Όταν η τέχνη δεν περιορίζεται...............


Πανέμορφα πεζοδρόμια!!

Eίναι ζωγραφική σε   πεζοδρόμιο!!!!!!!! Αν το δεις από μια ορισμένη γωνία, βλέπεις μια τρισδιάστατη εικόνα, που σε καλεί να την αγγίξεις!

 Ο Julian Beever, είναι δημιουργός εντυπωσιακών θεμάτων, πάνω σε πεζοδρόμια.
Έχει ζωγραφίσει πεζοδρόμια  στη  Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία και ΗΠΑ.

Ο  Beever είναι Βρετανός και είναι διάσημος για την τρισδιάστατη ''αναμορφική'' ζωγραφική του.

 Αναμορφική  προοπτική είναι μια τεχνική που βασίζεται στην οπτική απάτη.
Την ίδια τεχνική χρησιμοποιεί και ο Kurt Wenner. 
Η αναμορφική προοπτική συγχέεται με την λάθος προβολή ή με την πλευρική προοπτική διαστρέβλωση.Παρόλο που η πλευρική διαστρέβλωση μερικές φορές θεωρείται ως αναμορφική προβολή, η θεώρηση αυτή είναι λάθος.

Μια πραγματική αναμορφική προβολή υπάρχει όταν η εικόνα του προοπτικού επιπέδου μεταφέρεται σε ένα δεύτερο επίπεδο. Αυτή η μεταφορά μπορεί να είναι από ομαλό (flat) ή κυρτό (curved) επίπεδο σε ένα άλλο ομαλό ή κυρτό, ή και συνδυασμό αυτών.

 Πρόκειται δηλαδή για τη μέθοδο της αλλαγής επιπέδου προβολής το οποίο δεν ακολουθείται από την μέθοδο της κατάκλισης ούτως ώστε το ανθρώπινο μάτι να μπορεί να διαβάσει αυτήν την γεωμετρία.
Πριν από την αναμορφική τεχνική, συναντάμε απόπειρες του ανθρώπινου πνεύματος να επέμβει στον προοπτικό τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι «οπτικές διορθώσεις» του Παρθενώνα, εξαίρετο μνημείο αρχιτεκτονικής του Ικτίνου και Καλλικράτη.
Οι Beever και Wenner, έχοντας ως αρένα το δρόμο και την συνεπακόλουθη δύναμη, καταφέρνουν να αιφνιδιάσουν τους περιπατητές που νιώθουν να γίνονται κομμάτι ενός ζωγραφικού αβέβαιου σύμπαντος.

H ζωγραφιά της γης όπως είναι στο πεζοδρόμιο , 


και από την κατάλληλη οπτική γωνία φαίνεται τρισδιάστατη!!

Εδώ , θα βρείτε και άλλα έργα σε πεζοδρόμια.
Και εδώ,  περισσότερες πληροφορίες για την τεχνική.
Ο Βρετανός Βeever είχε πει:''"η τέχνη δεν πρέπει να περιορίζεται στις γκαλερί στις βιβλιοθήκες και στα βιβλία. Η τέχνη θα πρέπει να είναι για όλους".
Καμιά πρόσκληση για να έρθουν στην Ελλάδα μήπως και μας ομορφύνουν τα πεζοδρόμια, δεν θα γίνει;;;



Εικόνες .... από ένα εργασιακό περιβάλλον, που σε φθείρει !!!!!!!!!!!!

O  Μιχάλης Πατσούρας είναι φωτογράφος. Οι φωτογραφίες που βλέπετε πιο κάτω είναι δικές του, τραβηγμένες την εποχή που ήταν στο δημόσιο, στο τότε  υπουργείο Εμπορίου από το 1993-2000.
Εικόνες από τη δουλειά στο δημόσιο, με τους συναδέλφους του μέσα στην  γκρίζα καθημερινότητά τους.
Πολλά άλλαξαν από τότε αλλά η μονοτονία είναι η ίδια!
Όλες οι φώτο είναι από το περιοδικό ''Κ'' της Καθημερινής.


Περισυλλογή............. 
Τότε το τσιγάρο επιτρεπόταν...........
 
Αλλεργικός στη σκόνη;;;; Μάσκα αμέσως!!!!!!!

  
'Ωρα ανάπαυλας, ή ώρα ύπνου...........
Πρωινή γυμναστική στην αποθήκη του υπουργείου......

 
Αφοσίωση και προσήλωση.... 

 
Πνιγμένοι στη ''χαρτούρα''!!!
Σαν μέσα σε φυλακή.....και να κοιτάς τον κόσμο απέξω
..........
Ο ίδιος ο φωτογράφος, από την εμπειρία του στο δημόσιο....λέει:
''Το Δημόσιο είναι μια αδιάκοπη γραφειοκρατική διεκπεραίωση. Δεν δημιουργεί σχεδόν κανένα κίνητρο. Η μονοτονία και η απραξία σε φθείρουν''
................................................
Ίσως η μονιμότητα να είναι αρκετός λόγος που  πάρα πολλοί βάζουν ''λυτούς και δεμένους'' για μια θέση, έστω και συμβασιούχου!!!!!!!!!
Γιατί αλλιώς,  γιατί να θέλει κάποιος να εργαστεί σε ένα παρόμοιο περιβάλλον, που θα τον φθείρει;;;;
Και δεν είναι το πρόβλημα σημερινό, εξαιτίας της ανεργίας και της οικονομικής κατάστασης............
Το ''  αγώνας για μια θέση στο δημόσιο'' είναι ένα πολύ παλιό ''έργο'', στον τόπο μας !!!!!!!!!!!!!





''Μπλε Ουρανός και Μαύρες Ελιές'' - το βιβλίο ύμνος αλλά και ντροπή για μας!!



Πάντα μιλάμε για τον πολιτισμό που κληρονομήσαμε....Πάντα υπερασπιζόμαστε τα της χώρας μας, όταν ξένα έντυπα μας κακολογούν........
''Εξάγουμε'' ήλιο, θάλασσα, αλλά και όλες τις κακοδαιμονίες που μας κυνηγούν. Με πρώτη και καλύτερη, τη νοοτροπία μας.
Και τότε πάλι, αν και θα έπρεπε να κάνουμε την αυτοκριτική μας, αναφωνούμε ''oι ξένοι φταίνε''!!!
Μου θυμίζουμε την εποχή που είμαστε μικρά παιδιά και όταν μας έπιανε η δασκάλα να κάνουμε τη ζαβολιά μας, εμείς κατηγορούσαμε τον διπλανό μας γιατί και εκείνος έκανε τη δική του ζαβολιά ............. Ήμασταν μικρά παιδιά τότε.....και είναι λυπηρό να δηλώνουμε ενήλικες και να φερόμαστε σαν μικρά παιδιά.
Ο λόγος για αυτές τις σκέψεις είναι ένα αφιέρωμα της ΚΕ στο βιβλίο του Τζον Χάμφριζ και του γιου του Κρίστοφερ.
Ο τίτλος του βιβλίου είναι ''Γαλάζιοι Ουρανοί και Μαύρες Ελιές'' και είναι το μισό, ένας ύμνος για τη χώρα, για τις ομορφιές της-- που δεν είναι δικό μας δημιούργημα--αλλά που δεν τις σεβόμαστε όσο πρέπει με τα δικά μας δημιουργήματα!!
Το δεύτερο μισό αφορά τις δικές τους εμπειρίες....................από τη ζωή τους στην Πελοπόννησο και την επαφή τους με το δημόσιο τομέα!!!
Το βιβλίο έχει κάνει τρομερές πωλήσεις στην Αγγλία. αλλά και σε άλλες χώρες.
Ουσιαστικά είναι μια καταγραφή μιας πραγματικότητας που την έχουμε ζήσει όλοι...και που η πραγματικότητα αυτή μας δυσφημεί  τόσο, όσο οι οίκοι αξιολόγησης δεν έχουν κάνει!!!!!!!!!!!!!!!
Ο Τζον Χάμφριζ είναι ένας  καταξιωμένος δημοσιογράφος του ΒΒC.
Ο Κρίστοφερ Χάμφριζ είναι μουσικός . Είναι τσελίστας στην Καμεράτα του  Μεγάρου Μουσικής και ζει μαζί μας εδώ και  17 χρόνια.
Ποιες είναι όμως οι εμπειρίες τους;;
 Από πού αντλούν το θέμα του μισού βιβλίου που μας δυσφημεί και που αποκαλούν ''.....και Μαύρες Ελιές'';;
Μα φυσικά  από την επαφή τους με τις υπηρεσίες του δημόσιου τομέα, από τους εργολάβους και τους μαστόρους που προσελήφθησαν για να τους χτίσουν το σπίτι του στην Πελοπόννησο.
Λέει ο ίδιος ο δημοσιογράφος:
''Εάν μπορούσα να προβλέψω εκείνη τη νύχτα που το αεροπλάνο μου προσγειώθηκε στην Αθήνα, σε τι περιπέτεια θα έμπαινα, πόσοι  άνθρωποι θα με ενέπαιζαν, πόσοι θα με ταπείνωναν, πόσοι θα με έκλεβαν, θα έπαιρνα το ίδιο αεροπλάνο και θα επέστρεφα στο Λονδίνο''!!!!!!!!!!!
Η επιθυμία του δημοσιογράφου, μια και ο γιος του ήταν ήδη εγκατεστημένος στην Αθήνα, να κάνει δεύτερη πατρίδα του τη ''Χώρα των Θεών'', τον οδήγησε να αγοράσει οικόπεδο και  να χτίσει το σπίτι τους.
..........................και άρχισαν οι διαδικασίες ...
Δεν υπήρξε εργολάβος που να μην τον κλέψει, λέει, ή να μην είναι ασυνεπής.
Απαιτούσαν  τεράστια χρηματικά ποσά για εργασίες που ποτέ δεν ζητήθηκαν...
Γνώρισαν --πατέρας και γιος-- κακοτεχνίες πολλών μαστόρων. Και φυσικά γνώρισαν από πρώτο χέρι τη βαρβαρότητα της γραφειοκρατίας στο δημόσιο.
''Είναι σαν να προσπαθείς να περάσεις μια ρηχή λίμνη με πολλή λάσπη, φορώντας βαρύ αδιάβροχο, πανωφόρι και γαλότσες  με επένδυση από μολύβι, έχοντας τα μάτια σου δεμένα και γνωρίζοντας πως, εάν ποτέ καταφέρεις να φτάσεις στην ακτή, θα σε περιμένει ένας άλλος υπάλληλος- αξιωματούχος για να σε σπρώξει στη λίμνη'' λέει ο Τζον Χάμφριζ.....
Και συμπληρώνει για το δημόσιο τομέα...
................όλος ο δημόσιος τομέας είναι ''ένα τεράστιο γραφείο ανεύρεσης εργασίας'' για υπαλλήλους, που όταν εξασφαλίσουν τη μονιμότητά τους, ή ''θα βάλουν εμπόδια στο να διεκπεραιώσει ο πολίτης μια υπόθεσή του ή θα το κάνουν να φανεί τόσο δύσκολο, ώστε να ζητήσουν να προσληφθούν και άλλοι, για να κάνουν τη......................δύσκολη δουλειά''!!!!
................................
Μήπως βρίσκει κανείς, έστω και μια υπερβολή σε όλα αυτά;;;
Επειδή εμείς, ως πολίτες αυτής της χώρας τα ζούμε και τα έχουμε συνηθίσει, δεν νομίζω ότι παύει να είναι μια πολύ άσχημη εικόνα για τη χώρα μας....
Μακράν είμαστε στο να θεωρηθούμε προοδευμένοι..................αλλά ευρωπαϊκούς μισθούς ζητούσαμε!!!!!!!!!
Τώρα, χάσαμε και τους μισθούς που είχαμε, αλλά και καμιά προσπάθεια δεν κάνουμε για να βελτιωθεί όλη αυτή η '' λίμνη με τις λάσπες''!!!!
........................
Για τη χώρα μας, λέει:
''Η χώρα είναι χρεοκοπημένη. Η οικονομική της επιβίωση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τουρισμό. Χωρίς λεφτά από ξένους επισκέπτες, οι λογαριασμοί του κράτους δεν θα ισοσκελιστούν ποτέ. Όχι πως ισοσκελίστηκαν ακόμη και όταν έρεε το χρήμα από τους τουρίστες, αλλά αυτό είναι θέμα άλλου βιβλίου. Όπως και να ΄χει, η Ελλάδα χρειάζεται τον τουρισμό, όπως ένας ποπ σταρ χρειάζεται τη δημοσιότητα. Και εδώ, περίπου δυο ώρες από την πρωτεύουσα, βρίσκεται κάποιος σε μια από τις ειδυλλιακές γωνιές της Ευρώπης. Τι συμβαίνει όμως όταν επισκέπτεσαι ένα γραφείο του ΕΟΤ στην Αθήνα και τους λες ότι θέλεις να ξοδέψεις λίγα χρήματα στην Πελοπόννησο;; Σε κοιτάνε λες και προσπαθείς να κλείσεις διπλό δωμάτιο με μπάνιο και έγχρωμη τηλεόραση για Σαββατοκύριακο στη χαμένη πόλη της Ατλαντίδας. Στην καλύτερη περίπτωση, θα σου δώσουν ένα τουριστικό φυλλάδιο με έναν υποτυπώδη χάρτη, που αποκλείεται να σε καθοδηγήσει πουθενά''!!!
..............................
Όλα αυτά και άλλα πολλά, περιέχονται στο βιβλίο του ''Blue Skies & Black Olives''. στα Αγγλικά  και το διαβάζει τόσος πολύ κόσμος, που αισθάνομαι ντροπή...........
Γιατί, όσο και αν προσπάθησα, δεν μπόρεσα να βρω μια υπερβολή του ''κακού δαίμονα'' Άγγλου, ώστε να παρηγορηθώ ότι  μας δυσφημεί!!!!!!!!!!!!
.........................
Και ενώ τίποτε δεν λειτουργεί σωστά, και ενώ χρήματα δεν υπάρχουν, και ενώ η χώρα θεωρείται χρεοκοπημένη από όλους, και ενώ τα έσοδα  του κράτους δεν επαρκούν ώστε να γίνει κάτι σωστό σ' αυτή τη χώρα, οι  παλιοί βουλευτές μας ζητούν αναδρομικά τα χρήματά τους, που.....................δικαιούνται!!!!!!!!!!!
ΝΤΡΟΠΗ!!!!!!!!!!!!!
   



H ελληνική διατροφή μέσα από τη ματιά ενός κλασικιστή!!!



''Tα περισσότερα στοιχεία της σύγχρονης ελληνικής κουζίνας ήταν γνωστά στην περιοχή του Αιγαίου από την εποχή της κλασικής αρχαιότητας, από τον 5ο και τον 4ο αιώνα πχ., και πολύ λίγα πράγματα προστέθηκαν έκτοτε. Με τα σταφύλια και το κρασί, τις σταφίδες, τα σύκα και το μέλι, το σταρένιο ψωμί και τα κριθαρένια γλυκίσματα, τα κρεμμύδια και το σκόρδο, το αρνάκι και το κατσικάκι, τα ψάρια και τα οστρακοειδή, τα χταπόδια και τα καλαμαράκια, η ελληνική κουζίνα είχε συμπληρώσει ήδη, εδώ και τρεις ή περισσότερες χιλιάδες χρόνια, τα βασικά συστατικά της και, με δεδομένες τις απλές μεθόδους που χαρακτηρίζουν την καλύτερη κουζίνα της Ευρώπης δεν έχασε ποτέ την αυθεντική και μοναδική της γεύση''! 
Αυτά ειπώθηκαν από τον διάσημο κλασικιστή, γλωσσολόγο και συγγραφέα μπεστ σέλερ για την ιστορία του φαγητού, Andrew Dalby, σε συνέντευξή του πριν τη συμμετοχή του στο συμπόσιο  με θέμα ''Αρχαία  ελληνική και βυζαντινή γαστρονομία'' που θα γίνει στις 7 και 8 Μαϊου στο Κτήμα Λαζαρίδη, στο Καπανδρίτι Αττικής.
Η ελληνική κουζίνα που τόσο εκθειάζεται από τον συγγραφέα, είναι η παλαιότερη και αυθεντικότερη, αν και έχει δεχθεί επιρροές σημαντικές στην πάροδο των χρόνων. Φυσικό είναι εξάλλου, γι αυτό μέσα από την έρευνά του έχει ξεχωρίσει τριών ειδών επιρροές. Στις ονομασίες των πιάτων, στα νέα υλικά και στους τρόπους μαγειρέματος. 
Λέμε πολλές φορές πόσα φαγητά έχουμε πάρει από την επαφή μας με την Τουρκία. Ο πολυγραφότατος αυτός μελετητής μας φέρνει ένα παράδειγμα επιρροής που είναι μόνο κατ' όνομα....
Οι ντολμάδες : τουρκική ονομασία για μιαν αρχαία ελληνική ιδέα. Το παλιό τους όνομα ήταν ''θρία''. Υποστηρίζει δηλαδή, ότι οι Τούρκοι πήραν το πιάτο από την δική μας αρχαιότητα και του άλλαξαν την ονομασία. Και εμείς υιοθετήσαμε την ονομασία αυτή.
Το φαγητό έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην πορεία του ανθρώπου, όχι μόνο ως μέσον επιβίωσης αλλά και ανάπτυξης και ενδυνάμωσης του εγκεφάλου, όπως υποστηρίζει ο ανθρωπολόγος Ρίτσαρντ Ράνγκεμ. Ευνοϊκότερες συνθήκες πέψης και καλύτερη επεξεργασία των τροφών με το μαγείρεμα, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ανθρώπινη εξέλιξη.
Υπάρχουν βέβαια πολλές θεωρίες για το ρόλο της τροφής στην εξέλιξη του ανθρώπου. Το κρέας--λέει μια άλλη θεωρία--είναι η αιτία της ανάπτυξης του εγκεφάλου. 
Οι αρχαίοι Έλληνες όμως υποστήριζαν, ότι η μεγάλη κατανάλωση κρέατος, οδηγεί τους ανθρώπους να γίνουν χοντροί, με δυνατά χέρια μεν, αλλά ηλίθιοι δε!!!!
Στις ιστορίες του Ηρόδοτου, υπάρχει μια ιστορία του Αιγύπτιου βασιλιά  Ψαμμήτιχου, ο οποίος ήθελε να βρει την απάντηση στην ερώτηση που απασχολούσε πάντα τους ανθρώπους :''ποια ήταν η ''πρώτη λέξη'' που πρόφεραν οι άνθρωποι ;;''
Έτσι λοιπόν, έδωσε διαταγή, δυο μικρά παιδιά  επιλεγμένα στην τύχη, να μεγαλώσουν χωρίς να ακούν καμιά συνομιλία γύρω τους. Μια μέρα, όταν ήρθε η ώρα να τους πάνε το φαγητό, τα παιδιά είπαν τη λέξη ''μπήκος''. Ήταν η πρώτη λέξη που έβγαινε από τα χείλη τους. Ο Ψαμμητιχος ανακάλυψε ότι η λέξη αυτή ήταν μια φρυγική λέξη που σήμαινε ''ψωμί''!!
Με την ιστορία αυτή μας λέει 
ο Ηρόδοτος, πώς η πρώτη ανθρώπινη λέξη είναι το όνομα του ψωμιού, της βασικής μας διατροφής! 
Πάντως, η ελληνική κουζίνα, η μεσογειακή όπως χαρακτηρίζεται, έχει αναγνωρισθεί ως πιο υγιεινή διατροφή.
Αν και τελευταία, λόγω μόδας ή ...............για να φανεί πόσες γνώσεις έχει ο κάθε σεφ, χρησιμοποιούνται στη μαγειρική άγνωστα υλικά, ξένα προς τον τόπο μας. Έτσι, η γεύση αλλάζει και είναι πολύ δύσκολο να καταλάβεις τι τρως αν έχεις κλειστά μάτια.
Ο Αρχέστρατος--ο Σικελός που έγραψε τις σπεσιαλιτέ πάνω από 50 μικρών πόλεων που σώζονται ως σήμερα αναλλοίωτες-- ήταν λάτρης της απλότητας!
Έλεγε ότι πχ το ψάρι πρέπει να ψήνεται όσο πιο απλά γίνεται για να αναδειχθεί η αληθινή νοστιμιά του, χρησιμοποιώντας μόνο φρέσκα υλικά της εποχής, χωρίς να θάβουμε το φαγητό κάτω από  ένα σωρό καρυκεύματα και μυρωδικά!!!
Έτσι απλή είναι και η ελληνική κουζίνα μέχρι που την παρέλαβαν οι γνωστοί σεφ με τα υλικά εξ ανατολής με τα παράξενα ονόματα.
Σήμερα όμως, με τη μαζική παραγωγή των τροφίμων, λέει ο Andrew Dalby, οι εταιρείες κερδίζουν πολλά χρήματα, και θα προσπαθήσουν να αντισταθούν σε κάθε αλλαγή  που οι συνειδητοποιημένες ομάδες πολιτών του κόσμου έχουν ξεκινήσει!!

Χρειάζεται να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε το καλό φαγητό, που συγχρόνως είναι και υγιεινό!!!
Όμως οι κυβερνήσεις, συνεχίζει ο ''φιλέλληνας με τον κλασικό ουρανίσκο'', θα αφήσουν ελεύθερες τις μεγάλες επιχειρήσεις τροφίμων να κάνουν τα δικά τους, διότι με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζουν φορολογικά έσοδα!!!!!!!
Πάντως στο συμπόσιο που φαίνεται πολύ ενδιαφέρον, οι συμμετέχοντες , πέρα από την θεωρητική και εμπειρική γνώση για  τις μαγειρικές συνήθειες των προγόνων μας, θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν:
στις 7 Μαΐου ένα αυθεντικό αρχαιοελληνικό δείπνο με τη συνοδεία μουσικής εκτελεσμένης από την αρπίστρια Ε. Κιοσόγλου, συνοδευόμενης από ξύλινο φλάουτο και
στις 8 Μαΐου ένα βυζαντινό δείπνο με μουσική "συντροφιά", μουσικό συγκρότημα αποτελούμενο από ούτι, κανονάκι, αυλό και μπεντίρ, με μουσικούς του Ωδείου ΤΕΤΤΙΞ. 

Η γαστρονομική επιμέλεια των πιάτων που θα παρουσιαστούν στα εργαστήρια, καθώς και των πιάτων που θα προσφερθούν στα γεύματα και τα δείπνα θα γίνει από τον chef κ. Ηλία Αναστασιάδη, καθηγητή του Εκπαιδευτικού Ομίλου LE MONDE.
Καλή όρεξη με πιάτα από την ελληνική κουζίνα!!!




οι πληροφορίες είναι :
Του Δ. Ποταμιάνου ''Αndrew Dalby- φιλέλληνας με κλασικό ουρανίσκο'',
 από τη ''Νέα Εποχή'' ,
και από το άρθρο ''Η ΛΥΧΟΥΔΑ ΧΑΡΥΒΔΗ''

Ένα διαφορετικό νηπιαγωγείο ...........στην Αθήνα!!



Nηπιαγωγείο : το πρώτο βήμα του παιδιού στον έξω κόσμο!
Εκεί θα μάθει να συνυπάρχει και να εργάζεται ομαδικά, εκεί θα προετοιμαστεί για το δημοτικό και τους κανόνες του, εκεί θα έρθει σε επαφή με τόσα διαφορετικά συνομήλικα παιδιά.
Διάβασα για ένα διαφορετικό νηπιαγωγείο και μου έκανε εντύπωση..........
Μια πρωτότυπη και δημιουργική πρωτοβουλία, ένα όραμα της διευθύντριάς του, πραγματοποιήθηκε εδώ και λίγα χρόνια....σε ένα νέο κτίριο, σχεδιασμένο για τέτοιες δραστηριότητες, με κατάλληλη υποδομή για να μπορούν να έρθουν τα παιδιά κοντά στη φύση!


Και τι δεν μαθαίνουν εκεί τα παιδάκια............
Μαθαίνουν τα πάντα για τις αγροτικές εργασίες! Μάλιστα!!!!!
Πώς να καλλιεργούν, πως να μεγαλώνουν ζωάκια, πως να φτιάχνουν ψωμί και κουλουράκια.........
Από την θεωρία στην πράξη, με την καθοδήγηση δασκάλου, φυτεύουν σπόρους, θερίζουν το στάρι, το κάνουν αλεύρι στο χειροκίνητο πετρόμυλο, και φτιάχνουν ψωμάκια που τα ψήνουν και τα παίρνουν σπίτι τους!
Δεν είναι υπέροχη πρωτοβουλία;;;
''Καλημέρα μυλωνάκια'', λέει ο δάσκαλος την ημέρα  του ''πώς φτιάχνουμε ψωμί''!
''Καλημέρα μυλωνά'' ακούγονται οι χαρούμενες φωνούλες των παιδιών!
Στο χώρο του νηπιαγωγείου υπάρχουν και ζωάκια!
Σε ειδικούς χώρους εκτρέφουν κοτοπουλάκια, και πρόσφατα τα παιδιά, παρακολούθησαν  και μια κατσίκα να γεννά το μικρό της κατσικάκι  και ενθουσιάστηκαν. Εκτρέφουν μεταξοσκώληκα-- το κάθε παιδί έχει το δικό του--και ακολουθώντας τις οδηγίες των δασκάλων τους, τους φροντίζουν και μαθαίνουν τα πάντα για την εκτροφή  τους.
Σε ειδικούς χώρους έχουν κουνελάκια και χελώνες, που είναι οι μόνιμοι κάτοικοι του νηπιαγωγείου.


Με αυτόν τον τρόπο μαθαίνουν να ζουν αρμονικά με τα ζώα.
Στις αγροτικές εργασίες όμως, περιλαμβάνεται και ο λαχανόκηπος που τα παιδιά με τους δασκάλους τους φροντίζουν.  Έχουν φυτέψει   μπρόκολα, πατάτες, κρεμμυδάκια, κουνουπίδια και μυρωδικά όπως θυμάρι!!!
Το Πάσχα έφτιαξαν ένα σωρό λαμπροκουλούρες και κουλουράκια που τα πήραν σπίτι τους!!!


Οι φώτο που σας δείχνω είναι από το ρεπορτάζ του περιοδικού που διάβασα το άρθρο αυτό!
Οι μικροί γεωργοί έχουν πλήρες πρόγραμμα αγροτικών ασχολιών όλο το χρόνο.
Το πρόγραμμα είναι ανάλογο με την εποχή. Έτσι το φθινόπωρο παρακολούθησαν τρύγο , τα παιδιά πάτησαν σταφύλια και έφτιαξαν νόστιμα μουστοκούλουρα!!!!!
Παρακολουθούν επίσης πώς εκκολάπτονται τα μικρά κοτοπουλάκια στην ειδική θερμοκοιτίδα που τα κρατάει  ζεστά !!!
Μαθαίνουν φυσικά, πώς πολλαπλασιάζονται τα φυτά, ξέρουν τα πάντα για τους σπόρους και είναι..................νήπια!!!!!!!
Πόσα παιδιά τα γνωρίζουν αυτά σε όλες τις ηλικίες;;;
Ή ακόμη πόσοι από μας γνωρίζουν τόσα πολλά από αυτά που  οι μικροί μαθητές  μαθαίνουν;;;
Mπράβο τους!!!!!!!!!
Έτσι καλλιεργείται και η αγάπη για τη φύση...
Χαρακτηριστικό είναι το μάθημα για το πως φτιάχνεται το ψωμί. Τα παιδιά απαντώντας σε ερώτηση του δασκάλου-- με τους σπόρους από το σιτάρι στο χέρι--, ''τι χρειάζονται αυτοί οι σπόροι για να μεγαλώσουν'';; είπαν σηκώνοντας το χεράκι τους : χώμα, νερό, ήλιο, αέρα, και όλα μαζί φωνάζοντας είπαν : και αγάπη!!!!!
 Οι πληροφορίες και οι φωτογραφίες είναι από το περιοδικό  της ΚΕ ''Gourmet''


1η του Μάη!!!

Πρωτομαγιά σήμερα, ημέρα απεργίας του εργάτη, του εργαζόμενου, παγκόσμια ημέρα γιορτής για τις διεκδικήσεις των εργαζομένων.
Τον Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας 8άωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας.
''8 ώρες δουλειάς, 8 ώρες ανάπαυση, 8ώρες ύπνο'' ήταν οι διεκδικήσεις των εργατών....
Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια με αγώνες, διεκδικήσεις και σήμερα, μετά από τόσες εργατικές  κατακτήσεις, γυρνάμε σιγά σιγά πίσω..
Την άνοιξη του 1886, άρχισαν οι πρώτες κινητοποιήσεις για την εφαρμογή 8 ωρών εργασίας την ημέρα....Η Αμερικανική Εργατική Ομοσπονδία κήρυξε πανεθνική απεργία για την 1η του Μάη. Κάπου 350.000 εργάτες, κυρίως από τον βιομηχανικό βορά, συμμετείχαν στις πορείες. Στο Σικάγο κατέβηκαν στο δρόμο 40.000!!
Τότε, στις 4 του Μάη του 1886, η ειρηνική απεργία των εργατών στο Σικάγο, μετατράπηκε σε ανελέητη σφαγή, εξαιτίας μιας βόμβας που εξερράγη ανάμεσα στους απεργούς και σκότωσε έναν αστυνομικό, τραυμάτισε θανάσιμα έξι άτομα και ελαφρά άλλους εβδομήντα.
Η επόμενη μέρα, ήταν η ημέρα των συλλήψεων .Η αστυνομία του Σικάγο,συνέλαβε 8 από τους πιο μαχητικούς αναρχο-συνδικαλιστές της πόλης.
Αν και οι περισσότεροι δεν βρίσκονταν στην αιματοβαμμένη συγκέντρωση, εντούτοις θεωρήθηκαν ένοχοι ως υποκινητές φόνου. Καταδικάστηκαν όλοι σε θάνατο εκτός από έναν με ποινή φυλάκισης 15 χρόνια!
Στην δίκη- παρωδία, ο εισαγγελέας Γκρίνελ είπε στην τελική αγόρευσή του: ''Οι άνθρωποι αυτοί επιλέχθηκαν από τους ενόρκους και θεωρήθηκαν ένοχοι γιατί είναι ηγέτες. Δεν είναι περισσότερο ένοχοι από ό,τι χιλιάδες που τους ακολουθούσαν. Κύριοι ένορκοι, καταδικάστε τους, κάντε τους παράδειγμα προς αποφυγήν, κρεμάστε τους και θα σώσετε τους θεσμούς μας, την κοινωνία μας''.
Σπάις, Πάρσονς, Φίσερ και Εγκέλ, οδηγήθηκαν στο ικρίωμα τραγουδώντας τη Μασσαλιώτιδα.
Ο Λιγκ αυτοκτόνησε στο κελί του βάζοντας ένα μασούρι δυναμίτη στο στόμα.
Ενώ η ποινή του Σβαμπ και Φίλντεν μετατράπηκε σε ισόβια από τον κυβερνήτη Ογκλεσμπι.
Λίγα χρόνια αργότερα, ο νέος κυβερνήτης, ερεύνησε την υπόθεση, έκρινε κακοδικία και απάλλαξε τους τρεις εναπομείναντες φυλακισμένους...
Σε ανάμνηση του ξεσηκωμού των εργατών του Σικάγου, η Πρωτομαγιά καθιερώθηκε ως εργατική γιορτή, στις 20 /7/1889, μετά από πρόταση του προέδρου της Αμερικανικής Εργατικής Ομοσπονδίας Σάμιουελ Γκόμπερς.
...................
Στην Ελλάδα, με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη, το 1893, καθιερώθηκε να εορτάζεται η 1η του Μάη. Και επειδή η 1η του Μάη το 1893 έπεφτε Σάββατο, οι διοργανωτές αποφάσισαν να γιορτάσουν την επομένη, 2 Μαΐου, την παγκόσμια ημέρα της εργατικής τάξης.
Τα αιτήματα της συγκέντρωσης ήταν μεταξύ άλλων, 8άωρο στην εργασία, καθιέρωση της κυριακάτικης αργίας και σύνταξη σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος!
Αιματοβαμμένη πρωτομαγιά  έχουμε το 1936 στην Θεσσαλονίκη, που η μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση εξελίχθηκε σε μάχη των απεργών με την αστυνομία και το στρατό. Τότε υπήρχε και ένας νεκρός ανάμεσα σε οδοφράγματα, πυροβολισμούς της χωροφυλακής και συγκρούσεων ....
Επίσης την 1η Μαΐου του 1944, 200 κρατούμενοι στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, εκτελούνται όλοι στο σκοπευτήριο Καισαριανής, από τους Γερμανούς κατακτητές.
Και στη μεταπολίτευση, έχουμε να θυμόμαστε την πρωτομαγιά του 1976 που ο Αλέκος Παναγούλης σκοτώθηκε σε ένα περίεργο..................τροχαίο ατύχημα.
.......................
Η άνοιξη είναι όμως εδώ και γιορτάζει και εκείνη σήμερα ......Πρωτομαγιά λοιπόν, γιορτάζουν και τα λουλούδια!!!! Μια μέρα γεμάτη αρώματα και χρώματα!
Γι αυτό συνηθίζεται το στεφάνι με λουλούδια στις πόρτες μας...
Καλή πρωτομαγιά σε όλους!!!