Ατενίζοντας.......

           
Για τους μεγάλους, για τους ελεύθερους, για τους γενναίους, τους δυνατούς,
Αρμόζουν τα λόγια τα μεγάλα, τα ελεύθερα, τα γενναία, τα δυνατά,
Γι' αυτούς η απόλυτη υποταγή κάθε στοιχείου, η σιγή, γι' αυτούς τα δάκρυα,
γι' αυτούς οι φάροι, κι' οι κλάδοι ελιάς, και τα φανάρια
Όπου χοροπηδούνε με το λίκνισμα των καραβιών και γράφουνε
στους σκοτεινούς ορίζοντες των λιμανιών,
Γι' αυτούς είναι τ' άδεια βαρέλια που σωριαστήκανε στο
πιο στενό, πάλι του λιμανιού, σοκάκι,
Γι' αυτούς οι κουλούρες τ' άσπρα σκοινιά, κι οι αλυσίδες, οι άγκυρες,
τ' άλλα μανόμετρα,
Μέσα στην εκνευριστικιάν οσμήν του πετρελαίου,
Για ν' αρματώσουνε καράβι, ν' ανοιχτούν, να φύγουνε,
Όμοιοι με τραμ που ξεκινάει, άδειο κι' ολόφωτο μέσ' στη νυχτερινή γαλήνη των μπαχτσέδων,
Μ' ένα σκοπό του ταξιδιού: π ρ ο ς  τ'  ά σ τ ρ α............

Aπόσπασμα :
«Μπολιβάρ: Ένα ελληνικό ποίημα»
ΦΑΣΜΑ ΘΗΣΕΩΣ ΕΝ ΟΠΛΟΙΣ ΚΑΘΟΡΑΝ, ΠΡΟ
ΑΥΤΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ ΦΕΡΟΜΕΝΟΝ
Le cuer d'un home vaut tout l'or d'un pais 

        Πορευόμαστε ,με σκοπό το ταξίδι μας  προς τ 'αστρα, όχι κατ' ανάγκη τ' ουρανού, αλλά τα άστρα της ζωής του καθένα μας!!
Και ως τότε....ατενίζοντας με ελπίδα , προχωράμε!!!




Σχόλια

  1. YΠΕΡΟΧΟ. ΓΕΜΑΤΟ ΕΛΠΙΔΑ, ΜΗΝΥΜΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΥΠΑΡΞΗΣ. ΠΕΡΑΝ ΤΟΥ ΤΑΠΕΙΝΟΥ, ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΜΙΖΕΡΟΥ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΥ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σ'ευχαριστώ πολύ! Μας χρειάζεται τόσο πολύ η ελπίδα....
    Όσο για το μικρόκοσμό μας ...δική μας δημιουργία είναι!! Εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τη μιζέρια μας!
    Δεν συμφωνείς;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου