λείπεις τόσο,
αγαπημένη,
αδελφή ψυχή,
φίλη καρδιακή,
σύντροφε των παιδικών μου χρόνων,
αγκαλιάς θαλπωρή στης εφηβείας τις αναζητήσεις,
χέρι να κρατώ στα δύσκολα που με αγωνία σε συνθλίβουν!
Πόσο μου λείπεις!


Ξεφυλλίζοντας τις στιγμές του Χθες,
φυλακισμένες σε άσπρο-μαύρο φόντο
στο άλμπουμ των αναμνήσεων,
χαμογελώ με τα άδολα βλέμματα της παιδικής ψυχής,
με τη τόλμη των νεανικών μας χρόνων.
Τα δάκρυα ποτίζουν κάθε τι που ζήσαμε μαζί
όσο η μνήμη ζωντανεύει
στιγμές ξεγνοιασιάς,
κεφιού,
ατέλειωτου παιχνιδιού...
πάντα εμείς,
τότε, την εποχή των χρωματιστών ονείρων,
της φιλόστοργης ζωής που απλόχερα μας χάριζε ξεγνοιασιά.
Μα και ότι άσχημο ζήσαμε,
στης μνήμης το σεντούκι το κλειδώσαμε
Ποιος θέλει τον πόνο στο χαρτί να φυλακίσει;


Ο πανδαμάτωρ χρόνος περνά ανεπιστρεπτί
Όνειρα σε ξένους τόπους σε πήραν μακριά
Εγώ εδώ, εσύ εκεί
χιλιόχρονα νερά των θαλασσών ανάμεσά μας,
χιλιόμετρα χρωματιστής Γης να μας χωρίζουν,
Οι φωτογραφίες σου μίκραιναν αποστάσεις
έτρεφαν τη νοσταλγία με ε…

Περιμένοντας το μωρό - Family stories!

Εικόνα
Βράδιασε! Και φοβάμαι τη νύχτα. 
Ο μπαμπάς λέει ότι οι άντρες δε φοβούνται αλλά 3  χρονών άντρας είμαι, μπορώ να φοβάμαι λίγο, δε μπορώ;
Όχι καλέ δεν είμαι μόνος στο σπίτι. Η γιαγιά είναι μαζί μου και την πήρε ο ύπνος στον καναπέ. Κι αυτή η γιαγιά να κουράζεται με μερικά παζλ που παίζουμε!!!
Είμαι όμως λίγο θυμωμένος.Η μαμά είναι στην κλινική  για να της βγάλουν το μωρό από την κοιλιά της. Τι το θέλαμε το μωρό τώρα; Και πώς μπήκε στην κοιλιά της; 
Η γιαγιά μου λέει οτι ο Θεούλης το έβαλε στης μαμάς την κοιλιά. Αν δηλαδή πω του Θεούλη να μου βάλει ένα μωρό στη δική μου κοιλιά θα μου το βάλει; Ας μου βάλει καλύτερα το γάλα λέω εγώ, που δεν μ'αρέσει να το πίνω, να ησυχάσουμε.  
Που λες, η μαμά  είναι στην κλινική και ο μπαμπάς μαζί της. Τι κάνουν τόση ώρα δεν καταλαβαίνω. Ακόμη να της το βγάλουν αυτό το μωρό;
Αλλά θύμωσα γιατί δεν θα γυρίσει απόψε σπίτι. Θα μείνει στην κλινικη με το μωρό. Γιατί δεν σκέφτεται και μένα; Μ'αφησαν μόνο μου στο σπίτι χωρίς μαμά και μπαμπά. Έτσι κάνουν στα π…

Αγγέλα Καραμήτρου

Εικόνα
Είμαι η Αγγέλα  Καραμήτρου με τ' όνομα. Ό,τι θες να μάθεις για τη μικρή μας γειτονιά, ρώτα εμένα. Έλα να σε τρατάρω συκαλάκι γλυκό και να σου πω τα μικρά μας μυστικά. Με τους περισσότερους έχω καλές σχέσεις. Αλλά είναι ορισμένοι σαν τον Μπάμπη τον μαραγκό, που φωνάζει ότι μου χρειάζεται σκοινί και σαπούνι. Άκου να δεις ποιος με απειλεί ...ο πιο βίαιος της γειτονιάς . Που δέρνει γυναίκα και παιδί κάθε μέρα. Αλλά του 'χω ράμματα για τη γούνα του, μην ανησυχείς.
Που λες, το δίπατο το βλέπεις;  Υπάλληλος του Δήμου είναι. Και όμως έχει σπιταρόνα με ακριβά έπιπλα και χαλιά. Λεφτά να δουν τα μάτια σου. Ποιος ξέρει πόσα τρώει από το Δήμο! Σκέφτηκα να τηλεφωνήσω στην εφορία να τον ξεψαχνίσει, αλλά αυτό ξεπερνάει τα όρια της ευπρέπειας,ε; Καλέ μη νομίσεις ότι είμαι κουτσομπόλα. Α όλα κι όλα. Θέλω να ξέρω ποιος είναι ποιος, γιατί πώς αλλιώς   θα ξέρω ποιον βάζω  σπίτι μου;
Αριστερά βλέπεις εκεί στο βάθος; Είναι το σχολείο μας. Το καμάρι μας. Και πέρσι ήλθε ένας δάσκαλος που μας το παίζει δίκ…

Για τους πρίγκιπες και τις πριγκίπισσες ...της καρδιάς μας!.

Εικόνα
Μια και το Φθινόπωρο μοιάζει με τη διάθεσή μας, τη μια ζέστη την άλλη ψύχρα, τη μια κέφι την άλλη κατήφεια,  είπα να μην μείνει ελεύθερος χρόνος ούτε για δείγμα.  Έτσι  άρχισα τις κατασκευές μου για τους πρίγκιπες και τις πριγκίπισσες της καρδιάς μας, για ένα μπαζάρ που τα έσοδα θα διατεθούν για  τα παιδάκια του Αντωνοπούλειου Ιδρύματος! Έχουμε καιρό βέβαια για το μπαζάρ,   αλλά ....''ας μαγειρέψουμε πριν πεινάσουμε''. Έτσι έφτιαξα πέντε κρεμαστρούλες προς το παρόν.




Τις ζωγράφισα, τους έκανα ντεκουπάζ, σε άλλες έβαλα πηλό και να 'τες έτοιμες.Δεν είμαι βέβαια ζωγράφος ή καλλιτέχνης, αλλά ο καθένας ό,τι μπορεί κάνει για  να προσφέρει , έτσι δεν είναι;
Για τους Πρίγκιπες της Καρδιάς μας

Πατήστε το λινκ της αφίσας για να μάθετε για το μπαζάρ και ΕΔΩ θα δείτε ό,τι έχει φτιαχτεί μέχρι τώρα .Σήμερα, οι ανάγκες όλων μας είναι μεγάλες αλλά υπάρχουν και κάποιοι που χρειάζονται οπωσδήποτε βοήθεια, γιατί η θέση τους είναι δυσχερέστερη από τη δική μας.
Ας είμαστε σε εγρήγορση και ας …

Η μικροαστική μου οικογένεια /Family stories

Εικόνα
Ήμουν πάντα πρώτη στο σχολείο. 
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ονειρευόμουν να φύγω από το  χωριό, να πετύχω στη ζωή μου, να διαπρέψω.Και ήξερα τι χρειάζεται για να το πετύχω: πολλή  δουλειά. Γι αυτό κατάφερα να μπω από τις πρώτες στην Ιατρική, να τελειώσω στα 5 χρόνια ακριβώς με άριστα, να πάρω υποτροφίες για μεταπτυχιακά, να  διαπρέψω στον τομέα μου-γυναικολογία-  και να ασχοληθώ και με την έρευνα της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Έγινα όνομα στον τομέα μου, απέκτησα δόξα και χρήματα. Και όλα αυτά, με πολλή δουλειά από τα μικρά μου χρόνια έως σήμερα, στα 40 μου.
Φυσικά είμαι ελεύθερη και ωραία χωρίς υποχρεώσεις οικογενειακές. 
Νόμιζες ότι καριέρα και οικογένεια πάνε μαζί; Φυσικά και όχι.
Το να μην κάνω τη δική μου οικογένεια ήταν επιλογή μου. Ήταν ο ''όρος'' για να κατακτήσω την κορυφή. Πάντα πίστευα ότι η οικογένεια είναι το φρένο στη ζωή σου.
Όχι, όχι μην νομίσεις ότι είχα απωθημένα από τη γονική μου οικογένεια. Δεν με πιστεύεις; Γιατρός είμαι, ξέρω. Και για να σε πε…

Διακοπές τέλος...

Εικόνα
Προσαρμογή!!  Τι σημαίνει  προσαρμόζομαι;
Είτε είναι η δυνατότητα του οργανισμού να ταιριάξει στο περιβάλλον του, είτε είναι η δυνατότητα να λειτουργήσουμε σε άλλες συνθήκες, εγώ ακόμη προσαρμόζομαι στο παλιό περιβάλλον μου (θα 'πρεπε να το είχα συνηθίσει έτσι; ),μια και οι διακοπές δεν μου προκάλεσαν ανάγκη προσαρμογής!!!
Τι είναι η επιλογή και η διάθεση του ανθρώπου!!

Μια χαρά πέρασα στις διακοπές!!


Ανέπνευσα αέρα βουνού γεμάτο έλατα, κολύμπησα σε διαφανή νερά, μέτρησα προβατάκια- όχι για να κοιμηθώ- αλλά εκείνα τα χαριτωμένα που περνούσαν έξω από την αυλόπορτά μου, είδα δικούς μου ανθρώπους που είχα χρόνια να δω, χόρτασα ύπνο και χαλάρωσα αρκετά .

 Και τελικά; Όχι η επιστροφή δεν με βρήκε έτοιμη και χαλαρή, απλά ακόμη μου κακοφαίνεται που επέστρεψα.
Καλό Φθινόπωρο να έχουμε με ηρεμία και χαμόγελα.



''Του χρόνου φτερουγίσματα'' συμμετοχή στο Συμπόσιο Ποίησης!

Εικόνα
Του χρόνου φτερουγίσματα

Στα χέρια μου κρατώ του χρόνου φτερουγίσματα.
 Όνειρα, νοιάξιμο, αισθήματα, σκέψεις,  χαρά και πόνο,
όλα γραμμένα τ' άφησες γιαγιά αγαπημένη.
Με το μελάνι της ψυχής  ζωντάνεψες την κάθε σου τη λέξη.
Τα πλαγιαστά σου γράμματα, το κόμμα, οι τελείες,
λουλούδια που ζωγράφισες  μουτζούρες να καλύψεις,
μείναν στο χρόνο αγέραστα  στα κίτρινα πια φύλλα.
Το χτυποκάρδι  του έρωτα ηχεί σε  κάθε  σου αράδα,
τα δάκρυα που στάλαξαν σφράγισαν τις σελίδες.
Το πρώτο σου φιλί , τα φλογισμένα μάγουλα,
 η ανάσα του ανέμου που τα δέντρα κάνει να ριγούν
όταν υπόσχεση ζωής   ορκίστηκε ο καλός σου,
τα σώματα   σαν έσμιξαν  στου έρωτα τη ζάλη,
 ο πόνος του  αποχωρισμού   μεσ' του πολέμου την αντάρα,
μα κι η ανείπωτη χαρά απ' την επιστροφή του,
 χάρισμα  έγιναν στου χρόνου το σεντούκι.
Το κάθε βήμα σου, ταξίδι ζωής το  βάπτισες
κι εγώ ταξιδευτής,  μ' αποσκευές   δικές σου αναμνήσεις,
πνοές ζωής αφουγκράζομαι και γεύομαι μαζί σου.
Παιδιά, έγνοιας ανάσα και όνειρα, 
εκεί μπροστά μου ζωντανεύο…

Με ένα σακ βουαγιάζ - ''Ιστορίες του καλοκαιριού''

Εικόνα
Μια καλοκαιρινή βραδιά, συνήθως,  παιρνόταν η απόφαση. Μια δυο μέρες προετοιμασία και το ταξίδι ξεκινούσε!
Έτσι ξαφνικά. Αλλά χωρίς να προκαλεί εκπλήξεις, γιατί αυτό είχε προαποφασιστεί από τότε που σμίξαμε οι δυο μας.
Η απόφαση να κάνουμε τις περιοδείες μας ένα 10ημερο μέσα στον Ιούλη ήταν στο πρόγραμμα. Το πού και το πώς ήταν απόφαση μια στιγμής.
Απλώνονταν κάποιο βράδυ οι χάρτες, βρίσκαμε τον προορισμό, σχεδιάζαμε χωρίς υποσχέσεις την διαδρομή και σε δυο μέρες ξεκινούσαμε.
Ένα σακ βουαγιάζ με τα απαραίτητα ήταν οι αποσκευές μας. Και η τσάντα θαλάσσης.  Κυρίως αυτή...
Οι δυο μέρες προετοιμασίας ήταν για να τακτοποιήσουμε τα παιδιά, στη γιαγιά φυσικά, να ενημερωθεί, να είμαστε απερίσπαστοι. 
Παίρναμε το καπελάκι μας και φεύγαμε!
Έτσι απλά, χωρίς κρατήσεις δωματίων σε ξενοδοχεία, χωρίς να ενημερωθούμε για  το δρομολόγιο των πλοίων, αν το ταξίδι μας ήταν δια θαλάσσης.
Όλα τα μαθαίναμε στο δρόμο, παντού πηγαίναμε με ένα χάρτη στο χέρι. Για όλα βρίσκαμε λύσεις.
Κάθε μέρα και σε άλλη πόλη, κάθε βρ…

Οι συμμετοχές μου...

Εικόνα
Κάτω απ' τα ανταριασμένα σύννεφα
που έλεος δεν δείχνουν,
ψυχή, καρδιά συνωμοτούν
τη ζήση να κερδίσουν
ρουφώντας λαίμαργα το φως
που η ελπίδα τους δωρίζει.

Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στις 25 λέξεις # 8 της Μαρίας μας   στο Κείμενο.
Ευχαριστώ την οικοδέσποινα για το κίνητρο να δημιουργήσουμε και για την φιλοξενία
Πρώτευσε στο ολιγόλεκτο η Ελένη μας.Πατήστε στο σύνδεσμο να το απολαύσετε!




                                                        Οι Ερινύες

Ήταν μια συνηθισμένη βραδιά. Περπατούσα στην πόλη χωρίς σκοπό, παρέα με τις σκέψεις μου που συναγωνίζονταν ποια θα με συντροφέψει.
Ο ουρανός υποκλινόταν στις ορέξεις της νύχτας και το φεγγάρι προσπαθούσε να ρίξει το φως του στη γη.
Φτάνοντας στην άκρη της πλατείας στάθηκα να ανασάνω το άρωμα από τα άνθη των θάμνων της Αγγελικής. Μοσχοβολιά παντού! Ήταν το αγαπημένο της λουλούδι!
Λίγοι μοναχικοί διαβάτες περνούσαν απαθείς από το σεργιάνι της άνοιξης , μα και αδιάφοροι. Ο κόσμος είχε κορέσει ήδη την περιέργειά τ…