Ναυμαχία της Ναυπάκτου: ένα ταξίδι ιστορικής μνήμης!

           


442η επέτειος της ναυμαχίας της Ναυπάκτου! Από χθες, 5/10 έως και 13/10 θα εορταστεί η επέτειος της ναυμαχίας στη Ναύπακτο. Πλήθος εκδηλώσεων θα τιμήσουν τη μαχητικότητα, το θάρρος, τη νίκη εναντίον επεκτατικών δυνάμεων της εποχής αλλά και την ομόνοια μεταξύ των λαών. Παραμονή της λήξης των εορταστικών εκδηλώσεων θα γίνει και μια αναπαράσταση της ναυμαχίας, φαντασμαγορική όπως διατείνονται οι διοργανωτές.Ένα ταξίδι ιστορικής μνήμης θα είναι οι εκδηλώσεις αυτές, όλην την εβδομάδα. Ένα ταξίδι στην ιστορία για να θυμηθούμε πώς κατορθώνεται το ''αδύνατον'' όταν ενωμένοι μαχόμεθα. Για να θυμηθούμε ότι η νίκη των συμμαχικών στόλων εναντίον του Τουρκικού ήταν μεγίστης σημασίας αφού απέτρεψε τον επεκτατισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη.
Η εξάπλωση των Τούρκων στην Ευρώπη, διαγραφόταν απειλητική τον 16ο αι., μετά την επιβολή της Τουρκικής κυριαρχίας στο Αιγαίο και την κατάληψη της Κύπρου.
Έτσι, ο Πάπας Πίος ο Ε' κατάφερε να πετύχει την συνεργασία των δυο ναυτικών δυνάμεων της Μεσογείου, της Ισπανίας και της Βενετίας. Στις 20 Μαΐου του 1571 συγκροτήθηκε ο ''ιερός Συνασπισμός'' .
Στις 16/9 απέπλευσε ο συμμαχικός στόλος που τον αποτελούσαν, όπως είπαμε, πλοία των Βενετών, των Ισπανών, του Πάπα αλλά και της Σαβοΐας, των Ιπποτών της Μάλτας και μερικών Ιταλικών κρατιδίων.

Τα της ναυμαχίας είναι γνωστά...............
Ο συμμαχικός στόλος αριθμούσε 210 γαλέρες, 30 φρεγάτες, 24 μεταφορικά πλοία και άλλα μικρότερα πλοία συνοδείας. Τα πληρώματα των πλοίων έφθαναν τους 38.000 άνδρες, από τους οποίους οι 15.000 ήταν Έλληνες από τα νησιά του Ιονίου και την Κρήτη. Πλούσιοι Έλληνες είχαν εξοπλίσει πλοία και βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή της επιχείρησης, όπως ο κερκυραίος Στυλιανός Χαλικιόπουλος, ο ζακυνθινός Μαρίνος Σιγούρος και ο κρητικός Μανούσος Θεοτοκόπουλος (αδελφός του ζωγράφου Δομίνικου Θεοτοκόπουλου)(
http://www.sansimera.gr/articles/318)

Όμως και στον Τουρκικό στόλο υπήρχαν περίπου 15.000 Έλληνες, όχι με τη θέλησή τους, αλλά βίαια, μετά από φιρμάνι του Σελίμ Β'.
Ο νεαρός Δον Χουάν ο Αυστριακός, ο Ισπανός πρίγκιπας, που ήταν κατά τους ιστορικούς ο σημαντικότερος συντελεστής της νίκης των συμμαχικών δυνάμεων, είχε ορισθεί επικεφαλής του συμμαχικού στόλου και ήταν αυτός που είχε καταστείλει την εξέγερση των Μαυριτανών στη Γρανάδα.
Επίσης παράγοντας της νίκης θεωρήθηκε από τους σύγχρονους με το γεγονός χρονογράφους, η στάση των ελληνικών πληρωμάτων. Αφενός οι Έλληνες του συμμαχικού στόλου έδειξαν την ικανότητά τους και την εξοικείωση με τη θάλασσα σε όλη τη διάρκεια της ναυμαχίας, αλλά και οι Έλληνες του Τουρκικού στόλου που είχαν στρατολογηθεί βίαια, βοήθησαν με την παθητική τους στάση, στη νίκη των συμμάχων.

Ο Τζ. Κονταρίνι που πήρε μέρος στη ναυμαχία, έγραψε το 1576:΄΄Οι σκλάβοι χριστιανοί των τουρκικών πλοίων, μέσα στη σύγχυση της τρομερής σύγκρουσης, κατέστρεφαν τα κατάρτια και έκοβαν τα σκοινιά με το ίδιο σπαθί που οι Τούρκοι τους είχαν δώσει''. Επίσης ο Βενετός Πάολο Παρούτα εξαίρει την συμβολή των Ελλήνων στην επιτυχία του χριστιανικού συμμαχικού στόλου με τη φράση:''πάνω από όλους οι Έλληνες, δείχνοντας τόλμη και γνωρίζοντας να επιτίθενται και να αμύνονται με τον καλύτερο τρόπο- όπως οι εμπειρότεροι σ' αυτό το είδος του πολέμου- αγωνίστηκαν με θαυμαστή επιτυχία''.(εγκυκλ. Britannica)
Η ναυμαχία της Ναυπάκτου υπήρξε όπως είπαμε, σημαντική για όλη την Ευρώπη που πανηγύρισε τη νίκη εναντίον των Τούρκων. Πολλοί ζωγράφοι της εποχής απαθανάτισαν φάσεις της ναυμαχίας και εκτίθενται σε διάφορα μουσεία του κόσμου, ενώ ο πίνακας ενός αγνώστου ζωγράφου που σώζεται στο Ιστορικό Μουσείο της Αθήνας, θεωρείται ότι παρέχει την πιο πιστή απεικόνιση της μάχης.
'Ενα μικρό ταξίδι στην Ιστορία ήταν και αυτό για να ζωντανέψουν οι μνήμες μας και να μη ξεχνάμε ποιοι είμαστε και τι έχουμε κατορθώσει ως λαός.




Θαλάσσιες χελώνες, όμορφα πλάσματα!!!!!!!!!!!!




Αργοστόλι, Σάββατο πρωί, περπατώ στο λιμάνι και βλέπω πλήθος κόσμου να κοιτά τη θάλασσα και να φωτογραφίζει. Οι ψαρόβαρκες είχαν έλθει από το πρωινό τους ψάρεμα. Οι ψαράδες καθάριζαν τα δίχτυα και δεν έδειχναν να συμμερίζονται το ενδιαφέρον του κόσμου. Πολλές θαλάσσιες χελώνες κολυμπούσαν τριγύρω, περνώντας κάτω από τις βάρκες, βγάζοντας το κεφαλάκι έξω από το νερό σε τακτά διαστήματα. Οι γλάροι, πετούσαν πάνω από τη θάλασσα, ενώ τα ψάρια που είχαν απομείνει απούλητα λιάζονταν στην προβλήτα.
Ωραίο θέαμα μα την αλήθεια! Μ' αρέσουν ιδιαιτέρως οι θαλάσσιες χελώνες....Δεν ξέρω γιατί..........ίσως γιατί είναι πιο ευάλωτες στη θάλασσα από τις χελώνες της στεριάς. Ή ίσως γιατί αυτά τα μεγάλα ερπετά του νερού, κινδυνεύουν με εξαφάνιση και υπαίτιοι είμαστε εμείς οι άνθρωποι. Ίσως γιατί μ' αρέσει ο αρχαίος μύθος της Ινδίας που λέει ότι η γη μας άρχισε να υπάρχει μόνο όταν η θαλάσσια χελώνα δέχτηκε να βγει από τα βάθη των νερών. Έτσι αν χαθεί η χελώνα κινδυνεύει ο κόσμος! Και είναι αλήθεια ότι η Καρέτα είναι ένας από τους σημαντικότερους δείκτες υγείας της Μεσογείου.



Άναρχη δόμηση και εκμετάλλευση των παραλιών εξαφανίζουν το φυσικό χώρο που γεννούν τα αυγά τους οι χελώνες. Κι όμως είναι πανάρχαια ζώα. Οι καρέτα- καρέτα είναι το μόνο είδος θαλάσσιας χελώνας, που γεννά αυγά στις ελληνικές παραλίες. Ψαράδες τις αντιμετωπίζουν ως εχθρούς τους μια και καταστρέφουν πολλές φορές τα δίχτυα τους ή τρώνε τα ψάρια που ψαρεύουν.............Άλλοι τις κυνηγούν για το κρέας τους, το λίπος τους, το καβούκι τους ή το δέρμα τους.......
Όμως ο κόσμος έχει αρχίσει και ευαισθητοποιείται................Και αυτό το είδα και από το ενδιαφέρον του κόσμου εκείνο το πρωί του Σαββάτου. Δεν ήταν μια τουριστική ατραξιόν γι αυτούς, αλλά έδειξαν πραγματικό ενδιαφέρον για τη ζωή τους και την ασφάλειά τους. Το έδειχνε το ανήσυχο βλέμμα τους που τις ακολουθούσε και όταν πήγαιναν κάτω από τις βάρκες. Το έδειχναν και οι προτροπές τους στους βαρκάρηδες να προσέξουν γιατί κοντά στην προπέλα της βάρκας τους είναι χελώνα............

Εδώ και 150 εκατ. χρόνια υπάρχουν στη γη οι θαλάσσιες χελώνες..........και δεν εξαφανίστηκαν όπως οι δεινόσαυροι...Η φύση έχει προβλέψει για την ισορροπία των ειδών της. Υπάρχει λοιπόν μέχρι σήμερα η θαλάσσια χελώνα και μόνο στη δική μας εποχή απειλείται το είδος της!!!!!!!!!!!!!! Ίσως πρέπει να ξαναθυμηθούμε το μύθο που θέλει τη Γη να στηρίζεται πάνω στις πλάτες τριών ελεφάντων και αυτοί με τη σειρά τους να στηρίζονται στο καβούκι μιας τεράστιας θαλάσσιας χελώνας που κολυμπά στο άπειρο του διαστήματος...............
Ίσως από τη μεριά όσων βιοπαλαιστών ψαράδων την κυνηγούν, να υπάρχει μια εξήγηση που μπορούμε να την δούμε με  επιείκεια, επειδή θέλουν να γλυτώσουν τη ψαριά τους και τα δίχτυα τους ...ακόμη ίσως να μπορούμε να ακούσουμε με επιείκεια και όσους εκμεταλλεύονται τις ακτές μας για βιοποριστικούς λόγους μια και ο τουρισμός είναι πηγή εσόδων.........Όμως, το οικοσύστημα θέλει ισορροπία. Τόσες πληγές δέχεται συνεχώς, είναι επόμενο ότι οι πληγές αυτές θα έχουν ως αποδέκτη τελικώς τον άνθρωπο....Και τότε, ούτε η καλή ψαριά θα σώζει, ούτε τουρισμό θα έχουμε....αφού η ίδια η ζωή μας θα κινδυνέψει,
Σκέψου ότι  120 περίπου αυγά γεννά η Καρέτα- Καρέτα...............
 σκέψου, από τα 1000 αυγά το ένα μόνο ενηλικιώνεται, ώστε να γυρίσει στον τόπο που γεννήθηκε για να αφήσει τα αυγά του σε μια αμμώδη παραλία. Τα άλλα πεθαίνουν.......έτσι όρισε η φύση. Ας φροντίσουμε αυτό το ένα εμείς!!!
Πολλοί  είναι οι μύθοι για τη χελώνα με πιο γνωστό αυτόν της αργής αλλά υπομονετικής χελώνας που νίκησε το γρήγορο αλλά υπερφίαλο λαγό σε αγώνα δρόμου. Αλλά και ο Ερμής που σκότωσε μια χελώνα για να της πάρει το καβούκι της και να το κάνει λίρα είναι γνωστός μύθος ............προς αποφυγήν.
Ποιος δε θυμάται από τα σχολικά χρόνια το ποίημα που μας έμαθε πώς έγινε η χελώνα και πώς απέκτησε το καβούκι της;
......................-''Πάνε στην άλλη κόρη μου να ρθει να με                                                            κοιτάξει και δεν ημπορώ''
                      Πήγε και ήρθε και λαλεί -''Θα πλύνει και                                                          θ' αλλάξει. Δεν έχει καιρό.
                        -''Η σκάφη πα στη ράχη της να γύρη'' είπε                                                              'κεινη,, απλυτ' αλλαγή.
                          Και από τότ' η άπονη χελώνα έχει γίνει και                                                         σέρνεται στη γη.
           ................................Γιώργος Βιζυηνός
Δεν συμπαθούσα τότε τις χελώνες ........ Μετά από αυτό το ποίημα, ταύτιζα την απονιά με τη χελώνα. Αλλά παιδί δημοτικού ήμουν.......πώς να σκεφθώ ανεπηρέαστα;;;;;;;;; Αυτό ακριβώς θυμήθηκα όταν τις φωτογράφιζα και χαμογέλασα στα όμορφα αυτά πλάσματα.

Γιατί και οι θαλάσσιες χελώνες  είναι πλάσματα της Φύσης και αυτά τα πλάσματα είναι που ωφελούν το περιβάλλον μας και κρατούν την αλυσίδα του οικοσυστήματός μας αδιάρρηκτη.......
Γιατί αλίμονο αν σπάσει τελικά..............