Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2014

Σε λίγες μέρες ανοίγουν τα σχολεία...............

Εικόνα
Σε λίγες μέρες ανοίγουν τα σχολεία για τους μαθητές.
Επειδή στην οικογένειά μου έχουμε εκπαιδευτικούς, πάντα γίνονται συζητήσεις τέτοιες μέρες, για τις ελλείψεις στα σχολεία, για την εκπαίδευση, για την παιδεία γενικότερα.
Μια τέτοια συζήτηση άνοιξε στις διακοπές μας, όταν είδα το σχολείο του χωριού μας να μαραζώνει μια και παιδιά δεν υπάρχουν πια για  να γεμίσει φωνές και γράμματα. Τα λιγοστά παιδιά μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, πήγαιναν 10 χλμ στην πόλη με ταξί που πλήρωνε η νομαρχία, τα προηγούμενα χρόνια.
Το σχολίασα βέβαια.....και οι παλιοί της παρέας θυμήθηκαν τα δικά τους σχολικά χρόνια που πήγαιναν με τα πόδια μέσα από ποταμάκια και  δρομάκια βουνού, ώρες δρόμο, ειδικά τα γυμνασιόπαιδα που γυμνάσιο υπήρχε μόνο στην πόλη.
Τώρα βέβαια παιδιά δεν υπάρχουν από όσο ξέρω, και αν είναι κάνα-δυο θα πηγαίνουν στην πόλη  όπως παλιά. Λιγοστέψαμε  επικινδύνως...........Λίγα τα παιδιά. Και όχι μόνο στην επαρχία.
Είπαμε και θυμηθήκαμε τα δικά μας χρόνια στο σχολείο. Μείναμε βουβοί εμείς…

Διακοπές τέλος!!

Εικόνα
Καλό μας μήνα!!!!!!!
Καλό φθινόπωρο, έστω τυπικά μια και το καλοκαίρι συνεχίζεται. Αλλά διακοπές τέλος!
Μάζεψα αλμύρα και θαλασσινή αύρα και επέστρεψα προσπαθώντας να προσαρμοστώ....όχι στην καθημερινότητα μια και στις διακοπές δεν είχε διακοπεί τίποτε από τα ''κάθε μέρα μου'', εκτός του διαδικτύου μια και δεν είχα σχεδόν καθόλου σύνδεση.
Πώς περνά όμως ο καιρός! 
Πότε ήλθαν και πότε πέρασαν οι διακοπές, ούτε που κατάλαβα.. 
Όταν ήμουν μικρή, άκουγα τους μεγαλύτερους να λένε ''πω πω πώς μεγάλωσε το παιδί σου, πώς πέρασε ο καιρός, μικρούλι το θυμάμαι σαν να ήταν χθες....'' και σκεφτόμουν ότι μόνο εμένα ο χρόνος μου κάνει καψόνια και δε λέει να τελειώσει το σχολείο γρήγορα να έλθει το καλοκαίρι...
Και να τώρα που ο χρόνος τρέχει σε μαραθώνιο .
Καλά πέρασα..........έφυγα από τη φασαρία και την ατμόσφαιρα της Αθήνας και αναζωογονήθηκα.
Όχι... δεν ξεκουράστηκα. Εκτός του 3ωρου ή 4ώρου στη θάλασσα, πάντα έχω περισσότερο κόσμο σπίτι να φιλοξενώ. Αλλά είναι μια άλλη κο…