Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2015

Να σας τα πω;;

Εικόνα
Μέρες που είναι, εορταστικές, μας απορροφούν μέσα στη μαγεία τους, λουσμένοι χρυσόσκονη και με βλέμμα στ'αστέρια σκορπάμε χαμόγελα, ανάμεσα στις ετοιμασίες και τις υποχρεώσεις των Χριστουγέννων που έρχονται.

Είπα να σας τα πω... και να σας ευχηθώ από τώρα.

Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα γι αυτό σκαρφίστηκα κάλαντα για να χαμογελάσουμε λίγο.

Παίρνω το τρίγωνό μου ... άκου...


Καλήν  ημέρα  φίλοι μου
Χριστούγεννα σημαίνουν
στ' αγαπημένα πρόσωπα 
χαμόγελα ας φέρνουν.

Αγάπη κι ειρήνη στη ζωή
να μείνουν, να στεριώσουν
κι οι άνθρωποι οι άπονοι
θαύμα να γένει για να νοιώσουν!

Να πάψει ο φόβος  στη ζωή
που οι έχοντες σκορπίζουν
Να μάθουν  όλοι οι άνθρωποι
πόσο πολύ αξίζουν!

 Σε όσους βασανίζονται
στον μάταιο τούτο κόσμο
με αγάπη και με προσφορά
μειώνουμε τον πόνο.

Καλά να τα περάσετε
με όσους αγαπάτε, 
με κέφι  να γιορτάσετε
να πιείτε και να φάτε!

Κι όσες ευχές μου δώσετε
θα γίνουν φυλαχτό μου
για να ξορκίσω όποιο  κακό 
θα μπει στο  σπιτικό μου!


Χρόνι…

Ιχνηλατώντας τα ''χαμόγελα'' του 2015!!

Εικόνα
Μας τελειώνει  ο χρόνος. Βήματα μετρημένα έμειναν για να τον αποχαιρετήσουμε. Όχι πως θα μας στενοχωρήσει που φεύγει....μόνο ίσως σκέψεις και πίκρες ότι άλλος ένας χρόνος διέψευσε ελπίδες και σχέδια, όνειρα και στόχους.
Δεν θα σου θυμίσω σήμερα τα άσχημα που έφερε στις αποσκευές του το 2015. Τα ξέρεις, τα έχεις νοιώσει στο ''πετσί '' σου.
 Έψαξα μανιωδώς για να βρω και να  σου θυμίσω τα καλά νέα που ίσως να πέρασαν και απαρατήρητα.Βλέπεις, τα κακά κερδίζουν και ακροαματικότητα.Κερδίζουν οπαδούς,θεατές, ακροατές.
Δεν θα σου πω για τις δεκάδες, εκατοντάδες διοργανώσεις, κινήματα, πρωτοβουλίες με σκοπό τον άνθρωπο της κρίσης και την ανακούφισή του.
Αυτά τα ξέρεις. Συμμετέχεις και εσύ -ίσως- με το δικό σου τρόπο που σίγουρα είναι αξιοθαύμαστος.
Υπάρχουν καλά νέα στο 2015;
Για να δούμε αν συμφωνούμε τι είναι καλό νέο για τη χώρα μας...
Το 2015 λοιπόν συνέβησαν:
Η ΜΕΤΑδραση δημιούργησε Δίκτυο Επιτροπείας  Ασυνόδευτων Ανηλίκων που στηρίζει,ψυχαγωγεί και κυρίως βοηθά τα ασυνόδευτα προ…

"Μικρή Χριστουγεννιάτικη Ιστορία"- Πρώτη φορά Χριστούγεννα στο χωριό!

Εικόνα
Χιόνιζε! Καθόλου παράξενο  βέβαια για το  χωριό. Σε τόσο υψόμετρο χιονίζει συχνά τα Χριστούγεννα. Μα φέτος είχε τα εγγόνια της μαζί. Ήθελε να περάσουν όμορφα και όχι κλεισμένα σε ένα μικρό σπίτι βλέποντας τηλεόραση, αν βέβαια ο καιρός το επέτρεπε να μείνουν στη  θέση τους τα καλώδια της ΔΕΗ!
Τα σκυθρωπά προσωπάκια που υποδέχθηκε πριν δυο μέρες δεν φεύγουν από το νου της. Πρώτη φορά στα 9 και 7 τους χρόνια ο Αλέξανδρος και η Δανάη, θα γιόρταζαν χωρίς τους γονείς τους, που έφυγαν για ταξίδι στην Ευρώπη. Πρώτη φορά θα έκαναν Χριστούγεννα σε χωριό και όχι στο σπίτι τους που ήταν λαμπροστολισμένο, με όλα τα παιχνίδια τους εκεί και τους φίλους τους τριγύρω.
Γι αυτό θα  έκαναν τα αδύνατα δυνατά να περάσουν τα εγγόνια τους αξέχαστα!
Εχθές στόλισαν και το δέντρο όλοι μαζί. Ο παππούς και η γιαγιά τραγουδούσαν προσπαθώντας να παρασύρουν τα μικρά  που ακόμη δεν είχαν προσαρμοστεί.
Για ντυθείτε καλά, είπε ένα πρωινό η γιαγιά. Μπορούμε να φτιάξουμε το χιονάνθρωπό μας στη βεράντα.

Με τα γάντια τους μουσκ…

2015: Ουστ!!!

Εικόνα
Καλό μήνα!!!
Τελευταίος μήνας του χρόνου, πάει, φεύγει παίρνοντας μαζί του, τις νεκρές ελπίδες μας που η αρχή του χρόνου έφερε. Γενάρης ήταν, θυμάσαι;  Εκλογές και πόσα πια ελπίζαμε ότι μπορεί να αλλάξουν! Δεκέμβρης είναι, βλέπεις; Έχουμε ξανά την ίδια κυβέρνηση που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια των Μνημονίων! Τι και αν αλλάζουν τα πρόσωπα; Οι πολιτικές μετράνε που είναι η εξής μία: Λιτότητα, αφαίμαξη, ανεργία, ύφεση,όλα σε πακέτο προσφοράς!
Μη νομίζεις ότι δεν λαμβάνω υπόψη   το μπαρούτι που επίσης έχει καλύψει με τη μπόχα του όλη την περιοχή μας... 
Μη νομίσεις ότι δε γελάω κιόλας με όλους τους πολιτικούς που αντιπολιτεύονται την κυβέρνηση, που ενώ πάσχιζαν όλο το χρόνο κολυμπώντας στα νερά της κινδυνολογίας  του Grexit,που, τάχα μου, ετοίμαζε η κατ΄όνομα αριστερή κυβέρνηση, τώρα κραυγάζουν ''απεταξάμην'' των μέτρων που η παραμονή στο ευρώ φέρνει!!!
Ε...και να μην πω πόσο ''θαύμασα''τη γείτονα χώρα με τις εκβιαστικές προωθήσεις προσφύγων στην Ευρώπη από τα εδ…

Οι κάτοικοι ενός λεξικού

Εικόνα
Όλες οι λέξεις ήταν απογοητευμένες. Καμιά κίνηση στο σπιτικό τους εδώ και καιρό. Πού και πού έβλεπες ανάμεσα στα ερμητικά κλειστά φύλλα μερικούς κόκκους σκόνης να ανοίγουν μια χαραμάδα, να τόση δα, για να περνάει λίγο φως.
-Κανείς δεν θυμήθηκε το λεξικό τους τελευταίους μήνες! Τι λυπηρό....όλες τις λέξεις πια τις έμαθαν οι άνθρωποι αυτού του σπιτιού; είπε δυνατά το Κάπα!
Τα άλλα γράμματα είχαν αφήσει τις θέσεις τους και περπατούσαν πέρα -δώθε.
-Φταίει ο υπολογιστής, είπε το Δέλτα. Τώρα είναι πιο εύκολο να μαθαίνεις χωρίς να ανοίγεις βιβλίο!!!
-Τι απογοήτευση για τις λέξεις των βιβλίων, είπε το Έψιλον!!!!
Μερικές λέξεις κάθονταν στα περιθώρια της σελίδας λυπημένες!
- Γιατί να μένουμε έτσι άπραγα και στενοχωρημένα; είπε το Ταυ. Ας παίξουμε ένα παιχνίδι. Ελάτε εδώ κοντά μου....ελάτε ντε, τι περιμένετε; Κάντε ομάδες και σχηματίστε όποια λέξη θέλετε. Οι ομάδες που πρώτες θα σχηματίσουν λέξεις, κερδίζουν!
Αμέσως ακούστηκαν τρεχαλητά. Τα γράμματα φώναζαν, φτιάχνανε ομάδες, ζωντάνεψαν όλα. …

''Ιστορίες της Νύχτας: Κυνηγώντας το όνειρο

Εικόνα
Ο ήλιος είχε αποτραβηχτεί πλέον αγκαλιά με την μέρα και είχε δώσει τη σκυτάλη στη νύχτα με τα αστέρια της και το βασιλιά- φεγγάρι της. Καλοκαιρινή βραδιά πλάι στη θάλασσα που ερήμωνε σιγά σιγά. Καθισμένος πάνω στην άμμο, ''άκουγε'' την ησυχία  να απλώνεται, ενώ το μουρμουρητό του νερού του χάιδευε τις αισθήσεις. Μπροστά σε μια θάλασσα ήρεμη που λικνιζόταν στολισμένη με το ασημί του φεγγαριού, αγνάντευε το μεγαλείο της.
'Ώρα να γυρίσει σπίτι του, αλλά πόσο απεχθανόταν αυτή τη στιγμή!! Ήξερε ακριβώς την οσμή της μοναξιάς που τον περίμενε. Ήξερε το χρώμα το γκρίζο που κυριαρχούσε σε ένα σπίτι έρημο, γεμάτο από χαρτιά γραμμένα στον υπολογιστή, τόμοι ολόκληροι που περίμεναν να αναγνωριστούν, αλλά που είχαν γνωρίσει μόνο την απαξίωση. Ήταν η δουλειά του, το όνειρό του, τα δικά του έργα γραμμένα με μεράκι και ''αλάνθαστο κριτήριο'' όπως του είχε πει-τότε- ο καθηγητής του. Πάντα έγραφε, από μικρό παιδί γέμιζε τετράδια με δικές του ιστορίες. Συμμετείχε σε διαγωνι…

Μια μικρή απόδραση!

Εικόνα
Τρεις μέρες μακριά από την καθημερινότητα ήταν ό,τι έπρεπε για να γεμίσουν οι μπαταρίες που δυστυχώς τις αδειάζουν στο πι και φι τα ''πεφταστέρια'' που μας κυβερνούν.
Αποχαιρέτησα τον Οκτώβρη παρακολουθώντας τη Λίμνη των Κύκνων στο υπέροχο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς. Μπαλέτο αντάξιο του μύθου που το τυλίγει, με τη μουσική Τσαϊκόφσκι να συνεπαίρνει, σε ένα χώρο ιστορικής αρχιτεκτονικής.

Ένα παραμύθι αγάπης με τον κακό μάγο του που μεταμόρφωσε την πριγκίπισσα σε κύκνο, η οποία  ζει στη λίμνη που τα δάκρυα της μητέρας της δημιούργησαν. Σ' ένα παραμύθι υπάρχει πάντα ο έρωτας που μπορεί να λύσει τα μάγια, να ξανακάνει την πριγκίπισσα από κύκνο άνθρωπο που τώρα μόνο η νύχτα το επιτρέπει. Σε ένα παραμύθι αλλά και στη ζωή,υπάρχει πάντα ένας μαύρος κύκνος που προσπαθεί να παρασύρει τον πρίγκιπα, να τον μαγέψει με την ομορφιά του και να τον  κάνει να ξεχάσει τον έρωτά του στην μαγεμένη Οντέτ. Στη ζωή κυρίως ο πρίγκιπας πέφτει θύμα του μαύρου κύκνου, αθετεί όρκους αιώνιου έρωτα σ…

''Βαρυχειμωνιά''!!

Εικόνα
Βαρυχειμωνιά        

Φυλλομετράς ημερολόγιο,
οι σκέψεις σέρνονται σε σκοτεινά σοκάκια!
Σεπτέμβρης μήνας …
πότε ήρθε, πότ’ έφυγε, απορείς.
Πότε ήταν καλοκαίρι;  
Δεν το ‘νοιωσες,  δεν  το μπορείς 
γιατί η διάθεση σου είναι παγερή!
Ο ήλιος του καλοκαιριού, 
δεν έφτασε μέσα στην καρδιά για να ζεστάνει τη ψυχή, 
να διώξει πτώματα ονείρων που έθαψες εκεί.
Η βαρυχειμωνιά  είναι γύρω σου.
Τη  βλέπεις στα πρόσωπα  που κείτονται 
με θόλο  τους τα αστέρια, 
με σκέπασμα  τα δάκρυα που ο Θεός τους στέλνει.
Τη  βλέπεις σε παραιτημένα   βλέμματα, 
στα σφραγισμένα στόματα 
που το χαμόγελο έχει εγκαταλείψει.
Τη βλέπεις  στην πείνα, στην ανημπόρια, την ανέχεια.
Κοιτάζεις μέσα σου… 
κι εκεί η παγωνιά κρυστάλλους   έχει χτίσει! 
Στη δίνη που η πατρίδα μας με δόλο έχει περιπέσει,
αδυνατείς ν’ αντισταθείς,
σε καταπίνει, σε ρουφά …το νοιώθεις, σε τρομάζει!
Σκοτάδι, πίσσα, παγωνιά, ανέλπιδοι προορισμοί,
πώς θα βρεις δρόμο να διαβείς;
Ποια λύση σου ταιριάζει;
Ένας αγώνας είναι η ζωή
σκληρός, αδυσώπητος  αγώνας
μα χωρίς όπλα πώς στη μά…

''Το ταξίδι ενός φλιτζανιού'' !!

Εικόνα
Ήμουν μικρή όταν άρχισε το νταλαβέρι με ένα φλιτζάνι του καφέ.  Άσημο, απλό, φτιαγμένο από πηλό, πολύχρωμο,  ήταν το φλιτζάνι που κερνούσα καφέ-αυτόν τον αόρατο,άοσμο μα τόσο εύγευστο  καφέ της φαντασίας- τις συνομήλικές μου, όταν δανειζόμουν τα τακούνια της μαμάς και την ασορτί της τσάντα   και έπαιζα τις κουμπάρες.
Θυμάμαι ακόμη την  ημέρα που  το έφτιαξα  με τα χεράκια μου. Ναι αμέ, τι νόμιζες; Ακαμάτα ήμουν στα μικράτα μου;

 Στη γειτονιά   των παιδικών μου χρόνων,  υπήρχε κάπου εκεί κοντά ειδικό χώμα που με νερό γινόταν  πηλός και μπορούσε να πλαστεί δίνοντας τα μοναδικά  τσουκαλάκια  που μου έφτιαχνε η μαμά, αλλά και ποτηράκια και  πιατάκια και μπρίκια, όλη την προίκα μιας μικρής νοικοκυράς.
Φαίνεται πως  ήμουν και λίγο παράξενη. Μου άρεσαν πιο πολύ αυτά τα πήλινα από τα παιχνίδια που είχα και  ας ήταν ωραιότερα και  μιμούνταν  επακριβώς τον κόσμο των μεγάλων. 
Αυτό το φλιτζάνι, το μοναδικό μιας και βαρέθηκα να φτιάξω το σετ που η μαμά επέμενε να έχω, ήταν το αγαπημένο μου.( Μέχρι σή…

Και η γιαγιά μου έθετε προαπαιτούμενα...

Εικόνα
Προαπαιτούμενα λοιπόν.........και σε τρομάζουν;; Μα όλος ο κόσμος και η γιαγιά μου, τότε τον καλό εκείνο τον καιρό, ήξερε ότι όποιος έχει δύναμη θέτει προαπαιτούμενα.
Εκείνη ως προϋπόθεση για να δεχθεί νύφη στο σπίτι της έθετε  την προίκα. 
Έπρεπε η κάθε νύφη  να φέρνει και την προικούλα της. Μην βιάζεσαι να την κατηγορήσεις. Τι ζητούσε δηλ; Ένα σπιτάκι, έπιπλα, το ρουχισμό της, που κάθε σωστή κοπέλα από σπίτι πρέπει να έχει και ίσως και μερικές λίρες για τις δύσκολες μέρες. Και επειδή ήξερε ότι η ισχύς της δεν ήταν σαν της  τρόικας -συγνώμη της τετρόικας- γι αυτό έλεγε του γιου της πόσο πολύ αξίζει την καλύτερη, για το καλό του το λέει, για να βρει κοπέλα από σπίτι, για να μη μετανοιώσει και όλα αυτά που οι μαμάδες έλεγαν στους γιους για να γίνει το δικό τους!

Αλλά και στις κόρες της έθετε προαπαιτούμενα. Ο γαμπρός που θα δεχόταν η γιαγιά -κέρβερος, έπρεπε να είναι λεβέντης, εργατικός, τίμιος αλλά όχι προικοθήρας!!! Αλλιώς έδειχνε με το δάχτυλο την πόρτα εξόδου!!!!!!!!!!!
Προαπαιτούμενα …

Η ανθρωπιά είναι της μόδας!!!

Εικόνα
''Ζητείται ανθρωπιά'' λέγαμε κάποτε και να που τώρα γέμισε ο τόπος από ανθρωπιστές! 
Όπου σταθώ και όπου βρεθώ γι αυτήν την ανθρωπιά μιλάνε όλοι, ή γράφουν.
Ανθρωπιά, μια δια βίου μάθηση, διάβασα κάπου! Είναι τόσο σπάνια, λέγαμε, όσο σπάνιος είναι και ο αληθινός άνθρωπος. Γιατί ο αλτρουιστής έχει ανθρωπιά, δεν περιμένει το κράτος για να στηρίξει, να βοηθήσει, αλλά συντρέχει όπου και όσο μπορεί, παραμερίζοντας τυχόν ταμπού, φόβους, απαξίες που η κοινωνία έχει θέσει.
Είπαμε ότι με την κρίση την οικονομική οι άνθρωποι ''ξύπνησαν'' και άρχισαν να νοιάζονται για τον διπλανό τους άγνωστο που τους έχει ανάγκη.
Μα με την κρίση της μετανάστευσης, με τους πρόσφυγες που περνούν μύρια κύματα στην κυριολεξία για να γλυτώσουν από τις μύριες σφαίρες στις χώρες τους, είδαμε μια τεράστια έξαρση της ανθρωπιάς.
Και μου έκανε τόση εντύπωση που άρχισα να παρακολουθώ εκείνους που στα λόγια τουλάχιστον έχουν την ανθρωπιά ως πρώτη αξία στη ζωή τους.
Διαβάζω....παρακολουθώ τους ίδιου…

.............και οι εκπλήξεις συνεχίζονται!!!

Εικόνα
Κάτι οι διακοπές, κάτι οι καθυστερήσεις των ΕΛΤΑ, άργησα να παραλάβω το έργο τέχνης της Αριστέας μας, που έφτιαξε για την πρώτη θέση στο 8ο Συμπόσιο ποίησής της!
Σήμερα λοιπόν το αναζήτησα στα ΕΛΤΑ, με τον αριθμό αποστολής και  να το! 
Ξέρεις, δεν είναι ότι είμαι μικρό παιδί και χαίρομαι όταν παίρνω δώρα..........αλλά κάνω σαν μικρό παιδί. Και όταν είναι φτιαγμένα από το χέρι ενός φίλου, όταν ξέρεις ότι διέθεσε χρόνο και κόπο για σένα, όταν ξέρεις ότι έγινε από μια καρδιά γεμάτη αγάπη να προσφέρει, τότε η χαρά ''χορεύει αγκαλιά με τη συγκίνηση'' τόσο που δεν ξεχωρίζεις ποια είναι ποια!!
Το σαπουνάκι το είδες; Με ντεκουπάζ παρακαλώ και μη νομίζεις ότι θα χρησιμοποιηθεί....α πα πα!!! Έπεσε απαγόρευση στο σπίτι. Θα κοσμεί το χώρο του λουτρού, αλλά δεν θα χαθεί.
Μαζί και η κάρτα της γεμάτη ευχές. Θα φυλαχτεί και αυτή μαζί με την κορδελίτσα του πακέτου. Ναι ξέρω, είμαι συναισθηματική, αλλά τι να κάνουμε; Έτσι είμαι.

Και τώρα κοίτα τον πίνακα. Εμπνευσμένος από τη σελήνη του καλοκ…